Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “nachtfoto

Dag en nacht

Het was warm in de afgelopen dagen, de zon scheen fel. Velen zullen slechte nachten hebben gehad als ze zich niet goed insmeerden. Eerst voel je niets, maar ’s nachts weet je dat je verbrand bent. Er werd gewaarschuwd voor een grote zonkracht.

Zon en wolken

Aan het begin van de week zag je hier en daar nog wel wat wolken,

wolkenlucht

ja …., imposante wolkenpartijen. Daarna was het eigenlijk alleen nog de zon die overdag volop scheen.

wolkenlucht

Het gevolg was dat het ’s avonds lang warm bleef. Het was best lekker om in de late avonduren nog buiten te zitten. Af en toe moest ik nog afrekenen met een vervelende mug, maar verder was het genieten. Als het licht van de zon doofde zat je maar wat. Dat is dan het enige dat me niet beviel, niet kunnen lezen of iets dergelijks, stilzitten en niets doen. Dus heb ik een camera opgesteld om de nachtelijke hemel vast te leggen. Met lange sluitertijden. Dan kun je het verschuiven van de sterren langs de hemel vastleggen. Alles draait dan om Polaris, de ster die in het verlengde van de virtuele aardas staat, de as waarom de aarde draait.

nachtelijke hemel, bewegende sterren -sluiterijd 20 minuten-

Polaris blijft mooi op z’n plaats staan en de rest van de sterren schuift daar in een cirkel omheen. De sluitertijd bij de eerste foto’s was 20 minuten en de andere sterren zie je dan ook als streepjes terug op de foto.

nachtelijke hemel, bewegende sterren – sluitertijd 20 minuten-

De eerste beide nachtfoto’s zijn gemaakt om een uur of elf ’s avonds, dan is het nog niet helemaal donker. De foto hieronder is gemaakt na middernacht, dan is het veel donkerder. De sluitertijd is ook langer, ongeveer 35 minuten. Polaris (links op de foto, tegen de zijkant aan) is weer de ster waarom alles lijkt te draaien.

nachtelijke hemel, bewegende sterren

Hieronder nog een “kunstwerk”, overigens ook een deel van een foto met een sluiterijd van ongeveer 25 minuten. Echter, er stond maar één ster op, dezelfde als op de vorige foto (de helderste streep rechts op die foto). Verder heel veel andere “lichtpuntjes”. Dat zijn niet allemaal zwak schijnende sterren, er zit volgens mij veel ruis in de foto, veroorzaakt door de camera zelf en door de lichtvervuiling.

nachtelijke hemel

Bovendien kun je met zo’n foto de kwaliteit van je camerasensor nog eens bekijken. Op ware grootte zag je niet veel afwijkingen, maar uitvergroot kwamen er felrode en felblauwe puntjes tevoorschijn. Omdat die puntjes op meerdere foto’s precies op dezelfde plaats zitten zijn het dus afwijkingen, veroorzaakt door de camera zelf. De onderste foto is gemaakt met ISO 100 (door Nikon afgeraden), de overige met ISO 200, de aanbevolen stand.

Voorlopig zit voor mij het nog laat foto’s maken van de sterrenhemel er waarschijnlijk niet meer in. Want om me te laten verkleumen zo diep in de nacht, dat maar even niet.

Advertentie

De ring

Over de A7 tussen Drachten en Ureterp bij industrieterrein Azeven-zuid ligt een fietsbrug, die al gauw de bijnaam “De Ring” kreeg. In bepaalde periodes van het jaar lijkt het net (als je op de goede plaats staat) alsof de ondergaande zon als een rode bol in de fietsbrug hangt.

Fietsbrug "de Ring"

Helaas weer net niet helemaal rond. Zoals wel vaker leek dat deze keer te lukken, maar weer schoof er op het laatste moment een wolk voor de zon.

Fietsbrug "de Ring"

Om iets meer van de brug te laten zien een aantal foto’s die ik vorige zomer in de late avond maakte.

Fietsbrug "de Ring"

Opvallen doet deze brug altijd, of je er nu over heen of onder door rijdt.

Fietsbrug "de Ring"

Het waren goede Paasdagen, morgen maar weer fris aan de slag.


Nachtwerk

Op een avond liet de Maan zich mooi fotograferen tegen een nog blauwe hemel.

Maan in de vroege avond

Daarna leek het me wel aardig om ook weer eens met wat nachtelijk fotowerk te experimenteren. Door de week begin ik daar niet aan, dan gaat dat ene oor voor. In het weekend dan maar. De maan verlichtte een aantal wolken.

Maan met wolken in de nacht.

Mijn “instructeur” (vroeger) vertelde altijd dat je om de maan scherp in beeld te krijgen vanaf een statief de sluitertijd op z’n langst 1/30 seconde mag laten zijn. De Maan schuift vrij snel langs de hemel en dat alleen al zou onscherpte kunnen veroorzaken. Die 1/30 seconde lukt niet zo als je de wolken ook nog wilt vastleggen. De sluitertijd van bovenstaande foto is dan ook veel langer (35 seconden) met al gevolg dat de maan overbelicht is, de wolken intussen wegdreven en de boom op de voorgrond zodanig heen en weer waaide dat ook die onscherp is geworden. Dat maakt me allemaal niet uit, het ging me om de kleur.

Ook de sterren staan niet langdurig op de dezelfde plaats aan de nachtelijke hemel. Ook zij verschuiven langzaam. Daarom heb ik, ook als experiment, nog twee andere foto’s gemaakt. De camera recht omhoog en twee heel erg lange sluitertijden. De eerste op 25 minuten. Sterren zijn dan geen stipjes meer maar streepjes, je kunt zien hoeveel ze in de 25 minuten zijn verschoven.

Nachtelijke sterrenhemel

Verschuivende sterren (25 minuten)

De tweede nog iets langer, op 30 minuten, waarbij ik ook iets meer heb ingezoomd. Deze foto heeft meer “ruis”, zo lijkt het. Dat is echter een gevolg van de lichtvervuiling die ’s nachts door lantaarnpalen optreedt.

Verschuivende sterren

Verschuivende sterren (30 minuten)

Het lijken bijna vallende sterren geworden te zijn. ’t Is maar goed ook, dat verschuiven in de loop van de nacht. Ik zie ’s morgens graag de zon opkomen.