Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Vogeltrek

Gele kwikstaart

Een tijdlang heb ik gedacht dat het me dit seizoen niet meer zou lukken nog een tweede Gele kwikstaart voor de lens te krijgen. De eerste was in februari van dit jaar, erg vroeg, en dat was ook direct de eerste lentebode van dit jaar. Maar daarna niets meer. Terwijl dit vogeltje in sommige delen van het land heel algemeen voorkomt is dat hier niet het geval.

Gele kwikstaart

Veel tijd had ik niet meer, straks zijn de allemaal weer op weg naar Afrika. Gelukkig, er was toch nog eentje die zich goed liet fotograferen. Weliswaar eerst alleen van achteren, maar dan kun je z’n mooi gekleurde rug ook eens goed zien.

Gele kwikstaart

Deze had goed contact met “boven” zo te zien, misschien werd er “gepraat” met een soortgenoot, maar die heb ik niet gezien.

Gele kwikstaart

Aan het eind van de fotosessie liet het vogeltje zich nog goed in profiel vastleggen. Een helder gele borst en een forse lichte wenkbrauwstreep. Ook z’n gitzwarte poten vallen op. Toch nog gelukt dit seizoen, mijn dag was weer goed.


Au revoir

Nog even een rondje door het pas gemaaide veld op zoek naar de laatste versnaperingen,

Grutto

noch een keer op die paal staan om het rijk van de “Kening fan de greide” te overzien,

Grutto

noch een scan van het koninkrijk vanuit de lucht,

Grutto

nog even een rustmoment pakken,

Grutto

nog even suffen, wel met een oog open natuurlijk

Grutto

en dan op reis, op naar het winterverblijf in Afrika.

Grutto

Ik zou zeggen, tot volgend jaar maar weer, au revoir. Nu maar hopen dat ze hem boven Frankrijk niet uit de lucht schieten.


Grutto

Op de plaatsen waar ik hier in het verleden Grutto’s zag verschijnen in het voorjaar bleef dat dit jaar uit. Nog steeds is het rustig in die gebieden. Dus ben ik naar de Surhuizumer mieden gereden. Dat is zo ongeveer de enige plaats hier redelijk in de buurt waar je bijna zeker deze mooie weidevogels kunt zien. Dat was nu ook weer het geval. Er zaten zeker 100 stuks. Maar op afstand, dat wel. Eén stel had zich afgezonderd en liep vlakbij de weg. Bovendien vluchtten deze twee niet. Daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt.

Grutto

Vooral het mannetje liet zich erg goed fotograferen,

Grutto

hij poseerde in zo ongeveer alle standen.

Grutto

Een mooi kleur, een mooie tekening van de veren, een genot om te zien.

Grutto

Het vrouwtje stond meestal met haar achterste naar me toe, maar draaide zich toch nog een keer om.

Grutto

Nu is wachten tot ze aan het broeden slaan, dan kun je ze vaker staand op een paal aantreffen, en ook veel vaker horen. Want dat ontbrak er nu nog aan, hun typische roep. Maar het wordt met deze vogels steeds mooier in het weidelandschap. Het is alleen jammer dat het aantal gebieden waar je ze kunt vinden steeds kleiner wordt.