Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Slobeend

Krak en Slob

Enige tijd geleden heb ik weer eens een vogelkijkpunt bezocht. Het zat er vol met eenden, je kon ze al van ver horen. Veruit de meesten waren Krakeenden en daarna kwamen in aantal de Smienten. Er waren ook enkele Slobeenden aanwezig. Af en toe kozen er een paar eenden het luchtruim. Ze vliegen behoorlijk snel en het was moeilijk om ze in de vlucht goed vast te leggen. Een aantal keren lukte dat, zoals hieronder met twee Krakeenden en een Slobeend. De beide onderste vogels op de foto zijn de Krakeenden, voorop vliegt de woerd en daarachter zijn echtgenote. Die Krakeenden vallen op door die witte vlek aan de vleugelbasis die je eigenlijk alleen maar goed ziet als ze vliegen. De bovenste van de drie is een mevrouw Slobeend, die heeft niet zo’n witte vlek maar daarentegen zijn de onderste vleugelveren groen gekleurd. Met deze twee soorten had ik direct mijn onderwerp voor vandaag te pakken.

Krakeenden en Slobeend in de vlucht

De woerd van de Krakeend is een prachtig getekende vogel met allerlei fijne lijntjes aan de zijkant van het lichaam. De witte vleugelvlek zie je niet als ze drijven.

Krakeend (m)

Nog mooier is de borst van de woerd van een Krakeend getekend.

Krakeend (m)

Bij de Slobeend valt direct die forse snavel op. Met deze toeter half in het water slobberen ze hun eten direct aan de oppervlakte van het water op. Hieronder een mevrouw Slobeend. Nog net zichtbaar zijn die groene veren, die zo opvallen in de vlucht.

Slobeend (v)

De woerd Slobeend is heel anders getekend, hij heeft veel meer kleur in z’n verenpakket, de grote “toeter” blijft natuurlijk

Slobeend (m)

en ook bij de woerd heeft de borst een bijzondere tekening.

Slobeend (m)

Je zegt “eenden” en het lijkt zo gewoon, maar toch hebben ze voor mij elk hun bekoring, leuk om eens goed te bekijken.

Advertenties

Pijlstaart en zo

Triest, donker en nat, dat was het in hoofdzaak de afgelopen week. Niet echt een week voor sprankelende foto’s. Maar je wilt toch even in de natuur zijn. Daarom heb ik een half uurtje doorgebracht in een kijkhut. Daarvan ben ik geen liefhebber, het is me allemaal te statisch, maar dit halfuurtje kon ik het nog wel uithouden. Met zicht op enkele waterpartijen, waarop in de verte hoofdzakelijk eenden rond dobberden. Er waren veel Smienten, maar die waren allemaal zo ver weg dat er geen goede foto van te maken was. Op zich was dat al een probleem, het was zo donker dat ik de ISO’s flink omhoog moest schroeven. Daarvan worden de foto’s niet mooier.

Wie ik nog wel redelijk in beeld kon krijgen waren een stel Krakeenden, man en vrouw.

Krakeend (m+v)

Krakeend (m+v)

Nauwelijks te fotograferen was een Dodaars, hij was heel ver weg. Ik laat hem toch maar even zien, tussen een Slobeend en in een Krakeend (v) in dobberend. Hij is de kleinste fuut die we hier in Nederland kennen en dat kun je ook aflezen aan het formaat van die eenden.

Slobeend (m), Dodaars en Smient (v)

Slobeend (m), Dodaars en Krakeend (v)

Toen, ineens werd het interessant. Achter de begroeiing vandaan kwam een Pijlstaart, een mannetje, aanzwemmen.

Pijlstaart (m)

Pijlstaart (m)

De Pijlstaart is een jaarvogel in Nederland, er broeden echter maar enkele paren per jaar. Verder is het vaak een doortrekker, op weg naar het zuiden.

Pijlstaart (m)

Pijlstaart (m)

t Is een mooie eend met een lange nek’, heel even liet hij daarvan iets zien. Ook staat hij op de Rode lijst van bedreigde diersoorten.

Pijlstaart (v)

Pijlstaart (v)

Uit mijn archief heb ik nog een foto van een vrouwtje Pijlstaart gehaald, zij laat die lange nek nog duidelijker zien.

Het was een koude, trieste dag, dat wel, maar die Pijlstaart liet mij toch nog met een goed gevoel naar de warme kachel gaan.


Eendenparade

Het is al weer een poosje geleden dat het op een zaterdag koud en grijs was. Dat zijn van die dagen dat je in het veld weinig leven zult aantreffen. Daarom besloot ik voor de verandering maar eens naar een kijkhut in de Jan Durkspolder te gaan. Die bezoeken duren meestal maar kort, ik voel me gauw opgesloten in zo’n kijkhok. Verder kun je nergens naar toe dus je bent afhankelijk van wie of wat zich op dat moment laat zien. Soms is er niets te zien, soms heb je geluk. Deze keer kreeg ik een eendenparade voorgeschoteld.

Twee Slobeenden, beiden woerd, mooie eenden met natuurlijke toeter.

Slobeend (m)

Nog twee Slobeenden, woerd en vrouwtje. Het vrouwtje is minder kleurrijk maar ze beiden kun je ze altijd herkennen aan hun grote snavel.

Slobeend (m+v)

Een echtpaar Krakeend.

Krakeend (m+v)

Nog een echtpaar, nu van Bergeenden. De woerd is die met de dikke knobbel op z’n voorhoofd.

Bergeend (m+v)

Vier woerden, drie keer een Wintertaling en een Krakeend met op de achtergrond vrouw Krak.

Wintertaling (m) en Krakeend (m)

Behalve de Wilde eend had ik daarmee de belangrijkste aanwezige soorten wel gehad.

Grauwe ganzen

Ter afsluiting kwamen nog een paar Grauwe ganzen vlak voor de kijkhut langs vliegen, al hijgend en gakkend. Ach…., het is een leuke afleiding, zo’n kijkhut. Toch ben ik liever in het vrije veld.