Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Ooievaar

Grote vogels en zo

In de afgelopen week heb ik me vooral bezig gehouden met een andere hobby en minder met fotograferen. Voor die andere hobby moet ik regelmatig naar Leeuwarden reizen. Dat kon aan het begin van de afgelopen week nog maar sinds gisteren niet meer eenvoudig. Momenteel lopen er enorm grote reuzen door die stad. Dat trekt hordes kijkers en de binnenstad stroomt helemaal vol, zeker ook op de plaatsen waar ik dan naar toe wil. Niets voor mij, zo’n mensenmassa. Dus heb ik de laatste dagen de natuur weer opgezocht. En ja hoor……, laat ik nu net in die dagen enorm grote baltsende “kraanvogels” voor de lens krijgen. Niet in de stad maar bij De Veenhoop, een dorp met circa 250 inwoners. Groter kan het verschil met een stad bijna niet zijn.

Kraanvogels in wilgenteen

Deze enorme “kraanvogels” zijn opgetrokken uit wilgentenen en staan aan de rand van het natuurgebied “De Kraenlannen” in het kader van het project WOODlandart. Deze kunstuiting werd niet opgenomen in het grote culturele geweld van Leeuwarden als Europese culturele hoofdstad. Maar persoonlijk heb ik bij deze kunstvorm op deze plaats een beter gevoel. Lekker rustig in de frisse lucht.

Kraanvogels in wilgenteen

Maar ondanks dat haalt dit het nog niet bij mijn gevoel dat ik heb bij grote vogels in de vrije natuur.

Ooievaar

Naar deze Ooievaar hoefde ik niet lang te zoeken, hij liep naast de Kraanlannen.

Ooievaar

De vogel was enigszins bevuild, misschien door de regen of misschien heeft hij tijdens de hittegolven wel een duik in ietwat vervuild water genomen. Maar ja, dat is ook natuur en daar heb je geen schallende muziek en luidsprekers bij nodig. Geef mij maar zo’n ooievaar, ook een enorm grote vogel.

Advertenties

Eerstelingen (1)

In de komende periode neem ik u mee in een ommetje Wijnjeterperschar, daarbij vooral lettend op eerstelingen, want alles kruipt er weer rond of begint te bloeien. Direct al bij het begin van de wandeling vond ik sporen van Reeën.

sporen van Ree

Ook aan het begin van de wandeling had ik uitzicht op een bruingeel kleurrijk veld.

Wijnjeterper schar

De kleuren worden gevormd door Stekelbrem (denk ik) en een mos, waarvan de soortnaam me niet bekend is,

Stekelbrem met mos

met allemaal gele zaaddoosjes op een rode steel.

mos

Ik kon het niet laten daar ook nog een soft focus opname van te maken. Dan komen de kleuren helemaal tot z’n recht.

mos

Aan het eind van de eerste T-splitsing had ik uitzicht op een 8-tal Ooievaars, ze waren omringd door Pinksterbloemen en Veenpluis.

Ooievaars in het Wijnjeterper schar

De volgende keer begin ik echt aan de eerstelingen.


Verrassingen in de kou

Vandaag een langere serie met foto’s gemaakt op 28 februari jongstleden. Het was me een partij koud buiten, vooral veroorzaakt door een snerpende oostenwind. In die kou trof ik een aantal verrassingen aan in het veld. In een weiland liepen misschien wel 30 ooien, allemaal met lammetjes erbij. Het waren geen pasgeboren lammetjes, maar wel de eersten die ik dit seizoen weer buiten trof. Het was bijna maart, het officiële begin van het meteorologisch voorjaar. Dan kun je lammetjes verwachten.

Ooi met lam

Zo te zien hadden ze geen enkele last van de kou. Het spul was erg levendig, regelmatig zag je “bokkesprongen”,

lammetjes

soms zelfs met vier poten van de vloer.

lammetjes

De “ster” onder de lammetjes was volgens mij de onderstaande bruine, met een witte kuif, een witte sok, een witte kniekous en een half-witte staart. Ondanks de kou leek het me één en al vrolijkheid te zijn daar in dat weiland. Ik zelf vond het bitter koud, ook al had ik zelf een dikke wollen trui aan. Verschil moet er blijven.

lammetje

Een andere verrassing was onderstaande Ooievaar. Normaal een trekvogel die ’s winters in Afrika zit, of in elk geval in Spanje. Deze stond maar wat te kleumen en triest naar de bevroren sloot te turen.

Ooievaar

Alleen toen er twee kibbelende Blauwe reigers naast hem landden keek hij even opzij. De blauwe jongens oefenden kennelijk een potje schelden, even was het één en al gekrijs. Totdat de Ooievaar het genoeg vond. Hij heeft waarschijnlijk een hogere status in de natuur, want toen hij ook maar even in de richting van de reigers liep en uithaalde met zijn snavel gingen die twee ervandoor.

Ooievaar en Blauwe reigers

Daarna mediteerde de Ooievaar verder. Heeft hij daarbij nog terug gedacht aan de warmte in het zuiden? Niet dus, het was bijna maart en de vogeltrek is weer op gang gekomen.  Dat het hier koud is, nou dat is dan zo.

Ooievaar

Een bijzondere waarneming vond ik zelf de twee Watersnippen die vlak voor me landden in een sloot waardoor in een sleufje niet bevroren water stroomde. Maar toen ik mijn camera richtte gingen ze er ook weer snel vandoor. Foto’s niet gelukt dus. Deze jongens hebben het in de winter erg moeilijk, ze moeten met hun lange snavel diep in de grond zoeken naar voedsel. Met een bevroren ondergrond lukt dat niet. Hopelijk voor deze soort gaat het gauw dooien, anders sterven ze binnenkort de hongerdood. Ik wilde ze ook niet het stromende water in die sloot ontzeggen en ben gauw vertrokken.

Watersnip

De foto hierboven is er eentje uit het archief, uit het jaar 2005, toen het niet vroor. Dit omdat ik het toch bijzonder vond dat er twee Watersnippen zo dicht bij me landden. Met m’n bijzondere waarnemingen ben ik er dan nog niet want de Roodborsttapuit die ik een paar weken geleden liet zien is er nog steeds. In afwachting van de familie die binnenkort wel weer uit het warme zuiden terug zal komen. Nou, dan heeft hij heel wat te vertellen over ijzige winterdagen die hij heeft doorstaan.