Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “ven

Er mist iets

k’Was al een tijdlang niet meer in It Skjer geweest, een natuurgebied oostelijk van de N381, het Wijnjeterper schar ligt aan de andere kant van de weg. Ook in it Skjer is in het kader van de natuurcompensatie voor het verbreden van die weg het een en ander veranderd en dat beviel me wel.

ingang It Skjer

ingang It Skjer

Met een nieuw pad door het blauwgrasgebiedje, waar je ook altijd orchideeën kunt vinden in het voorjaar.

it Skjer

it Skjer

Het vennetje ligt er nog en is misschien opgeschoond, het ligt nu wel een stuk verder bij het pad vandaan.

it Skjer

it Skjer

Ik ging naar het gebied om te proberen bomen met rijp vast te leggen.

it Skjer

it Skjer

Nou, dat is wel gelukt.

it Skjer

it Skjer

De laatste foto is met opzet gemaakt in grijstinten, want zo toonde het gebied zich vandaag. Het is de plaats waar tot vorig jaar nog vee liep, nu is daar een ondiep vennetje, eigenlijk een stukje ondergelopen land, wel met ijs deze keer.

it Skjer

it Skjer

Eigenlijk was het vandaag de dag voor de grijstinten. Het was mooi om al die rijp te zien, maar er miste iets, de zon en een blauwe lucht voor helder frisse foto’s. Aan het eind van de dag kon je ook zeggen dat het behoorlijk mistte. En mist brengt, zoals het spreekwoord luid de vorst in de kist. Misschien schijnt morgen de zon nog op de rijp, maar anders blijft het dit wintertje bij rijp in grijstinten.


Diep blauw

Gisteren heb ik het voor het eerst sinds maanden weer eens geprobeerd, een langere wandeling. In het Wijnjeterper schar dat, heel toevallig, gisteren ook werd getoond in een reportage van Omrop Fryslân. Een bijzonder natuurgebied met veel rode-lijst planten. Ik kwam eigenlijk voor wat anders want ik wilde het jufferseizoen niet helemaal aan me voorbij laten gaan. Maar toen die blauwe plantjes feestelijk in het groen stonden ben ik daar eerst gestopt.

Klokjesgentiaan

Klokjesgentiaan

De Klokjesgentiaan, één van die rode-lijst planten.

Klokjesgentiaan

Klokjesgentiaan

Skieppeklokje (Schapenklokje) op z’n Fries. Gentiana pneumonanthe is de wetenschappelijke naam, waarin Gentiaan is afgeleid van Gentius, een koning van Illyrië, die in de Gele gentiaan een geneesmiddel zag en van van het Griekse pneuma (long) en anthos (bloem) alles volgens wilde-planten.nl. In het Duits Lungenenzian, waarin we dus het “longen” terug zien. In het Engels is het Marsh Gentian, waarin “moeras” voorkomt. Dat is precies de biotoop van deze plant, op vochtige grond.

Klokjesgentiaan

Klokjesgentiaan

Ze kwamen in allerlei stadia voor, hieronder twee uitersten, volop bloeiend en al verdord aan dezelfde stengel.

Klokjesgentiaan

Klokjesgentiaan

Ja, ze vallen op die diep blauwe bloemen.

spiegelingen

spiegelingen

Verder was het een mooie dag en na enkele omzwervingen kwam ik bij een ven in It Skar terecht. Met een diep blauwe weerspiegeling van de lucht in het water. Het was een lange wandeling, ik was moe na afloop, maar had dit toch niet willen missen. En er was meer, daar kom ik nog op terug.


Samen op een bankje

Nee ………, dit is niet een romantisch verhaal, wel een verhaal over een eigenaardige ontmoeting. Want nadat ik afgelopen dinsdag de Blauwe knopen en dergelijke had gefotografeerd (klik hier) ben ik doorgelopen naar de vennen in het zuidelijk deel van het Wijnjeterperschar. Met slechts één doel: nog een juffer of zo te fotograferen. Dus stalde ik mijn fototas op het bankje dat daar staat en ben maar eens de oeverbegroeiing gaan bekijken. Met weinig resultaat overigens, alleen een Koraaljuffer liet zich fotograferen.

Koraaljuffer

In de buurt hoorde ik ook nog een specht kikken, dus besloot ik me rustig te houden en op het bankje af te wachten of die specht zich wilde laten zien. Tijdens het wachten keek ik eens opzij. Aan de andere kant van het bankje ontdekte ik opeens een tweede bankzitter. Die was er eerst niet en had zich in mijn rustperiode dus omhoog gewerkt. Bijzonder, want schuw …., dat zijn ze die Levendbarende hagedissen.

Levendbarende hagedis op bankje

Na eerst een foto van afstand te hebben gemaakt, die had ik dan maar vast, heb ik me langzaam van het bankje laten glijden om te proberen iets dichterbij te komen. Het moet een komisch gezicht zijn geweest, ik ben waarschijnlijk nog nooit zo in slow motion van een bank afgegleden. Ik wilde niet over hem heen buigen, dan ging hij er zeker vandoor, maar de hagedis zo laag mogelijk en zoveel mogelijk van de zijkant benaderen. Het lukte, hij bleef zitten en de verwachting was dat hij wel zou vertrekken bij de eerste klik van de camera.

Levendbarende hagedis

Maar niet heus ……, ook nu bleef de hagedis zitten, dus volgde er weer een klik van de camera. Nog steeds geen beweging.

Levendbarende hagedis

In super slow motion ben ik nog een stukje dichterbij gekropen, de lens was misschien maximaal 25 centimeter bij de hagedis vandaan. Nog een klik ………….

Levendbarende hagedis

Toen was het ook voorbij, want daarna was de zoeker van de camera leeg, geen Levendbarende hagedis meer te bekennen. Gelet op de groene glans op sommige delen van zijn huid is het waarschijnlijk een vrouwtje of een nog niet volwassen exemplaar. Nu heb ik wel eerder een Levendbarende hagedis gefotografeerd, maar dat ze naast je op een bankje komen zitten, dat was me nog nooit gebeurd.

Toen ik na afloop van de fotosessie ging staan voelde ik dat mijn broek ter plaatse van de knieën doorweekt was. Dat was echter nog niets, ik had niet goed naar de lucht gekeken. Direct daarop kreeg ik toch een plensbui over me heen. Maar uiteindelijk is alles toch weer goedgekomen.