Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Roodborsttapuit

Wachten op betere tijden

In de week waarin er diverse nestkastjes in de bomen voor m’n huis zijn gehangen ter bestrijding van de processiejongens had ik de hoop een redelijk aantal nieuwe zomergasten voor de lens te krijgen. In het landschap kun je wel zien dat er het een en ander aan het veranderen is. Op de foto hieronder loopt er al weer wat jongvee buiten, maar ze zijn ook nog vergezelschapt van een Grote zilverreiger, tot nu toe een wintergast in “mijn” gebied.

landschap met jongvee en Grote zilverreiger

Slechts mondjesmaat kon ik zo’n zomergast ontdekken, hieronder de eerste Graspieper van dit seizoen. Van veel te ver voor een goede foto, maar het is niet anders, ik laat hem toch maar zien.

Graspieper

Wel wat dichterbij zat de onderstaande Roodborsttapuit, een mannetje, formaat kleiner dan een mus, op zich ook een schichtig vogeltje. Fotografisch gezien is het een rommeltje op de voorgrond en naast het vogeltje.

Roodborsttapuit (m)

Daarom maar even gewacht totdat hij zich verplaatste……. Zo ….., dat leek beter. ’t Is gewoon een mooi vogeltje, zeker de mannetjes in het voorjaar.

Roodborsttapuit (m)

Het wil hier nog niet echt vlotten met de grotere zomergasten. Een eenzame Kievit had een leuk stukje grond uitgezocht. Dacht hij, maar mijns inziens totaal ongeschikt als leefgebied voor een Kievit. De grond is denkelijk ontsmet en binnen de kortste keren zal er wel plastic over de grond zijn gespannen.

Kievit

Binnenkort zullen hier wel lelies groeien, denkelijk. Met al de besproeiingen geen goed idee van die Kievit. Maar ja … hij weet niet beter dan dat hij een leuk stukje grond moet zoeken.

Kievit

Nee …., het wilde nog niet echt vlotten, het is wachten op betere tijden, in alle opzichten, niet alleen voor vogels.


Verzamelen en opruimen

Het viel niet mee om in de afgelopen week nog wat vogels vast te leggen. Als het wel lukte dan slechts van ver, heel ver. Op een bepaald moment leek het wel alsof het veld compleet leeg was, behalve de duiven, kaaien, eksters en dergelijke. Ik kon nog een Roodborsttapuit (m) vastleggen, het zal wel zo ongeveer de laatste in dit seizoen zijn geweest.

Roodborsttapuit (m)

En nog eentje, zeer waarschijnlijk een vrouwtje Roodborsttapuit, hoewel ik het in de herfst wel eens moeilijk heb met de vrouw-vogels, dan beginnen ze steeds meer op elkaar te lijken.

Roodborsttapuit (v)

Het lijkt er een beetje op dat de laatste zomergasten zich aan het verzamelen zijn om te vertrekken. Heel lang heb ik op die dag geen enkele zwaluw gezien en ik kreeg het idee dat ze allemaal al weg zijn. Totdat ik in de buurt van het Ketliker skar toch nog een aantal rond zag vliegen. Maar alleen daar nog, verder nergens meer. Dat Ketliker skar brengt me natuurlijk weer bij de daar aanwezige Damherten. Eentje (helaas van ver) demonstreerde een steeds groter wordend probleem.

Damhert

Dit hert was aan het “haffeljen” (kauwen) op een stuk plastic. Op de een of andere manier probeerde het hert dat stuk plastic naar binnen te werken. Dat lukte niet en zo af en toe liet ze de “buit” vallen. Maar zolang ik keek bleef het dier maar doorgaan. Tja, je kunt een hert niet vertellen dat dit onverstandig is en in het beroerdste geval bij verstopping zelf tot de dood kan leiden. Jawel, “plastic here, plastic there, plastic everywhere”.

Damhert

Tevens brengen deze herten me bij een tweede “probleem” o.a. vermeld in de SA!, een regionaal weekblad, in de afgelopen week. In de provincie Fryslan leven een aantal populaties damherten, bij Elsloo een groep van ongeveer 30 stuks, in het Lauwersmeergebied circa 50, bij Dokkum een groep van 40 stuks en bij het Ketliker skar de grootste groep namelijk circa 150 stuks. Vanwege gevaar voor aanrijdingen en natuurschade heeft de provincie besloten dat de populaties in Elsloo, in het Lauwersmeergebied en bij Dokkum moeten gaan verdwijnen.

Damhert

De groep bij het Ketliker schar moet worden “uitgedund”. In andere woorden: er moeten nogal wat Damherten in heel Fryslân worden “opgeruimd”. Overigens staken er een paar maand geleden ook in Nijeberkoop een paar Damherten vlak voor m’n auto de weg over. Het schijnt dat men nog bezig is met de afronding van de procedure. De “plastic-haffelder”hierboven brengt zichzelf in gevaar, maar een heleboel anderen gaan ook een slechte winter tegemoet. Hopelijk krijgt in elke geval de bovenstaande wel een kans, dat is een bijzonder mooie (vind ik).


Roodborsttapuit

Op de manier waarop ik vogels probeer te fotograferen, in het vrije veld en niet vanuit een schuilplaats, is het goed mogelijk sommige soorten van redelijk dichtbij vast te leggen. Dat geldt echter niet voor onderstaande, de Roodborsttapuit. Vooral het mannetje is in het voorjaar en zomer prachtig geveerd met een zwarte kop, een witte kraag en een bruinrode borst. Die pracht wil je dan wel eens van dichtbij zien, maar het vogeltje laat het meestal niet toe. Voordat je op redelijke afstand bent gekomen is hij al weer weg en dan kun je opnieuw beginnen op de volgende plaats. Intussen heb ik wel geleerd dat als hij eenmaal wegvliegt hij dat zal blijven doen. Dan kun je een fotosessie dus wel vergeten.

Roodborsttapuit

Maar deze bleef parmantig op de gemankeerde dampaal staan. Daar moet je dan snel gebruik van maken en dat lukt me hooguit één tot twee keer in een jaar.

Roodborsttapuit

Deze stond lang genoeg om er redelijk dichtbij te komen. Totdat ik na enige tijd toch weer in een lege zoeker zat te kijken. Foetsie ……., maar toch bedankt.