Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Ooievaar

Zweefworm

Regen, regen, regen, het was maar een natte boel hier in de afgelopen weken, zeker op de lager gelegen plaatsen zoals hier bij Donkerbroek. Overgelopen sloten, ondergelopen weilanden.

Natte boel

Dat heeft in sommige gevallen ook wel z’n voordelen. In een weiland vlak achter het Wijnjeterper schar liepen drie Ooievaars, ook allemaal weer terug uit verre oorden. Ze waren op zoek naar voedsel in de drassige grond. Aan de modder op hun snavels kun je zien dat ze die snavel ver in de grond konden steken.

Ooievaar

Alle drie waren ze geringd. Ik heb m’n best gedaan de ringen af te lezen, maar eigenlijk waren ze net te ver weg daarvoor. Bij eentje werd het wel duidelijk, deze had een zwarte ring met het nummer NLA 3E261.

Ooievaar

Bij de volgende kon ik alleen een deel van zijn stalen ring lezen namelijk BO en daaronder 09. Bij de derde is het niet gelukt. Ze zullen alle drie wel hier ergens in de buurt zijn geringd, dat kunnen de deskundigen zo nakijken.

Ooievaar

Bo, zo noem ik hem maar, had mijn speciale aandacht. Op een bepaald moment trok hij een regenworm uit de sappige grond. Die is op de onderstaande foto nog net zichtbaar.

Ooievaar

De ooievaar gooide de kop in de nek en de worm was reddeloos verloren.

Ooievaar met regenworm

Hieronder hetzelfde gebeuren maar dan uitvergroot.

Ooievaar met regenworm

Ja…….. zo veranderde een regenworm in een zweefworm, het was z’n laatste kunstje.


Winderig

Er stond in de afgelopen week af en toe een flinke bries. Zo stevig dat een Ooievaar zo’n beetje voor windwijzer ging spelen.

Ooievaar

Z’n nekveren werden behoorlijk los geschud.

Ooievaar

Even leek het alsof de vogel een opstaand kraagje had gekregen. De vogel ging zelfs even door de knieën en dat zie je niet zo vaak gebeuren in het vrij veld. Misschien allemaal bedoeld om even wat meer uit de wind te zijn.

Ooievaar

Een mooi beeld vond ik, zeker met die gele bloemen in de achtergrond. Voor de specialisten: dit was de Ooievaar met nummer 4E144 op een zwarte ring.

geringde Ooievaar

Morgen krijgen we een zomerstorm als de weersverwachtingen juist zijn. Het moet nog, afwachten maar. Tijdens de vorige zomerstorm een paar jaar geleden gingen hier nogal wat bomen onderuit. Hopelijk blijft het deze keer wat rustiger. In elk geval is dat niet het moment om zomaar de natuur in te gaan, je weet nooit of je een tak op je dak krijgt. Wij hebben die keuze, maar de vogels en zeker die met de grootte van zo’n Ooievaar hebben die keuze niet. Mogelijk zullen er wel weer een aantal als windwijzer in het veld staan.


Net niet of net wel

Het wordt zo langzamerhand tijd om weer op zoek te gaan naar trekvogels, voor mij het liefst weidevogels, het is nog vroeg in het seizoen maar het zou kunnen dat ze er al zijn. Een middagje in het veld zou misschien wel iets opleveren. Maar veel verder dan grote troepen ganzen kwam ik niet, hieronder een mix van de Grauwe gans en de Brandgans. Dat lijkt nog niet op de bedoelde weidevogels. Ze liepen al gakkend door het land,

ganzenmix

of ze vlogen af en toe al gakkend een rondje, ze blijven gakken. Thuisgekomen zag ik dat de onderstaande foto ook een optisch verschijnsel vertoonde. Echt verklaren kan ik dat niet, vermoedelijk is het afkomstig van de cameralens want de foto is met zwaar tegenlicht genomen vlak voordat ik met de lens in de zon zou gaan kijken. Even verderop daalden ook deze ganzen weer neer, al gakkend, hoe kan het ook anders.

vliegende ganzen

Nog steeds geen weidevogels gezien, ook niet bij de onderstaande sprong Reeën, overigens wel vergezeld door een Kraai. Zo langzamerhand begon ik te denken dat het nog te vroeg was voor weidevogels, het was dus net niet.

sprong Reeën

Maar toen sloeg de twijfel toe. Bij een poeltje stapte een Ooievaar rond. Dat is duidelijk een twijfelgeval, want hoewel ze normaal gesproken naar het zuiden vertrekken in de winter zijn er ook een aantal hier gewoon gebleven. En je kunt niet met ze praten dus het is onduidelijk waar deze in de winter heeft uitgehangen.

Ooievaar

Opeens zag ik een gele schim over het weiland vliegen, het leek veel op een gewone Gele kwikstaart. Dus toch een trekvogel dacht ik zo. Maar tegelijkertijd sloeg ook hier weer de twijfel toen. Want de Grote gele kwikstaart komt hier ook in de winter voor. En een gewone Gele kwikstaart hoort zwarte poten te hebben en dat lijkt deze niet te hebben. De lengte van de staart kon ik op dat moment niet goed inschatten.

Gele kwikstaart

Maar het mannetje van de Grote gele …. hoort een zwarte keel te hebben en het vrouwtje een grijze. Deze vogel heeft duidelijk een gele keel. Na enige twijfel kwam ik toch tot de conclusie dat dit wel degelijk een gewone Gele kwikstaart is en dat de kleur van zijn poten gezichtsbedrog is. Dus toch een trekvogel gespot, een Gele kwikstaart, net wel, hoewel ik het erg vroeg vind voor deze soort.