Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Twijzeler mieden

Op grote hoogte

De afgelopen week stond ik enigszins in de vakantiemodus en heb me zo af en toe bezig gehouden met het afmaken van de installatie van mijn vervangende computer. De nieuwe draait op Windows 10, de vorige probleemloos op Windows 7. W7 wordt niet meer door de makers ondersteund met updates, iedereen moet naar 10. Dat is het besturingssysteem dat op grote hoogte zou moeten staan. Maar of dat werkelijk zo is? Ik werk veel met foto’s en heb onder W7 nog nooit een vastloper gehad en dat is me onder het nieuwe W10 in de afgelopen week al vier keer gebeurd tijdens het gebruik van “Voorbeeld”. Tja ….

Verder heb ik in de afgelopen maand nog een bezoekje aan de Twijzeler mieden gebracht. Daar stond er wel eentje op grote hoogte.

ooievaarsnest Twijzelermieden

Een jonge Ooievaar, te herkennen aan de nog zwarte snavel. Het jong was flink aan het meneuvelen met de vleugels, zo te zien dacht het aan een proefvlucht.

jonge ooievaar

Even dacht ik die proefvlucht te zullen meebeleven. De kop van de vogel ging naar beneden en hij sprong omhoog. Maar …… bedacht zich toch weer. Geen proefvlucht vandaag dus.

jonge ooievaar

De volwassen vogels waren ook in de buurt en bezig een pas gemaaid stuk onland te ontdoen van levende wezens. De ring van onderstaande was dermate vies dat ik deze niet goed kon aflezen.

Ooievaar

Ze hebben een vriendelijke reputatie opgebouwd met het rondbrengen van jong leven, maar in werkelijkheid zijn deze vogels grote rovers. Alles wat van hapklare grootte is pakken ze mee.

Ooievaar

Bij dat alles werd ik muzikaal begeleid door een aanhoudend gekwetter. Het duurde lang voordat ik de bron van dat geluid zag. Hoog in een rietstengel, dus eigenlijk ook op grote hoogte voor deze vogel, hing een Rietgors.

Rietgors

Ver weg, maar ik heb hem hier toch maar “meegenomen” vanwege die “grote hoogte”. De Twijzeler mieden zelf zijn in de afgelopen maand ook in het nieuws geweest als natuurgebied dat stijgt in waardering. Men noemt het gebied zelfs van nationale betekenis. In het schraalgrasland staan zeer zeldzame planten met als meest bijzondere de moeraswespenorchis. Klik hier met filmpje in het Frysk.


Bij de Skierstsjilling

Bij de kijkhut Skiertsjilling in de Twijzeler mieden heb ik me tijdens de diverse bezoekjes afgelopen jaar niet alleen geconcentreerd op de vogels. Langs het vlonderpad bloeiden ook een aantal distels. Die werden druk bezocht door allerlei insecten. Zoals door onderstaande hommel.

hommel

Maar de planten waren vooral in trek bij zweefvliegen. Kom laten we eens duur doen, de officiële naam van deze soort is Episyrphus balteatus. Dat is een eenduidige naam.

Dubbelbandzweefvlieg

Verder is hij bekend onder allerlei andere namen: de Snorzweefvlieg, de Pyjamazweefvlieg,

Dubbelbandzweefvlieg

de Dubbelbandzweefvlieg en tenslotte ook nog als de Cocacolazweefvlieg. De laatste naam lijkt me gesponsord, misschien een compensatie voor al die lege blikjes zonder statiegeld die in de natuur terecht komen.

Dubbelbandzweefvlieg

Zweven ……, dat konden ze ……, dat bleek wel.


De Skiertsjilling (vervolg)

Op 19 januari van dit jaar 2019 publiceerde ik foto’s van mijn eerste bezoekje aan de nieuwe kijkhut in de Twijzeler mieden, onder deze link: De skiertsjilling. Dat was in het wintertje van begin 2019. De planken van het vlonderpad kraakten vervaarlijk en er stond nog geen zitbank in de kijkhut. Daarna ben ik er nog een aantal keren geweest en de situatie is veranderd. Er staat nu wel een zitbank(je) voor hooguit drie personen in de hut. Na de winter kraakte het hout ook niet meer. Ook is er intussen een beginnetje gemaakt met de aanleg van een parkeerplek voor auto’s, of, en dat is ook mogelijk, de kruising ter plaatse wordt aangepast. Dat is me niet helemaal duidelijk. In de loop van het voorjaar was het water voor de kijkhut aanmerkelijk gezakt.

uitzicht Skiertsjilling

Op de rand van droog en nat was een Tureluur aan het  pootjebaden.

Tureluur

In het riet hing een Kleine Karekiet en hij zong het hoogste lied, voornamelijk zijn naam krrr…..krrr…..kiet kiet. Op dat moment kon dat nog, het riet was nog niet zo hoog gegroeid en ik kon nog over de toppen heen kijken. Intussen staat dat riet zo hoog dat er geen beginnen meer aan is als zo’n vogeltje diep in het riet verscholen aan het roepen is.

Kleine karekiet

Bij een volgend bezoek, in de zomer, stond het gebied droog. Een Kievit was klagelijk aan het roepen, er zullen dus wel jonge Kieviten in de buurt zijn geweest, maar ik heb ze niet gezien.

Kievit

Wel scharrelde er een juveniele Witte Kwikstaart vlak voor de kijkhut rond.

Witte kwikstaart juveniel

In de herfst was het waterpeil weer gestegen en voor het eerst lieten zich daar toen een aantal exemplaren Wintertaling zien. Wel op grote afstand, helemaal aan de achterkant van het water. Toen ik kwam aanlopen dobberden ze dichterbij. Maar dan bleek opnieuw dat het laatste stuk van het looppad eigenlijk van schermen moet worden voorzien. Zodra je vlak bij de hut bent en niet meer tussen het riet loopt wordt je zichtbaar vanaf het water en dan vliegen bijna alle vogels weg.

uitzicht Skiertsjilling

Mijn laatste bezoekje was in de afgelopen week. Het houten vlonderpad was door groene aanslag hier en daar gevaarlijk glad. Het water staat nu weer net zo hoog als in januari. Vlak voor de kijkhut dobberden twee Knobbelzwanen. Dat zijn zo ongeveer de enige vogels die niet vertrekken als je aan komt lopen.

Knobbelzwaan

Nog steeds zat er een grote groep Wintertalingen. In de grijzigheid van afgelopen week waren ze op zo’n grote afstand niet te fotograferen, daarom heb ik een foto uit 2006 uit het archief getrokken om te laten zien hoe mooi deze eendjes zijn.

Wintertaling – woerd

Kortom: er is in een jaar tijd zeker het een en ander verbeterd aan de kijkhut de Skiertsjilling. Tegelijkertijd is het jammer dat er nu lege bierflesjes in het water rondom de hut drijven en van binnen is de hut vervuild met lege bierflesjes en plastic verpakkingsmateriaal van voorbehoedmiddelen. Op het een of andere moment komt dat plastic toch weer in het milieu terecht. Jammer, de jeugd, die een schonere toekomst zou moeten krijgen en waarvoor wij allemaal ons best doen, zou beter moeten weten. Drank en afval in en om de kijkhut …. Of de “Skiertsjilling” dan ook een lang leven beschoren is ….., de tijd zal het leren.