Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Palomena prasina

Verstoppertje

Schutkleuren, voor dieren in de vrije natuur van levensbelang. Er lopen en vliegen zoveel rovers rond dat onzichtbaarheid of minder zichtbaarheid behoorlijk kan helpen om te overleven. Vandaag een aantal van die verstoppertje spelers. Eerst een Groentje (Callophrys rubi), overigens behorende tot de familie van de blauwtjes. Dit vlindertje blijft lang op z’n schutkleur vertrouwen en vliegt pas weg als je dicht in de buurt komt. Ze keren vaak terug naar dezelfde plaats, dus even wachten en hup ….., daar is hij / zij weer terug. En zeg nou zelf, vanuit de verte gezien lijkt hij net een vers blaadje.

Groentje

Als de zon dan even wegvalt lijkt de kleur van zo’n Groentje mee te veranderen, maar nog steeds lijkt hij op een groen blaadje.

Groentje

Nog zo’n “verstopper” is de Groene stinkwants (Palomena prasina). Als je even niet oplet zie je hem helemaal niet zitten op zo’n groen blad.

Groene stinkwants

Hij wordt ook wel Groene schildwants genoemd. Ik vind het altijd mooi, die vele putjes in het schild te zien. Deze wants gaat zelfs zover dat hij in de winter van kleur verschiet. Dan neemt hij een donkerbruine kleur aan, die valt minder op in de winter.

Groene stinkwants (detail)

De laatste foto van vandaag betreft niet een echte schutkleur. Deze vlinder had zich neergevlijd in de rond gebogen blad. Het is alsof de vlinder in een kuil ligt, dan ben je in elk geval vanaf drie zijden niet zichtbaar.

Gestippelde oogspanner

Met zo’n kuil zou je, zeker in de zomer in de zon, een duitse naam verwachten. Maar hij heet gewoon de Gestippelde oogspanner (Cyclophora punctaria). Het is een nachtvlinder die ’s nachts actief is, overdag doet hij niet zoveel. Zoals deze alleen maar in z’n “kuil” liggen en zo mogelijk van de zon genieten.
Een kuil heb ik niet thuis, maar ik ga zeker ook in de komende week van de zon genieten.


Inhaalslag

Voor mij was het niet zo’n “denderende” week, ernstige verkoudheidsverschijnselen hielden me binnen, de kachel was m’n vriend. Veel verder dan het vastleggen van een gloedvolle zonsondergang van achter het raam ben ik daarom ook niet gekomen.

Zonsondergang

Geen nood, ik heb nog een inhaalslag te gaan. In de loop van een jaar komen lang niet alle onderwerpen die ik heb gefotografeerd op dit weblog aan bod, er blijft wel het een en ander liggen. Vandaag heb ik meer eens een paar wantsen boven water getild. Algemeen voorkomend, de beide onderstaande soorten, dat wel. De eerste is een Groene schildwants (Palomena prasina). Z’n naam is veranderd, eerder was dat Groene stinkwants. Naamsverandering of niet, hij blijft toch wel gewoon stinken.

Groene schildwants

Ik verbaas me er elke keer weer over hoeveel putjes er in zo’n relatief klein schild kunnen zitten.

Groene schildwants

De tweede soort is de Zuringrandwants (Coreus marginatus). Je kunt deze soort onder meerdere namen terugvinden. Zowel als Zuringrandwants, als Zuringwants maar ook als Lederwants. Het is bij deze soort altijd even goed opletten. Er is nog een bijna identiek gelijkende soort, de Snuitkeverschildwants. Bij de laatste soort zijn de uiteinden van de antennes roodgeel, maar bij de Zuringrandwants zoals hier zijn die uiteinden zwart. Er zijn nog wel meer kleine verschillen zoals de “dikte” van de “schoudervulling” maar die uiteinden maken het gemakkelijker in de herkenning.

Zuringrandwants

Hoewel deze foto’s in de zomer gemaakt zijn waren deze twee ook al weer bezig met de volgende generatie.

Zuringrandwants paring

Maar of het gelukt is, dat is gelet de situatie op de foto nog wel even de vraag. Hoe dan ook, een volgend jaar zullen er ook weer Zuringrandwantsen zijn, het is zoals geschreven een algemene soort.


Kijk eens in …. (2)

Tijdens een wandeling zie je momenteel nog wel allerlei wantsen. Ze houden het lang vol, dat wandelen. Terwijl de andere dieren zo langzamerhand een beschut plekje gaan zoeken. Eén van die “ontmoetingen” was met een nimf van een Groene stinkwants (Palomena prasina).

Groene stinkwants nimf

Groene stinkwants nimf

Wel zo ongeveer het laatste stadium voordat het volwassen imago tevoorschijn komt. Deze moet nog opschieten want het volwassen imago moet voor de winter ook nog weer bruin worden. We hebben elkaar een poosje staan aankijken.

Groene stinkwants nimf

Groene stinkwants nimf

Opnieuw ruiste het “Kijk eens in …..” in mijn hoofd. Ook hier facetogen, echter in grove uitvoering, zijn beeld zal wel wat blokkerig zijn.

Groene stinkwants nimf (detail)

Groene stinkwants nimf (detail)

Groen met een rood accent was ook datgene wat bij me opkwam.

Tipula paludosa

Langpootmug

Hetzelfde, een rood accent, geldt ook voor de foto van z’n buurman, die ik overigens niet in de ogen heb gekeken. Een Langpootmug (Tipula paludosa). Hier zorgt de bes van de Vuilboom (Spork) voor het rode accent. Dit is er nog zo eentje die zich momenteel goed laat zien. Het meest opvallend aan deze mug is de “kroontjespen” aan z’n achterlijf.