Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “paring

Geelgors en meer

Zoals ik gisteren al schreef ging ik een rondje lopen in het Wijnjeterper schar, ingang westzijde. Allereerst dienden zich de Klokjesgentianen aan. Gisteren kreeg ik in de reacties een vraag of er misschien een vlindereitje op de stengel van die plant was geplakt (reactie 2, Tinkelotje), klik hier. Dat lijkt me aannemelijk en je denkt dan al gauw aan het Gentiaanblauwtje. Die is echter nog niet gesignaleerd in It Skar, maar wie weet.

Wel vliegt er in redelijke hoeveelheden een ander bijzonder blauwtje rond, het Heideblauwtje. Maar het was gisteren niet zo’n dag dat je ze redelijk eenvoudig kon fotograferen. Ik heb wel een poging gedaan en dat is een beetje gelukt. Het was zwaar bewolkt en het regende af en toe een beetje. Hieronder een vrouwtje Heideblauwtje dat ik gisteren kon vastleggen

Heideblauwtje (v)

Heideblauwtje (v)

en hieronder een Heideblauwtje mannetje. Veel meer van deze vlindertjes kon ik vanaf het pad niet fotograferen, dat komt hopelijk nog wel eens.

Heideblauwtje (m)

Heideblauwtje (m)

Daarom een foto uit de oude sok van een parend stel in betere tijden, toen de zon volop scheen. De blauwe is het mannetje en de bruine het vrouwtje.

Heideblauwtje (m+v)

Heideblauwtje (m+v)

Langs het pad door de heide staan slechts enkele eikenbomen. Af en toe klonk een hoge kwetter gevolgd door een trillertje. Niet lang en niet luid maar de hoge toon was toch wel de aandacht trekkend. Dat moest een Geelgors zijn. Hij zat hoog in de boom.

Geelgors

Geelgors

Af en toe liet hij zijn zang horen en sperde daarbij de snavel wagenwijd open.

Geelgors

Geelgors

Ook hier geldt, een zonnige dag met een blauwe hemel op de achtergrond was fotografisch beter geweest, maar dit was voor mij ook mooi genoeg.


Voor de soort

Na de orchideeën en juffers van gisteren ben ik doorgereden naar de Kapellepôle op de grens van Wijnjeterp en Hoornsterzwaag. Ook daar hebben ze het struikgewas gesnoeid, maar er staat altijd nog meer dan in It Skar. Op die pôle kom ik alleen maar in het vroege voorjaar. Eigenaar “It Fryske Gea” onderhoudt de wandelpaden slecht, het gras op de paden wordt denkelijk maar één keer per jaar gemaaid en over een poos loop je er tot bijna aan je kruis in het hoge gras. Niet verstandig als je teken wilt vermijden.

‘k Had ook zoiets kunnen schrijven als snuitkevers in plaats van “voor de soort”. Zo noem ik ze maar, deze kleine kevertjes, zonder sprieten zijn ze 6 tot 10 millimeter lang. Je hebt ze in allerlei kleuren en allerlei benamingen. Die namen laat ik maar voor wat ze zijn. De meest bekende is de Groene snuitkever, te herkennen aan zijn kleur. Die groen gekleurde heb ik deze keer niet gezien, wel donkere exemplaren

Snuitkever

Snuitkever

of bruingekleurd, soms een beetje iridiserend.

Snuitkever

Snuitkever

Hierboven twee alleen lopende exemplaren, maar zo half mei moet je op een zonnige dag goed je best doen om die vrijgezellen te vinden.

Snuitkevers

Snuitkevers

De rest is bezig voor de soort

parende Snuitkevers

parende Snuitkevers

de instandhouding daarvan wel te verstaan.

parende Snuitkevers

parende Snuitkevers

Zoals hierboven blijkt, kleur zoekt niet altijd dezelfde kleur. Dat maakt de goede determinatie ook zo moeilijk, in dezelfde soort komen verschillende kleuren voor. Nou ja, als ze het zelf maar weten.


Klein geaderd witje

De tijd begint te dringen voor de vlinders, het is eind augustus, veel bloemen zijn uitgebloeid, de nectar raakt langzaam op. En als er dan nog wel planten bloeien, zoals hieronder het Wilgenroosje, dan is het er ook direct druk. Een Klein geaderd witje was nog even lekker aan het smullen.

Klein geaderd witje op Wilgenroosje

Maar de meeste witjes hadden het druk met de voortplanting, de onderstaande twee zaten met de koppen tegen elkaar aan.

Klein geaderd witje

Uiteindelijk hield een zenuwachtig fladderend mannetje zich vast aan het hoog opgestoken achterlijf van een vrouwtje.

Klein geaderd witje

Maar dat leidt allemaal tot niets, wel een hoop gefladder overigens. De enige manier waarop ze kunnen paren is zoals op onderstaande foto.

Klein geaderd witje

Stilzitten op een blad, de achterlijven tegen elkaar aan. Inderdaad, hun tijd begint nu te dringen. Volgend jaar zullen ze er ook wel weer vroeg zijn.