Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Ree

Een niet burlende bok

Het is kennelijk weer de tijd dat de bokken van de Edelherten aan het burlen slaan. Dat is zo langzamerhand een toeristische attractie aan het worden daar op de Hoge Veluwe. Een attractie die mijns inziens een bijna hilarische grootte aan het bereiken is. Met misschien wel vijftig of nog meer mensen op een rij gaan staan afwachten of er ergens bok wil gaan burlen. En als er geen edelherten in de buurt zijn, dan maar kijken wie de langste heeft, cameralens wel te verstaan. Maar het schieten van de beste plaat lijkt me onbegonnen werk, want meester Pieter wordt begeleid door boswachters naar de mooiste plaatsen geleid, daar waar de lange en korte lensjes nooit legitiem mogen verschijnen. Je hoort trouwens nooit iemand over de blaffende reebokken in juli, minstens zo spectaculair. Niets voor mij, die drukte rondom de edelherten. Daarom heb ik me in alle stilte maar eens geconcentreerd op de middelmaat, de Damherten. In het Katlijker schar is een forse kolonie aanwezig, groeiend en groeiend in aantal. Daar ben ik eens gaan kijken, ook leuk en je ontloopt de grote drukte. Deze keer liepen ze in de weilanden vlak naast dat schar, bijna tussen de koeien.

Damherten Katlijker schar

Ze lagen een beetje weggestopt in een slenk. Je zag het gewei van de bok  boven de rand van de slenk uitsteken, maar hij bleef liggen en maar liggen. De meeste hindes volgden zijn voorbeeld. Uiteindelijk, na lang wachten voor mij, gaf een van die hinden het sein om wat meer in beweging te komen. Eerst maar eens de stramme spieren uitrekken.

bok Damhert

Enige tijd later kwam de bok ook in beweging, ook eerst maar eens rekken en strekken. Vlakbij liep een melanistische (zwarte) jongeling. Daarna liep de bok tergend langzaam langs zijn harem. De hindes kwamen zo langzamerhand ook in de benen.

Damherten Katlijker schar

Er liep daar van alles, volwassen dieren, maar ook eerstejaars jonge dieren, waarvan er ook nog eentje bij moeders probeerde te drinken en tussen-maatjes. Totaal zeker meer dan 25 dieren, maar het kunnen er net zo goed 40 zijn geweest, een aantal bleef bijna onzichtbaar in die slenk en als ze zich wel lieten zien dan nooit allemaal tegelijk.

melanistische bok Damhert

Er liep ook nog een melanistische halfwas-bok tussen, zie hierboven. Uiteindelijk lukte het ook de oude bok met z’n imposant gewei in volle glorie vast te leggen.

bok Damhert

Zoals geschreven, ze liepen in een weiland, bijna tussen de koeien. Dat leidt tot verstoring van de foto’s door de overal aanwezige schrikdraad. Het is niet anders, het is zoals het is. Hoe dan ook, het was er rustig. Behalve een automobilist die ook nog even stopte om een korte blik op de damherten te werpen was ik er alleen. Om in alle rust te kunnen kijken naar een niet burlende bok.

Advertenties

Oog in oog

Het gebeurt me zelden dat ik oog in oog kom te staan met een Ree. Meestal zijn ze al lang weg als ik in de buurt komt. Maar deze was druk aan het grazen en hield dat nog een poosje vol toen ik langskwam. Wel kijken natuurlijk.

Ree

Na een poosje kwam toch de kop omhoog en hebben we elkaar een tijdje staan aankijken.

Ree

Totdat de Ree besloot dat er een meer beschut plekje moest worden gezocht.

Ree

Dat vond hij in een rietzoom.

Ree

Daardoor verdween het dier compleet uit beeld. Een mooie ontmoeting, kort maar bijzonder.


Lang gras

Al dat gefotografeer in het buitengebied leidt niet altijd tot “bingo!” – foto’s, nee ik gooi vaak een groot aantal weg omdat ze min of meer mislukt zijn. Zeker als het donker en grijs is en ook nog eens regent is de kans op mislukking groot. Dat ik vandaag een paar van die foto’s toch laat zien komt omdat  het onderwerp naar mijn mening de moeite waard is. Het begon rustig met een in een ongemaaid stuk weiland staande reegeit.

reegeit

Plotseling verscheen er echter naast haar een paar oortjes in het hoge gras. Het was een reekalf dat naar moeders toe huppelde, dorst denk ik.

reegeit met reekalf

Toen ze klaar waren, waar je overigens niets van kon zien, vertrok moeders, het kalf bleef achter. Dat gebeurt vaker, de reekalfjes blijven dan doodstil op hun plek liggen, net zolang tot moeders weer verschijnt.

reegeit met reekalf

Het was het laatste stuk ongemaaid gras daar in de buurt, laten we maar hopen dat de boer zo’n reekalfje niet over het hoofd ziet.