Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Smaragdlibel

Terugblik 2020

Zoals gebruikelijk ook aan het eind van dit jaar weer een terugblik naar voor mij opvallende fotomomenten in dit afgelopen jaar. Een bijzonder jaar, dat zeker, maar in de natuur merk je daar weinig van. Behalve dat het op de door mij veel bezochte plaatsen ineens een stuk drukker was dan eerder en je af en toe met een grote boog om andere bezoekers heen moest lopen. Ondanks dat heb ik mijn natuur-rondjes wel gemaakt, maar voorzichtiger en minder vaak dan eerder.

In de winter van 2020 kreeg ik de onderstaande Roodborst voor de lens aan de oever van het Lauwersmeer. Van zo dichtbij had ik deze soort nog niet eerder kunnen fotograferen.

Roodborst

In het voorjaar kon ik de groene facetogen van onderstaande Smaragdlibel zonder al te veel problemen vastleggen. Overigens zo ongeveer op het moment dat een gezin met een aantal kinderen achter me langs liep. Ze waren voorzichtig en liepen met een boog om me heen. In die periode werd ook de “aanbeveling” om afstand te houden van elkaar steeds concreter. Ik zie het meer als een opdracht en neem geen onnodig risico.

facetoog Smaragdlibel

De zomer was me op bepaalde momenten te heet en ik heb het rustig aan gedaan, maar kon nog wel enkele bezige bijtjes vastleggen. Zij stonden in het afgelopen jaar ook volop in de aandacht in verband met de roep om meer biodiversiteit en de onmisbaarheid van bijen en dergelijke in het ecosysteem.

bijen op bloem

In de herfst, lekker weer, heb ik waarschijnlijk de meeste foto’s gemaakt, maar ik sla deze periode hier over  en ga direct naar een samenvatting van het hele jaar. Het werd het jaar van de “bubbel”. Een zelfgemaakte “bubbel” heb ik geprobeerd te creëren met onderstaande bewerkte foto uit de herfst. Je kunt er van alles in zien, uitgestrekte armen die roepen om hulp of om een knuffel, zwarte gaten, rouwranden, maar ook een lichtpunt en een gouden omranding omdat we bepaalde “gewone” dingen meer zijn gaan waarderen. Ik hoop dat dit lichtpunt in 2021 steeds groter zal worden.

de bubbel van 2020

Ik dank u allen voor de belangstelling die u ook in het afgelopen jaar voor dit weblog heeft getoond. Dat u heeft willen meegenieten van opvallende of “gewone” dingen in de natuur. Ik waardeer dat zeer. Ik wens u allen een goed en gezond nieuw jaar toe.

Tenslotte: zoals elk jaar schrijf ik hier opnieuw: Wat de toekomst brengen moge …….


Azuurblauw en groene ogen

Het leek of er een feest voor smaragdlibellen op de Kapellepôle aan de gang was, overal om me heen vlogen ze en het waren er veel, heel veel. Dat leek me een mooie gelegenheid eens te kijken of hun ogen al groen gekleurd waren. Bij de onderstaande zie je dat er al een kleine verandering van bruin naar groen gaande is, maar het was nog niet wat ik had gehoopt.

Smaragdlibel (v)

Toen deze weg gevlogen was lukte het eerst niet om nog meer exemplaren te bekijken, ze vlogen en bleven vliegen. Wel lukte het enkele juffertjes vast te leggen, hieronder een Azuurjuffer.

Azuurjuffer (m)

En nog eentje, het zijn beiden mannetjes, makkelijk te herkennen aan de kleur en de losstaande “U” op achterlijfsegment 2. Let op de breedte en vorm van de lichtgekleurde schouderstrepen.

Azuurjuffer (m)

Diezelfde breedte en vorm vindt je ook bij de onderstaande. Dit is een zogenaamd zwartrug en hoogstwaarschijnlijk een vrouwtje Azuurjuffer. Maar eigenlijk is niet de breedte van die lichte schouderstreep maar de vorm van het halsschild bepalend voor de determinatie van deze soort. De vorm van dat halsschildje is bij deze gelijk aan die van de mannetjes dus vandaar mijn conclusie.

Azuurjuffer (v)

Genoeg juffertjes gezien eerst, maar waar waren al die Smaragdlibellen gebleven? Ze vlogen nog steeds heen en weer en af en toe landde er eentje in het struikgewas. Ze daar vinden is op zich al een opgave want ze hebben een goede schutkleur. Behalve die groene ogen dan, die vallen op. Voor de rest “lossen ze op” tegen de achtergrond.

Smaragdlibel (v)

Eentje bleef wat langer zitten en zo kon ik het fijne netwerk van één van de vleugels vastleggen.

Smaragdlibel (detail)

Maar het ging me deze keer vooral om die groene ogen,

Smaragdlibel (facetoog)

mooie felgekleurde groene facetogen. Gelukt …. en dus heb ik met een tevreden gevoel deze wandeling afgesloten.


Wachten …. wachten ….. nu !

Dit bericht zou zomaar een vervolg op dat van vorige week kunnen zijn. Toen stond de smaragdkleur min of meer centraal. De onderstaande Smaragdlibel zou daar goed bij gepast hebben. Ware het niet dat ik toen nog geen foto’s van een verse Smaragdlibel in dit seizoen had. Die kreeg ik pas op de afgelopen Koningsdag alias Woningsdag. Het werd een “gevecht” om deze op de foto te krijgen. Met de elementen wel te verstaan. Deze hing op een plaats waar de wind vrij spel had en ook nog eens opgejut werd doordat deze min of meer door een trechter werd geblazen. De libel slingerde zeker 10 centimeter heen en weer. Dan weer had ik deze wel in de camerazoeker, dan weer niet, dan weer half of er waaide een ander blad voor de lens. Het werd een kwestie van wachten wachten totdat de libel even stil hing en dan snel een foto maken in de hoop dat alles dan ook nog eens scherp op’t portret kwam. Het heeft me ongeveer vijfenzeventig mislukte foto’s opgeleverd en maar enkele goede. Ik kon ook geen andere libel kiezen die minder werd weggeblazen, het was de enige die ik kon vinden.

Smaragdlibel (m)

Dit is een nog verse libel, de ogen zijn nog bruin en worden later helemaal groen. Bovendien is het een mannetje. Dat kun je hierboven onder anderen zien aan het ingesnoerde, sterk getailleerde achterlijf. De vrouwtjes hebben die insnoering niet.

Slechts één keer lukte het zodanig dichtbij te komen met de lens dat ook z’n facetogen zichtbaar werden.

Smaragdlibel (facetogen)

Ik heb z’n buurman fotografisch ook maar even “meegenomen”. Dat was een Vuurjuffer. Twee weken geleden liet ik een heel jong, nog bleek exemplaar zien. Deze was al goed op kleur. Dan zijn ze een stuk mooier.

Vuurjuffer

Het was Konings- of Woningsdag. De vuurjuffer had z’n oranje sjerp om. Die zal ook nog wel vuurrood worden denk ik.

Vuurjuffer (detail)

Deze vuurjuffer werd minder door de wind heen en weer geslingerd, maar het leverde me toch nog een aantal onscherpe foto’s op. Terug bij de auto heb ik eerst meer eens zo ongeveer tachtig foto’s zitten verwijderen van de camera. Bij elke verwijdering zong het door m’n hoofd: : Wachten ….., wachten …., nu …., helaas !!!