Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “zwarte poten

Gele kwikstaart

Een tijdlang heb ik gedacht dat het me dit seizoen niet meer zou lukken nog een tweede Gele kwikstaart voor de lens te krijgen. De eerste was in februari van dit jaar, erg vroeg, en dat was ook direct de eerste lentebode van dit jaar. Maar daarna niets meer. Terwijl dit vogeltje in sommige delen van het land heel algemeen voorkomt is dat hier niet het geval.

Gele kwikstaart

Veel tijd had ik niet meer, straks zijn de allemaal weer op weg naar Afrika. Gelukkig, er was toch nog eentje die zich goed liet fotograferen. Weliswaar eerst alleen van achteren, maar dan kun je z’n mooi gekleurde rug ook eens goed zien.

Gele kwikstaart

Deze had goed contact met “boven” zo te zien, misschien werd er “gepraat” met een soortgenoot, maar die heb ik niet gezien.

Gele kwikstaart

Aan het eind van de fotosessie liet het vogeltje zich nog goed in profiel vastleggen. Een helder gele borst en een forse lichte wenkbrauwstreep. Ook z’n gitzwarte poten vallen op. Toch nog gelukt dit seizoen, mijn dag was weer goed.


Bruinrode heidelibel

Het blijft nog even genieten van het mooie najaarsweer. Met mij deden dat ook een aantal heidelibellen in het Wijnjeterperschar.

Bruinrode heidelibel

Bruinrode heidelibel

Lekker met de vleugels gespreid op een schrikdraad rondhangend

Bruinrode heidelibel

Bruinrode heidelibel

of helemaal plat op de buik op een afrasteringspaaltje liggend.

Bruinrode heidelibel

Bruinrode heidelibel

Bij de laatste foto kun je z’n facetogen en z’n bek die een beetje open hangt goed zien.

Bruinrode heidelibel

Bruinrode heidelibel

Een heidelibel met zwarte poten, waarop gele strepen. Dat sluit al een aantal soorten uit. Verder zag ik geen afhangende snor, dus dit moet een Bruinrode heidelibel zijn. Voor mij mag hij er morgen weer liggen, dit weer verveelt niet.


Diakonievene (B)

Met de Grote parasolzwam en vooral de gisteren toepasselijke hoeden was het nog niet afgelopen met het moois in het Diakonievene. Het gebied ontleent de naam aan een groter ven dat is omringd door een zoom van bomen en een bos. Daarvan deze keer geen foto’s. Westelijk van het grote ven liggen een aantal kleinere, waaronder deze.

Diakonievene  (vennetje)

Diakonievene (vennetje)

Een ideaal gebied voor juffers en libellen, die er dan ook in grote getale rond vliegen. Een paar daarvan heb ik vastgelegd.

Bloedrode heidelibel

Bloedrode heidelibel

Nogal veel Bloedrode heidelibellen waren er actief. Een soort met volledig zwarte poten. Verder hebben ze geen rode waas in de bovenste helft van de vleugels en ook geen gele vlek in de vleugelbasis. Dan weet je al vrij gauw dat dit de bloedrode is.

Bloedrode heidelibel

Bloedrode heidelibel

De mannetjes zijn bloedrood gekleurd, de vrouwtjes bruiner.

Ook de Steenrode heidelibel ontbrak niet (gele strepen op de poten en een snor).

Steenrode heidelibel

Steenrode heidelibel

Verder staat er opvallend veel Jacobskruiskruid in het gebied. Een Koolwitje had een wat ielig exemplaar gevonden.

koolwitje

koolwitje

een kleurrijk hoogtepunt vormde een Kleine vuurvlinder op dat Jacobskruiskruid.

Kleine vuurvlinder

Kleine vuurvlinder

De vlinder is behoorlijk gehavend aan z’n achtervleugels. Maar ach …, wat wil je, het vlinderseizoen is aan het aflopen en dan zie je weinig onbeschadigde exemplaren meer.