Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Surhuizumer mieden

De glimlach en de balts

Het zal me toch niet weer gebeuren, dacht ik, een week zonder weidevogels. Daarom ben ik naar de Surhuizumer mieden gereden, daar ben je redelijk zeker van de aanwezigheid van weidevogels en meer. Deze keer heb ik een filmcamera meegenomen en was van plan vanaf het uitkijkplatform het een en ander te filmen. Maar eerst viel mijn oog op het informatiepaneel dat in het platform staat. Daar kun je zien welke vogels daar zoals kunnen voorkomen. Er blijkt daar een onbekend soort te zitten, de Gaaspieper. Overigens staat de tekst onder een foto van een Graspieper.

typefoutje

Een typefoutje waar men bij het maken en drukken overheen gelezen heeft. Heel herkenbaar die typefoutjes. Op een monitor lees ik zelf zomaar over m’n eigen typefouten heen er kom er meestal veel later achter dat er iets niet goed staat. Bovendien heeft de spellingscontrole soms ook een eigen wil. Het ontlokte bij mij een glimlach.

Tureluur

Gelukkig, er waren veel weide- en andere vogels aanwezig. Mooi om te horen, allerlei bekende vogelgeluiden door elkaar heen. Zo zie en hoor ik het graag. In eerste instantie heb ik me gefocust op de ruim aanwezige Tureluurs. Twee vielen er vooral op omdat ze elkaar voortdurend aan het “bestoken” waren, de een liet de ander niet met rust. Al gauw bleek dat meneer Tureluur het één en ander in de zin had. Hij vertoonde baltsgedrag. Daar heb ik een filmpje van kunnen maken, zij het wel op eigenlijk een te grote afstand zodat ik de digitale zoom moest gebruiken. Daar wordt de kwaliteit niet beter van, maar ja, je moet wat.

baltsende Tureluur

Ik weet niet waar de soortnaam Tureluur vandaan komt, maar van dit baltsgedrag van het mannetje zou je bijna tureluurs worden. Op HD kwaliteit (tandwieltje rechtsonder) is het filmpje in de naar omstandigheden best mogelijke kwaliteit te zien. Het filmpje gevat veel windgeruis maar daar dwars door heen kun je de kakafonie van allerlei vogelgeluiden duidelijk horen.


Skries & Co

‘k Ben in de afgelopen week nauwelijks op pad geweest, ik probeer zoveel mogelijk thuis te blijven. Door natuurgebieden wandelen, dat sla ik eerst maar even over. Toch ben ik één keer alleen op pad geweest om toch maar even in de Mieden te kijken of er al zomergasten waren gearriveerd. Nou …, dat waren ze, een aantal Kieviten en Grutto’s. Ze waren nogal ver van de weg vandaan. Daarom eerst maar de Co, die net iets minder ver weg zat. Het is een Kemphaan, een soort die vaak met Kieviten meetrekt.

Kemphaan

Zo langzamerhand kwamen de Grutto’s wel wat dichterbij. De onderstaande ging eens lekker pootjebaden

Grutto – Skries

en daarna wormen zoeken met de snavel diep in de grond. Zo kon ik hem ook eens boven op de kop en rug bekijken.

Grutto – Skries

Maar het hoogtepunt kwam toen er eentje vlak voor me landde.

Grutto – Skries

Deze wilde mij denkelijk een poepje laten ruiken. Misschien wel gedacht … wat doe je hier, je hoort thuis te zitten ….

Grutto – Skries

Nou, zoals blijkt is dat poepje gelukt. Daarna moet je de boel flink luchten natuurlijk.

Grutto – Skries

Ze zijn terug, deze zomergasten. Mooi om weer te zien en te horen. Toch kan ik er minder van genieten dan normaal. De natuur gaat gewoon door, maar dat gebeurt momenteel in een vreemde en gevaarlijke wereld.


Nog te vroeg

Je weet maar nooit, misschien was hier en daar al een vroege voorjaarsbode gearriveerd. Het is nog vroeg, maar wie weet. Dus op naar de Surhuizumer mieden om te kijken of daar al iets rondvloog. Het was nog te vroeg, er dobberden wel wat eenden en ganzen, maar de vroege voorjaarsboden waren er nog niet. Het gaf wel een beeld van hoe de mieden er momenteel bij liggen.

Surhuizumer mieden

We schrijven februari, vanouds genoemd de Sprokkelmaand omdat het in februari vaak erg droog is en er dus hout gesprokkeld kon worden. Dat moeten we nu maar vergeten, het is momenteel erg nat buiten. Zo ook in de mieden, het water stond er hoog, erg hoog.

Surhuizumer mieden

Geen voorjaarsboden, wel een wintergast, een Blauwe Kiekendief, een mannetje, die op kenmerkende manier laag over het veld zweefde. Hij was ver ver weg, maar ik neem hem toch maar mee vandaag omdat deze de donkere uiteinden van z’n vleugels zo mooi liet zien.

Blauwe kiekendief

Bij het weer dat we momenteel hebben past wel die imponerende wolkenpartij waardoor er een prachtige jakobsladder zichtbaar werd. Eerst het totale plaatje

jakobsladder

en dan ingezoomd op de jakobsladder, altijd mooi om te zien.

jakobsladder

Missie deze keer mislukt, maar toch kan het niet lang meer duren voordat de eerste zomergasten zich melden. Hopelijk wordt het ook iets meer sprokkelmaand, dat is toch wel aangenamer dan voortdurend een bui op je dak te krijgen.