Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Tjiftjaf

Grote ogen

Het was de vraag of een rondje Merskenheide veel fotomateriaal zou opleveren. Het was warm en dan kruipen zelfs kleine insecten in de schaduw. Maar het viel mee, ik heb nauwelijks kleine kruipers gezien, wel wat fladderaars en aan het eind zelfs een paar grote ogen.

Een Tjiftjaf was zijn liedje aan het zingen. Hij had er een mooi plekje voor opgezocht. Zo tussen die takjes leek het net alsof hij zijn eigen muziekkoepel had gecreëerd.

Tjiftjaf

Aan een blad hing een vlinder amechtig te wezen. Een Blauwbandspanner (Cosmorhoe ocellata). Het blauwe in zijn vleugels lijkt hier meer grijs, dat zal wel van de lichtinval komen. Een vrij algemene vlinder.

Blauwbandspanner

In het gras hing een Bonte bandspanner (Epirrhoe tristata). Het lijkt wel alsof hij ogen op z’n vleugels heeft. Ook dit is een vrij algemene vlinder.

Bonte bandspanner

Het bijzondere van de wandeltocht kwam tegen het eind. Vlak naast het pad hing een Nachtpauwoog (Saturnia pavonia) in de bladeren. Dit is een mannetje, dat zie je aan z’n bruine kleur en de grote veren op z’n kop. Met die die veren kan hij een vrouwtje “van mijlenver” ruiken. Dat vrouwtje is groter en grijzer en is eigenlijk alleen maar ’s nachts actief.

Nachtpauwoog (m)

Hij liet zich goed fotograferen maar hield wel z’n vleugels gesloten. Z’n ondervleugels zijn geel en daarop staan ook nog eens twee iets kleinere ogen. Die laat hij alleen zien bij gevaar. Waarschijnlijk werd ik niet als zodanig herkend. Maar hiermee ben ik ook tevreden. Een niet zo vaak geziene vlinder die ook nog eens rustig blijft zitten is ook wat waard.

Advertentie

Melodieus buiten

Zomaar een aantal vogels die ik in de afgelopen dagen voor de lens kreeg.

Eerst een al eerder getoonde vogel, de Tjiftjaf,

Tjiftjaf

De volgende is hiervan nauwelijks te onderscheiden, de Fitis.

Fitis

Alleen de geluiden die ze maken maakt ze echt verschillend. Misschien ook nog wel de donkere poten van de Tjiftjaf en de lichtere van de Fitis.

Boompieper

Die weer zijn eigen geluid heeft, wat altijd eindigt op een drie- viertal lange fluittonen. Het wordt weer heel melodieus buiten.


Tjiftjaf

Een week geleden schreef ik nog dat de Tjiftjaf en de Fitis nog niet waren gearriveerd op de Merskenheide. Daar is intussen verandering in gekomen. Een Fitis heb ik nog niet gezien of gehoord. Wel de Tjiftjaf. Ik was nog niet eens uitgestapt of ik hoorde hem al. Daarna begon het “gevecht” met de takken. De Tjiftjaf zelf is niet erg schuw, je kunt redelijk dichtbij komen. Maar net als veel andere kleine vogeltjes zit hij bijna niet stil, hij springt van tak naar tak.

Tjiftjaf

Toch is het gelukt om een tweetal vast te leggen. De tweede had wel enkele schaduwstrepen over z’n kop en nek.

Tjiftjaf

Misschien iets kleiner dan een Mus. Wel heel erg nadrukkelijk aanwezig, voortdurend zijn naam zingend, zonder de f-en wel te verstaan. TjiTja… TjiTja………. enzovoort. Nu de Fitis nog, dat zal ook niet lang meer duren.