Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “zomerkleed

libellen op een paarse heide

Zoals ik gisteren al schreef, op de Kiekenberg was behalve de paarse struikheide nog meer te zien. Het “tilde er op” van de libellen. Grote Keizerlibellen, mooi blauw gekleurd, vlogen me om de oren, maar ze hadden geen tijd om ook maar even te poseren. Dat wilde zo af en toe een heidelibel wel.

Steenrode heidelibel

De soort die ik kon vastleggen was alleen maar de Steenrode heidelibel: geen lange donkere streep langs het achterlijf, zwarte poten met gele strepen en een afhangende snor. Die snor is op de onderstaande foto goed zichtbaar.

Steenrode heidelibel

Er vlogen ook een aantal vlinders rond, eentje sprong eruit, het Landkaartje met een zomerjas aan. Deze liet heel mooi zien waarom hij zijn Nederlandse naam heeft gekregen. Op de onderkant van de vleugels bij deze soort zie je bijna een verkavelingspatroon terug. In het voorjaar is de bovenkant van hun vleugels hoofdzakelijk oranje gekleurd, in de zomer is dat zwart. Deze had duidelijk geen zin de bovenkant van z’n vleugels ook nog eens te laten zien.

Landkaartje (zomer)

Daarom heb ik nog maar een archieffoto bijgevoegd zodat wel duidelijk is hoe deze er nu aan de bovenkant uitziet.

Landkaartje (zomer)

 

Terug naar de Steenrode heidelibellen, eentje liet zich goed van voren fotograferen,

Steenrode heidelibel

en ik kon deze eens diep in de facetogen kijken.

Steenrode heidelibel (detail facetogen)

Er was nog meer, daar op de Kiekenberg, daarop kom ik nog wel eens terug. Maar heidelibellen op paarse struikheide, dat was toch de hoofdmoot deze keer.


Terugkijkers

Je zou kunnen beginnen met “zoek de beide verschillen”. Geen quiz of zo, meer een verslag van zomaar wat ontmoetingen in de weilanden. Eerst met een Ree, die er zo te zien wel plezier in had dat er zoveel mals gras te verhapstukken was.

Ree tussen de koeien

In z’n flank laat deze direct al het eerste verschil zien. De meeste Reeën hebben momenteel hun roodbruine zomerjas aan. Deze laat in z’n flank en op z’n bil nog net iets van de kleur van z’n winterjas zien. Dan zijn ze veel grijzer.

Ree tussen de koeien

Reeën zijn van die terugkijkers. Als ze je een keer gezien hebben blijven ze je in de gaten houden.

Ree tussen de koeien

De bovenstaande foto laat het tweede verschil ook goed zien. Want als ze net verhaard zijn is hun witte spiegel ook bijna helemaal verdwenen. Dit ook weer in tegenstelling met de wintervacht. Dan steekt die witte spiegel echt af.

Nieuwsgierige koe

Een blaarkop was ook aan het terugkijken. Normaal was ik haar voorbijgereden maar ze stond zo mooi opgesteld met een kerk in de achtergrond dat ik het toch maar even op de gevoelige plaat heb vastgelegd.

Witte kwikstaart

Tenslotte een Witte kwikstaart. Die had er een hekel aan bekeken te worden en heeft niet zo lang op de paal gestaan. Na de vele macro’s van de afgelopen tijd was het ook wel weer eens leuk een blik in het ruime veld te werpen.


Kuifjes

De Fuut, een blijvertje, waardoor hij het hele jaar te bewonderen is. ’s Winters hebben ze niet zo’n opvallend verenkleed. Dat verandert echter in het voorjaar. Dan krijgen ze grote oorpluimen en bakkebaarden en dan valt hun kuif meer op.

Fuut

Die steken ze dan ook meer omhoog.

Fuut

Ze willen er natuurlijk aan het begin van het broedseizoen goed uitzien. De zomerjas wordt aangetrokken en de veren worden gefatsoeneerd.

Fuut

Het meest bijzondere in het voorjaar is echter hun baltsgedrag. Ze steken hun kop omhoog en de borst vooruit. De oorpluimen en kuifjes geven hen dan een imposant uiterlijk, zeker voor het andere geslacht.

Futen

Zo kunnen ze urenlang bij elkaar in de buurt blijven. Dan weet je het zeker, ze hebben het voorjaar in de kop.