Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “schutkleur

Verstoppertje

Schutkleuren, voor dieren in de vrije natuur van levensbelang. Er lopen en vliegen zoveel rovers rond dat onzichtbaarheid of minder zichtbaarheid behoorlijk kan helpen om te overleven. Vandaag een aantal van die verstoppertje spelers. Eerst een Groentje (Callophrys rubi), overigens behorende tot de familie van de blauwtjes. Dit vlindertje blijft lang op z’n schutkleur vertrouwen en vliegt pas weg als je dicht in de buurt komt. Ze keren vaak terug naar dezelfde plaats, dus even wachten en hup ….., daar is hij / zij weer terug. En zeg nou zelf, vanuit de verte gezien lijkt hij net een vers blaadje.

Groentje

Als de zon dan even wegvalt lijkt de kleur van zo’n Groentje mee te veranderen, maar nog steeds lijkt hij op een groen blaadje.

Groentje

Nog zo’n “verstopper” is de Groene stinkwants (Palomena prasina). Als je even niet oplet zie je hem helemaal niet zitten op zo’n groen blad.

Groene stinkwants

Hij wordt ook wel Groene schildwants genoemd. Ik vind het altijd mooi, die vele putjes in het schild te zien. Deze wants gaat zelfs zover dat hij in de winter van kleur verschiet. Dan neemt hij een donkerbruine kleur aan, die valt minder op in de winter.

Groene stinkwants (detail)

De laatste foto van vandaag betreft niet een echte schutkleur. Deze vlinder had zich neergevlijd in de rond gebogen blad. Het is alsof de vlinder in een kuil ligt, dan ben je in elk geval vanaf drie zijden niet zichtbaar.

Gestippelde oogspanner

Met zo’n kuil zou je, zeker in de zomer in de zon, een duitse naam verwachten. Maar hij heet gewoon de Gestippelde oogspanner (Cyclophora punctaria). Het is een nachtvlinder die ’s nachts actief is, overdag doet hij niet zoveel. Zoals deze alleen maar in z’n “kuil” liggen en zo mogelijk van de zon genieten.
Een kuil heb ik niet thuis, maar ik ga zeker ook in de komende week van de zon genieten.


Familie Fazant

Het valt wel, maar niet altijd mee, was zo’n gezegde dat ik vroeger wel vaker hoorde. Dat was ook in de afgelopen week het geval. Het viel wel, veel regen, maar daardoor was het enorm donker en grijs buiten. De lichtomstandigheden vielen dus niet mee. Wat ook niet meevalt is dat je zoveel mogelijk thuis moet blijven om je kontakten te beperken. Daar heb ik persoonlijk zeker belang  bij, maar een blik in de natuur in je eentje moet wel kunnen dacht ik zo. Dus ben ik op een regenachtige dag mijn huis maar eens “ontvlucht” op zoek naar wat afleiding “buiten”. Eerst leek het er niet op dat zich iets interessants zou aandienen. Uiteindelijk lukte het dan toch, een familie fazant liet zich zien. Een fazantenhaan en drie hennen scharrelden rond in een stuk weiland.

Fazant (v)

Normaal vallen alleen de hanen op door hun felle kleuren. De hennen hebben een enorm goede schutkleur. Ook als er eentje vlakbij zit in ruigte zie je ze nauwelijks.

Fazant (v)

Van de drie hennen liep er eentje redelijk dicht bij het pad. Van deze vogel heb ik gauw wat foto’s gemaakt, je moet snel zijn, deze soort is erg schichtig, ze zijn zo weer weg.

Fazant (v)

Meneer Fazant zag het allemaal met lede ogen aan en bleef ver uit de buurt. Te ver eigenlijk voor een goede foto.

Fazant (m)

Daarom heb ik een foto uit het archief opgezocht om te laten zien hoe mooi gekleurd die hanen kunnen zijn. Overigens gemaakt op ongeveer dezelfde plaats, maar dan 12 jaar eerder.

Fazant (m)

Lang heeft deze fotosessie niet geduurd, al gauw trok de familie zich terug in het struweel. Maar dat ik een fazantenhen van redelijk dichtbij voor de camera zou krijgen op een overigens heel grijze dag, dat viel nu eens een keer wel mee.


Jonge Meerkoeten

Meerkoeten hebben vaak meer dan één nest per jaar. Het is dan ook niet vreemd dat ik half juli een aantal van deze kuikens voor de lens kreeg. Nog erg jong, pas uit het ei geslopen.

Meerkoet met kuikens

Meerkoet met kuikens

De oudervogels voeren voortdurend maar komen bijna nooit naar de kuikens toe, die moeten maar volgen. Je ziet de kuikens dan ook voortdurend achter de ouders aan zwemmen, meestal met de kop vragend omhoog.

Meerkoet met kuiken

Meerkoet met kuiken

De ouders trekken ergens voer uit het water en laten het vlak voor de kuikens vallen. Die moeten het dan zelf maar zien op te peuzelen.

Meerkoet met kuiken

Meerkoet met kuiken

Ze beginnen met felle kleuren, die kuikens.

jonge Meerkoet

jonge Meerkoet

Een schutkleur hebben ze eerst toch niet nodig want ze zijn nooit alleen. De ouders kunnen ze echter niet tegen aanvallen van onder (snoeken) e.d. beschermen.

Meerkoet met kuiken

Meerkoet met kuiken

Het blijven wonderlijk gekleurde kuikens. Lang houden ze die rode kleur niet, al gauw verandert het in grijs en grijzig. Dan zwemmen ze meestal ook meer uit de buurt van de ouders.

jonge Meerkoet

jonge Meerkoet

Eentje zwom tussen de blauwe Moeras-vergeet-mij-nietjes, veel rood met blauw op de achtergrond.