Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Ree

Net niet of net wel

Het wordt zo langzamerhand tijd om weer op zoek te gaan naar trekvogels, voor mij het liefst weidevogels, het is nog vroeg in het seizoen maar het zou kunnen dat ze er al zijn. Een middagje in het veld zou misschien wel iets opleveren. Maar veel verder dan grote troepen ganzen kwam ik niet, hieronder een mix van de Grauwe gans en de Brandgans. Dat lijkt nog niet op de bedoelde weidevogels. Ze liepen al gakkend door het land,

ganzenmix

of ze vlogen af en toe al gakkend een rondje, ze blijven gakken. Thuisgekomen zag ik dat de onderstaande foto ook een optisch verschijnsel vertoonde. Echt verklaren kan ik dat niet, vermoedelijk is het afkomstig van de cameralens want de foto is met zwaar tegenlicht genomen vlak voordat ik met de lens in de zon zou gaan kijken. Even verderop daalden ook deze ganzen weer neer, al gakkend, hoe kan het ook anders.

vliegende ganzen

Nog steeds geen weidevogels gezien, ook niet bij de onderstaande sprong Reeën, overigens wel vergezeld door een Kraai. Zo langzamerhand begon ik te denken dat het nog te vroeg was voor weidevogels, het was dus net niet.

sprong Reeën

Maar toen sloeg de twijfel toe. Bij een poeltje stapte een Ooievaar rond. Dat is duidelijk een twijfelgeval, want hoewel ze normaal gesproken naar het zuiden vertrekken in de winter zijn er ook een aantal hier gewoon gebleven. En je kunt niet met ze praten dus het is onduidelijk waar deze in de winter heeft uitgehangen.

Ooievaar

Opeens zag ik een gele schim over het weiland vliegen, het leek veel op een gewone Gele kwikstaart. Dus toch een trekvogel dacht ik zo. Maar tegelijkertijd sloeg ook hier weer de twijfel toen. Want de Grote gele kwikstaart komt hier ook in de winter voor. En een gewone Gele kwikstaart hoort zwarte poten te hebben en dat lijkt deze niet te hebben. De lengte van de staart kon ik op dat moment niet goed inschatten.

Gele kwikstaart

Maar het mannetje van de Grote gele …. hoort een zwarte keel te hebben en het vrouwtje een grijze. Deze vogel heeft duidelijk een gele keel. Na enige twijfel kwam ik toch tot de conclusie dat dit wel degelijk een gewone Gele kwikstaart is en dat de kleur van zijn poten gezichtsbedrog is. Dus toch een trekvogel gespot, een Gele kwikstaart, net wel, hoewel ik het erg vroeg vind voor deze soort.

Advertenties

Een niet burlende bok

Het is kennelijk weer de tijd dat de bokken van de Edelherten aan het burlen slaan. Dat is zo langzamerhand een toeristische attractie aan het worden daar op de Hoge Veluwe. Een attractie die mijns inziens een bijna hilarische grootte aan het bereiken is. Met misschien wel vijftig of nog meer mensen op een rij gaan staan afwachten of er ergens bok wil gaan burlen. En als er geen edelherten in de buurt zijn, dan maar kijken wie de langste heeft, cameralens wel te verstaan. Maar het schieten van de beste plaat lijkt me onbegonnen werk, want meester Pieter wordt begeleid door boswachters naar de mooiste plaatsen geleid, daar waar de lange en korte lensjes nooit legitiem mogen verschijnen. Je hoort trouwens nooit iemand over de blaffende reebokken in juli, minstens zo spectaculair. Niets voor mij, die drukte rondom de edelherten. Daarom heb ik me in alle stilte maar eens geconcentreerd op de middelmaat, de Damherten. In het Katlijker schar is een forse kolonie aanwezig, groeiend en groeiend in aantal. Daar ben ik eens gaan kijken, ook leuk en je ontloopt de grote drukte. Deze keer liepen ze in de weilanden vlak naast dat schar, bijna tussen de koeien.

Damherten Katlijker schar

Ze lagen een beetje weggestopt in een slenk. Je zag het gewei van de bok  boven de rand van de slenk uitsteken, maar hij bleef liggen en maar liggen. De meeste hindes volgden zijn voorbeeld. Uiteindelijk, na lang wachten voor mij, gaf een van die hinden het sein om wat meer in beweging te komen. Eerst maar eens de stramme spieren uitrekken.

bok Damhert

Enige tijd later kwam de bok ook in beweging, ook eerst maar eens rekken en strekken. Vlakbij liep een melanistische (zwarte) jongeling. Daarna liep de bok tergend langzaam langs zijn harem. De hindes kwamen zo langzamerhand ook in de benen.

Damherten Katlijker schar

Er liep daar van alles, volwassen dieren, maar ook eerstejaars jonge dieren, waarvan er ook nog eentje bij moeders probeerde te drinken en tussen-maatjes. Totaal zeker meer dan 25 dieren, maar het kunnen er net zo goed 40 zijn geweest, een aantal bleef bijna onzichtbaar in die slenk en als ze zich wel lieten zien dan nooit allemaal tegelijk.

melanistische bok Damhert

Er liep ook nog een melanistische halfwas-bok tussen, zie hierboven. Uiteindelijk lukte het ook de oude bok met z’n imposant gewei in volle glorie vast te leggen.

bok Damhert

Zoals geschreven, ze liepen in een weiland, bijna tussen de koeien. Dat leidt tot verstoring van de foto’s door de overal aanwezige schrikdraad. Het is niet anders, het is zoals het is. Hoe dan ook, het was er rustig. Behalve een automobilist die ook nog even stopte om een korte blik op de damherten te werpen was ik er alleen. Om in alle rust te kunnen kijken naar een niet burlende bok.


Oog in oog

Het gebeurt me zelden dat ik oog in oog kom te staan met een Ree. Meestal zijn ze al lang weg als ik in de buurt komt. Maar deze was druk aan het grazen en hield dat nog een poosje vol toen ik langskwam. Wel kijken natuurlijk.

Ree

Na een poosje kwam toch de kop omhoog en hebben we elkaar een tijdje staan aankijken.

Ree

Totdat de Ree besloot dat er een meer beschut plekje moest worden gezocht.

Ree

Dat vond hij in een rietzoom.

Ree

Daardoor verdween het dier compleet uit beeld. Een mooie ontmoeting, kort maar bijzonder.