Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “rode ogen

Op zoek naar juffertjes

‘k Was al een langere tijd niet meer op zoek geweest naar juffertjes. Over de locatie heb ik nog wel getwijfeld want in het Wijnjeterperschar, waar ik meestal naar juffers zoek, is door de grote verbouwing het één en ander verdwenen aan kreupelhout en dergelijke, zodat je bent aangewezen op de massaal aanwezige pitrussen en grassen rondom de vennen. Dat leidt vaak tot zeer onrustige fotografische achtergronden. Ik had mee daarom voorgenomen alleen foto’s te maken als de achtergrond redelijk rustig is en toch maar naar “it Skar” te gaan. Bovendien wilde ik me concentreren op de rode juffers. Dat liep anders. De eerste waar ik echt tegen aan liep was een Lantaarntje.

Lantaarntje

Met op achterlijfsegment 8 een helder blauw “lantaarntje” terwijl de rest van die segmenten aan de bovenkant helemaal zwart is. Dan valt dat blauw op en daar heeft deze soort zijn naam aan te danken. Deze soort heeft ook tweekleurige pterostigma’s, de gekleurde vlekjes achterin de vleugels. Mede daardoor is hij redelijk eenvoudig te herkennen.

ptereostigma Lantaarntje

Nog beter te herkennen zijn de Koraaljuffers, behalve het rugschild is bij deze soort zo ongeveer alles rood, de snuit, de ogen, de poten en het achterlijf. Zelfs die pterostigma’s zijn rood.

Koraaljuffer

Het kostte zoals verwacht veel moeite ze tegen een redelijk rustige achtergrond vast te leggen en helemaal goed is dat ook niet gelukt, maar hier moest ik het dan mee doen.

Koraaljuffer

Met de laatste ben ik nog even in conclaaf geweest, “rustig maar, rustig maar” zodat ik ook die rode snoet goed kon vastleggen. Misschien toch de volgende keer maar eens ergens anders gaan zoeken.


Glimmende wants

Zodra de zomer een stuk gevorderd is zie ik steeds minder van die kleine kruipers. Daarentegen wel steeds meer wantsen. Daarvan heb je een groot aantal soorten met ook nog verschillende leefwijzen. Er zijn sapzuigers en roofwantsen die prooien leeg zuigen. Echt kauwen kunnen ze niet, het blijft bij zuigen, vaak met een lange zuigsnuit. Bovendien kennen ze verschillende stadia van ontwikkeling, “instars” op z’n Engels. Daarom was het best wel even zoeken naar een naam toen onderstaande zich liet zien.

Boomwants (juv)

Boswants (juv)

Hij was kopergroen met geel en bruin met rode ogen, glimmend en met oranje knopen in z’n houtje-touwtje jas. Best wel een mooie wants.

Boomwants (juv)

Boswants (juv)

Die rode ogen, hoe klein ook, bestaan weer uit honderden facetten.

Boomwants (juv)

Boswants (juv)

Aan de knopen op z’n jas en aan de nog ingepakte vleugels kun je zien dat het een juveniel (onvolwassen) insect is.

Boomwants (juv)

Boswants (juv)

En dan de hamvraag: Welke soort is het ? Na veel gezoek denk ik dat het de nimf van een Boswants (Pentatoma rufipes) alias de Roodpootschildwants is. Hij is stevig geschouderd en de kleuren komen redelijk overeen met een bepaald stadium van ontwikkeling. In een later stadium wordt hij hoofdzakelijk bruin met rode poten. Alleen die oranje knopen kon ik niet terugvinden. Maar als ik het mis heb hoor ik het graag.

Een foto van een volwassen exemplaar kan ik niet laten zien. Die zitten meestal hoog in de boom en ik heb hoogtevrees, dus dat wordt ‘m niet.


Groene glimwapenvlieg

Gistermorgen viel hij me al op: een kleine groene vlieg zat op een klimopblad in m’n tuin. Vooral zijn rode ogen trokken de aandacht. Ongeveer 5 tot 7 millimeter lang. Ik heb er eerst niet veel aandacht aan besteed, je hoeft tenslotte ook niet alles te fotograferen en met die grootte moet ik alles uit de kast halen. Gistermiddag zat hij echter nog op precies dezelfde plaats, vanmorgen ook nog. Daarom ben ik vandaag aan het eind van de middag maar eens gaan kijken of hij er nog zat. Jawel …., ook toen nog. Zo’n volhouder, die moest toch maar op ’t portret.

Groene glimwapenvlieg

Groene glimwapenvlieg

Stil zitten / hangen deed hij toch wel, dus ik kon wel iets dichterbij komen zodat z’n facetogen wat duidelijker in beeld kwamen. Daarbij moet worden bedacht dat die ogen niet groter zijn dan hooguit anderhalve millimeter. Het heeft me enige moeite gekost om een naam aan het vliegje te hangen. Het blijkt de Groene glimwapenvlieg (Microchrysa polita) te zijn. Dit is een mannetje, gelet op z’n rode ogen.

Groene glimwapenvlieg (detail)

Groene glimwapenvlieg (detail)

En ik had geluk, want een paar bladen verder naar beneden hing ook nog een vrouwtje. zodat het verschil duidelijk wordt. Zij had minder geduld en hield het zo lang niet vol op dezelfde plaats, hooguit een uurtje.

Groene glimwapenvlieg (v)

Groene glimwapenvlieg (v)

De ogen van het vrouwtje zijn duidelijk minder rood en ook kleiner. Ze leven volgens de literatuur in de buurt van organisch afval. Dat kan wel kloppen want de groene kliko van de buren is niet ver weg. Bovendien las ik dat wapenvliegen niet zo goed kunnen (of willen) vliegen. Dat klopt dan ook wel, zeker als je minimaal 36 uur op dezelfde plaats blijft hangen.