Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “zonsondergang

Rondom de Leijen (2)

Nadat ik was vertrokken vanaf de westkant van de Leijen bij de Doktersheide (zie vorige bericht of klik hier) wilde ik ook de oostkant onder Rottevalle weer eens bezoeken. Daar ben ik langere tijd niet meer geweest. Vlak voor de oprit naar het paviljoen rijdt je langs het herdenkingsmonument op de plaats waar vroeger de formanje / fermanje van It Wytfean heeft gestaan. Formanje is het Friese woord voor Vermaning, de benaming voor een kerkgebouw van de Doopsgezinde religie.

formanjepôle Wytfean

Op de gedenk-kei de jaartallen 1671 (stichting), 1712 (vergroting) en 1838 (verplaatsing naar het dorp Rottevalle).

formanjepôle Wytfean

Het Wytfean (Witveen) ligt aan de oostkant van de Leijen en het Swartfean (Zwartveen) ligt aan de zuidkant. Het meer zelf is ontstaan door veenafgravingen net zoals een aantal meren in de kop van Overijssel. De Schotanus-Halma atlas van 1718 toont op de plaats waar nu de Leijen ligt nog “vergraven landen” en het riviertje De Lits. De Vermaning staat ook nog net op het onderstaande kaartje, rechtsonder.

oude kaart gebied De Leijen

Bij aankomst aan de oostkant van het meer ben ik direct doorgelopen naar het “nieuwe” uitzichtpunt.

uitzichtpunt De Leijen

Vanaf daar heb je een goed uitzicht over het totale gebied. Wat opvalt zijn toch vooral die brede rietkragen rondom het meer. Te zien is ook dat de wandelroute langs het meer / riet met een stevige afrastering is afgezet. Die wandelroute is overigens niet altijd open voor publiek, in het broedseizoen geldt een verbod.

uitzichtpunt De Leijen

Daarna ben ik bij het Paviljoen De Leijen gaan kijken. Na de laatste verbouwing is het een modern gebouw geworden, inclusief natuurdak, gebruikt voor feesten en vergaderingen. Zelf at ik daar vroeger regelmatig een uitsmijtertje of zo. In corona-tijd is dat allemaal erg lastig of onmogelijk en nu is men overgegaan naar afhaal, aanbreng etc. geloof ik.

speelstrand De Leijen

Ook het speelstrand voor het paviljoen is gemoderniseerd met onder anderen een kabelbaan en een waterpomp met afvoergoot. Kliederen met water en zand, wat wil je als kind nog meer?

speelstrand De Leijen

Of een kuil graven in het zand.

speelstrand De Leijen

Het werd al laat, de zon kroop richting de horizon.

zonsondergang De Leijen

Nog een laatste blik vanaf het strandje

zonsondergang De Leijen

en op naar huis, het werd te donker voor verdere fotografie.


Herfstomslag

Ik geloof niet dat dit bericht er vandaag goed uitziet want ik wordt door WordPress gedwongen om een andere editor te gebruiken en daar snap ik niets van, ik kan niet uitlijnen, zit te prutsen met blokken, weet niet hoe de foto’s er op het weblog gaan uitzien, kan de bibliotheek niet terugvinden, kan geen verkorte link meer vinden en heb eerlijk gezegd geen idee wat ik aan het doen ben. Maar het is zoals het is (voorlopig dan maar).

In de afgelopen week zagen we steeds meer een omslag richting herfst. Ik ben nog niet een bos in geweest, maar zag wel steeds meer paddestoelen. Zoals een enorme Eekhoorntjesbrood, waarvan onder een detail, waarbij het mij vooral ging om de buisjes aan de onderkant waarmee boleten zijn uitgerust.

buisjes van een Eekhoorntjesbrood

De maïs staat op de meeste plaatsen nog wel op het land, hoewel het hier en daar al weer druk is met aan en afrijdende tractoren die maïsoogst aan het vervoeren zijn. Je ziet ook steeds meer Buizerds, die uit het noorden komen afzakken. Maar ook deze tijdelijke “immigranten” willen slecht op de foto.

opvliegende Buizerd

Hij leek een sneu geval deze onderstaande Kievit, helemaal alleen in een groot weiland en er was geen enkele soortgenoot te zien. Verdwaald?, de groep kwijtgeraakt?, ik heb geen idee, het zag er alleen wal wat sneu uit.

Kievit

Ten slot nog een paar sfeerplaatjes die al enig leeftijd hebben en die ik tegenkwam toen ik oudere foto’s wilde opruimen. Eerst die Buizerd die mooi afstak tegen uitgelichte wolken bij een zonsondergang.

Buizerd tegen zonsondergang

En een lichtspektakel waarbij de zon nog net door een gat in de wolken kon schijnen.

Lichtspektakel

Zoals gezegd, ik hoop maar dat dit goed gaat, wat een gepruts.

Update: Intussen heb ik ontdekt dat als je een bericht eerst in concept opslaat dat je dan alsnog terug kunt naar de klassieke editor, dat scheelt een hoop gepruts met grootte van foto’s en uitlijning en dergelijke.


Zomers allegaartje

Het was de week van de langzaam teruglopende temperaturen, van een hittegolf naar iets meer normaal. Wat mij betreft: gelukkig maar. In de volle zon vond ik het niet om uit te houden, ook niet langs de zeedijk. Maar gauw terug naar de schaduw en de airco in de auto, er zat niets anders op.

aan de zeedijk

Het werd de week van de plaknachten, met extreem hoge nachttemperaturen. Uiteindelijk ben ik eens midden in de nacht maar buiten gaan liggen om nog wat “vallende sterren” te scoren. En laat ik daar nu wel in slaap zijn gevallen, dus niets gezien. Na een paar uur werd ik wakker met jeuk, want de muggen sliepen niet.

zonsondergang

Een week waarin ik de vrije natuur voor mezelf in eerste instantie tot verboden gebied heb verklaard. Al zwetend allerlei steekmuggen en teken aantrekkend, dat zag ik eerst nog niet zitten. Bovendien moest je een paar liter water meenemen en dus een paar kilo gewicht en dat trok me ook niet.

Buizerd

Maar geleidelijk werd het beter en kreeg ik toch nog een Lantaarntje (v) voor de lens. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de airco niet ver weg was.

Lantaarntje (v)

Wie allemaal ook moeilijk zouden kunnen doen over die hitte, zeker de vlinders niet. Het zorgde er wel voor dat ze heel actief waren en nauwelijks stil wilden zitten. Behalve dit Oranje zandoogje dan.

Oranje zandoogje

Uiteindelijk heeft een weeromslag voor wat lagere temperaturen gezorgd, wel eerst met flinke onweersbuien. Vandaag met veel wind, maar buiten is het nu goed toeven. Gelukkig weer een beetje terug naar normaal.