Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “melanisme

Damherten

Na een paar dagen ellenlang achter de computer te hebben gezeten wilde ik er gisteravond echt even uit, uitwaaien in de natuur. Ik heb een rondje door de Tjongervallei gemaakt en diverse mooie onderwerpen kunnen vastleggen. Dat was wat moeilijk want er was weinig licht en met een telelens zit je dan al gauw in de problemen door de langere sluitertijden. Maar niet gewaagd is niet gewonnen. Bij het Ketliker skar (Katlijkerschar) aangekomen torende er een Schotse hooglander boven de ruigte uit.

Schotse hooglander

Schotse hooglander

Terwijl ik die fotografeerde stond er opeens een Damhert voor m’n neus. Het is bekend dat Damherten vrij rondlopen in het Ketliker schar en niet iedereen is daar blij mee, maar It Fryske Gea, eigenaar van het gebied, laat ze voorlopig met rust. Er liep een aantal rond, redelijk dicht bij de weg. De meeste trokken zich terug in de ruigte, maar deze bleef eerst nog staan kijken. Het is overigens niet moeders mooiste, het dier loenst wat met het rechter oog.

Damhert

Damhert

Ik zag diverse kleuren, de “standaard” gekleurde zoals hierboven, maar ook een volledig bruine, die mee de zaak in de gaten hield.

Damherten

Damherten

Zelfs een volledig zwarte. Die kleur komt af en toe voor in de natuur, we noemen dat melanisme.

melanistisch Damhert

melanistisch Damhert

Dit in tegenstelling tot albinisme. Een albino Damhert zag ik een paar jaar geleden, ook al in het Ketliker schar, klik hier.

Verder zag ik nog een aantal jonge dieren, die echter “verdronken” in de ruigte. Ik heb nog wel geprobeerd een foto te maken van de kleintjes, maar daar staat alleen maar gras en kruid op.

Damhert

Damhert

Jammer, maar het is niet anders. Misschien reden voor dat loensende hert om “lekker puuuuh ……” uit te drukken. ’t Zal wel niet, maar je denkt wat.

De volgende keer zijn de “onderwerpen” een stuk kleiner, maar ook wel het bekijken waard. Het was in elk geval, ondanks het weinige licht, een geslaagde avond.

Advertentie

Ver weg weiland

Die computers van tegenwoordig zijn ook niet meer wat ze vroeger waren. Ja, vroeger, toen “deed” ik zeven jaar met zo’n rekenwonder. Dat m’n nieuwste er al na twee jaar mee zou ophouden, dat heeft me wel verbaasd. Na een week sukkelen draait het spul weer, echter voor hoe lang? In het veld is het momenteel ook “sukkelen”. Er komt me maar weinig voor de lens en als er dan “iets” is dan is “het” mijlen ver weg. Hieronder in volgorde van binnenkomst:

Twee Reeën, met op de achtergrond nog wat jongvee.

Reeën -achtergrond jongvee-

Een aantal trekkende Kieviten, zoals wel vaker in het najaar in het gezelschap van achterneven / achternichten, een paar Goudplevieren.

trekkende Kieviten en Goudplevieren

Een zwart, witgeblest, schaap met op de achtergrond een groep Brandganzen. Want de ganzen zijn al weer in groten getale binnen komen vliegen.

schaap -achtergrond Brandganzen-

Nog een viertal Reeën. Het is niet zo dat er nu meer zijn dan in de zomer, ze hebben alleen veel minder plaats om te schuilen, zeker nu bijna alle maïs van het veld is.

Reeën

Eén van deze vier was zwart gekleurd, melanistisch noemen we dat ook wel. Melanisme is het tegenovergestelde van Albinisme.

Reeën -waarvan eentje melanistisch-

En last but not least de tegenwoordige modekleur bij de schapen -ooien-. Donkerrood dit jaar, je ziet deze kleur overal.

schaap – ooi, “geverfd” met rood dekblok-

Ja …, hier en daar is nog wel wat te vinden. ’t Is alleen jammer dat ze vaak mijlenver weg staan of lopen.