Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Torenvalk

Beetje anders

De onderstaande foto’s zijn gemaakt tussen kerst en oud en nieuw in het jaar 2020 en het voelde bij deze blik in het veld een beetje anders dan normaal. Vanuit mijn jonge jeugd ben ik eigenlijk gewend dat het vee in de winter op stal staat. Maar dat is momenteel toch even anders. Ik een weiland stond nog een groep jongvee. Dat kan tegenwoordig omdat het nog steeds niet echt winters wil worden, maar voor mijn gevoel klopt het toch niet.

koeien in de wei in december

Daar vlakbij stond een Torenvalk op een hek mooi te wezen.

Torenvalk

Dat is in december geen bijzonderheid, maar werd het wel toen de vogel een showtje ging opvoeren.

Torenvalk

Minutenlang stond zij met haar vleugels te klapperen, net als iemand die hoogtevrees heeft heel lang kan treuzelen om naar beneden te gaan. Als we een Torenvalk al fladderend boven een prooi zien vliegen noemen we dat bidden. Deze was zogezegd aan het droogbidden en hield er na een paar minuten toch weer mee op, ook al weer een apart gevoel bij mij achterlatend.

Torenvalk

Maar de kroon spande toch wel onderstaand vogeltje dat daar zo parmantig op die paal stond.

Graspieper in december

Het is een Graspieper, warempel nog een Graspieper in eind december. Dat heb ik nog nooit beleefd, het zegt wel het een en ander over de temperatuur in de afgelopen weken. Zo langzamerhand verbaas ik me nergens meer over. Maar hoe dan ook,  het voelt toch een beetje anders.


Reade wikel

’t Is momenteel moeilijk om in het veld nog iets interessants te ontdekken. Dat is elk jaar zo in december zolang het maar geen winter wil worden. Met de huidige dagtemperaturen zit dat er gewoon nog niet in. Ondanks die rust in het veld heb ik toch nog eens geprobeerd het één en ander voor de lens te krijgen. Het bleef eerst bij een landschapje met lijnen van maïsstoppels.

stoppelveld

Meestal is momenteel de zon omfloerst, we zitten af en toe tegen de mist aan, ’s morgens hangt er ook wel mist.

laagstaande zon omfloerst

Dan, plotseling, valt me een Torenvalk op die hoog in de boom op een tak staat, een mannetje. In Fryslân noemen we deze soort de Reade Wikel.

Torenvalk

Hij bleef gelukkig staan, zodat ik even de tijd had om de camera zo goed mogelijk in te stellen. Het lijkt alsof hij afsteekt tegen een blauwe lucht maar dat is gezichtsbedrog. In feite bedriegt de camera je door af te wijken van de standaard 18% grijs. Dat kan ik wel herstellen maar dit lijkt mooier, dus laat maar. Het was moeilijk om bij zo weinig licht een goede verhouding van sluitertijd en diafragma te vinden. Honderd procent scherp is de foto dan ook niet geworden, maar beter dan dit lukte het mij zonder statief niet. En als je wel gaat meneuvelen met een statief moet je niet verwachten dat zo’n vogel dat ook allemaal leuk vindt en blijft staan.

Torenvalk

Daarna was het ook echt op met het licht, de hemel kleurde geel boven drassig stoppelland.

laagstaande zon

Zo’n Reade wikel maakt het rondje door de weilanden toch weer de moeite waard.


Rondje veldzicht

Om nu te zeggen dat een wandeling in de natuur me erg lokte ……, nou nee ……, overal waren dreigende wolkenluchten. Dus besloot ik maar weer eens een rondje veldzicht per automobiel te maken. Op zoek naar toch nog een beetje kleur in november. Ik kwam langs een pompoenenveld dat al geoogst was. Vlakbij over de sloot lagen nog wat restexemplaren. Verderop lagen er nog veel meer. Misschien niet geschikt voor pompoenensoep en niet goed genoeg meer voor haloween.

geoogst pompoenenveld

Sommige leken nog best goed en die zouden zo in de soep kunnen denk ik, maar voor een bedrijf zal het wel teveel werk zijn om ze stuk voor stuk uit te selecteren. Een korte blik is dan genoeg voor goed of fout. Met als gevolg een veld vol met honderden “afgekeurde” pompoenen.

achtergebleven pompoenen

Die kleur in november vond ik daar ook, nog een veld vol bloeiende planten, omzoomd door bomen in herfstkleuren.

bloeiend in november

Al gauw werd mijn voorgevoel om maar niet te gaan lopen bewaarheid. Donkere wolken met daaronder een bui kwamen aandrijven.

dreigende wolkenlucht

Kort was nog een jakobsladder zichtbaar.

wolkenlucht met jakobsladder

En weer kort daarna regende het pijpenstelen. gelukkig zat ik in mijn “schuilhokje”.

natgeregende Torenvalk

Wie daarin niet zat was een Torenvalk, een regendruppel hing aan zijn  snavel. ’t Is een wonder met zo’n verenpak, als het warm is houdt het de vogel koel, is het koud dan blijft hij warm en regent het dan loopt het water er zo weer af.