Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Zwarte heidelibel

Summer of ……

Summer of …., de muziekliefhebbers zullen het naadloos aanvullen met ’69. Persoonlijk heb ik niet zoveel met het jaar 1969, het was, op een kleine uitzondering na, een moeilijk jaar voor mijn familie, ons gezin. Maar omdat ik toch nog in de vakantiemodus sta ben ik eens in mijn oude fotobestanden gaan neuzen. In ’69 had ik nog geen echt fototoestel, slechts een klakje van Kodak of zoiets, maar daar begon toch mijn fotohobby. Mijn eerste digitale foto is van 2004. In dat jaar betreft mijn fotografisch werk vooral familie en daarmee zal ik u hier niet vermoeien. De natuur intrekken met digicamera deed ik pas vanaf 2005. Uit dat jaar heb ik een aantal foto’s getrokken die vandaag maar eens voor het voetlicht moeten komen. Gemaakt met een camera met weinig megapixels, maar voor internet altijd nog meer dan genoeg.

Eerst een waterlandschapje,

waterlandschap

dan een “sun pillar” staande boven De Leijen, gemaakt bij wat toen nog het oude paviljoen was. Intussen is de zaak daar behoorlijk gerenoveerd, maar ik ben er de laatste jaren niet meer geweest.

sun pillar

Vervolgens een eenzame Reebok. ’t Is een korrelige foto geworden maar destijds was ik blij zonder een redelijke telelens nog wel dit soort foto’s te kunnen maken.

Reebok

Ook mooi, een Kleine vuurvlinder, met ook teveel korrel, waarbij hetzelfde geldt wegens het ontbreken van een goede macrolens.

Kleine vuurvlinder

Een jonge Boerenzwaluw zat op een prikkeldraad te wachten totdat ma of pa met voer kwam aanvliegen. Dat zijn de momenten dat je deze jonge vogels het best kunt vastleggen, ze gaan er niet meteen vandoor.

jonge Boerenzwaluw

Daarna een Dagpauwoog, aan welke foto je kunt zien dat ik vooral in de beginjaren worstelde met scherptediepte in de foto’s.

Dagpauwoog

Al ietsje beter ging het dat bij het vastleggen van onderstaande Zwarte heidelibel.

Zwarte heidelibel

Ten slotte nog een zomerse foto van de sfeer bij ondergaande zon, ook weer genomen bij De Leijen.

zonsondergang De Leijen

We schrijven nu 2020, de “summer of 2005” ligt al ver achter ons. Toch zouden een aantal van de foto’s hierboven deze zomer opnieuw gemaakt kunnen worden en ze hadden ook wel in 1969 gemaakt kunnen worden, zij het dan op een filmrolletje. Alleen de situatie bij De Leijen is sinds 2005 drastisch veranderd door menselijk ingrijpen. Een Fries spreekwoord zegt “de tiid hâldt gjin skoft” (de tijd pauzeert niet), maar patronen herhalen zich in de natuur wel van jaar op jaar.


Zwart paringswiel

Na het paringswiel van een stel Koraaljuffers van een paar week geleden, klik hier, nu hetzelfde van de Zwarte heidelibel. Bij juffers zie je vaak dat het mannetje het vrouwtje in de nek vasthoudt, bij libellen is dat meestal aan de kop.

paringswiel Zwarte heidelibel

paringswiel Zwarte heidelibel

Ook hier hangt het vrouwtje min of meer los “aan de rekstok”.

paringswiel Zwarte heidelibel (v)

paringswiel Zwarte heidelibel (v)

Zelfs als er een spriet in de buurt is houdt ze zich nog vast aan het achterlijf van het mannetje

paringswiel Zwarte heidelibel

paringswiel Zwarte heidelibel

Typerend voor de Zwarte heidelibel zijn de volledig zwarte poten en verder die gele vlekjes in de zwarte middenband op het borststuk. Meestal zijn het drie onregelmatige vlekjes.

paringswiel Zwarte heidelibel (m)

paringswiel Zwarte heidelibel (m)

En de zwarte kleur zou je zo denken. Maar als deze libellen nog jong zijn is hun kleur geel. Hieronder een erg jong exemplaar, de pterostigma’s zijn nog wit. Ook die worden later zwart.

Zwarte heidelibel (jong)

Zwarte heidelibel (jong)


Rondje Merskenheide

Het is meer dan een week geleden dat ik een rondje Merskenheide heb gemaakt. Het was nog vroeg in de ochtend, het was er rustig. Boven m’n hoofd zat een vogel op een tak. Moeilijk te herkennen zo.

Tjiftjaf

Toen begon hij echter te zingen. Een Tjiftjaf, geen twijfel meer mogelijk.

Tjiftjaf

Ik heb een tussenstop gemaakt bij het bankje aan de oostkant van de heide. Na enige tijd kreeg ik, op afstand, -dat wel-, een kijker die me duidelijk in de gaten hield, maar ook klaar zat om zo weg te kunnen vliegen. Het nest zal niet ver weg zijn geweest. Het is een Kneu, een soort die in de heide broedt.

Kneu

Lopen……. lopen ……., maar behalve een Levendbarende hagedis ben ik gedurende de rest van de wandeling niets meer tegen gekomen. Tot aan het ven, daar zwierven een aantal heidelibellen rond.

Zwarte heidelibel

Eentje kon ik “strikken”, een Zwarte heidelibel. Die zijn niet van jongs af aan direct helemaal zwart. Wat ze wel altijd helemaal zwart hebben zijn hun poten, waar geen gele strepen op zitten. De bovenstaande had een klein geel vlekje op een poot, maar dat is nog lang geen streep langs de totale lengte van de poot. Een schoonheidsfoutje, of juist spannend, wie weet. Deze heeft in de brede zwarte band aan de zijkant van het borststuk drie gele vlekken. Dat is ook een duidelijk kenmerk van een Zwarte heidelibel.