Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “mannetje

Vallende insecten & zo

Een lichtbruin met zwarte kever zat wat uit te rusten op een blad, denkelijk. Van deze kennen we er meer eentje in Nederland, het is de Rupsenaaskever. De naam is ietwat misleidend want deze jongen eet geen aas, maar alleen levende rupsen.

Rupsenaanskever

Toen ik goed keek viel me wat op. De kever lijkt zijn tong te hebben uitgestoken. Het lijkt een spiraalvormig “tast-instrument” te zijn. Maar misschien is het ook wel wat anders en dan hoor ik het wel. Het was in elk geval wel opvallend. Helaas zat de kever ietwat achter een blaadje verscholen en toen ik dat wilde verwijderen liet de kever zich vallen en ik heb hem niet weer terug gezien.

Rupsenaanskever (detail)

Het is dus een levende rupsen eter. Daar hoort een rups bij. Daar hoefde ik niet lang naar te zoeken. Een groen met bruin exemplaar met een op gelei lijkende “omranding”, een mooi gekleurd exemplaar vond ik. Een grote zwarte kop en een paar zwarte nep-ogen op de achterhand. Maar al gauw twijfelde ik, dit leek minder op een rups en meer op een larve van een bladwesp.

larve bladwesp

Deze “rups” ging aan de rekstok hangen wat mij de gelegenheid kon geven z’n poten te tellen. Het beest heeft zes (2 x 3) borstpoten en dan is het afhankelijk van de hoeveelheid buikpoten of het een vlinderrups is of de larve van bladwesp. Een vlinderrups heeft maximaal 4 paar buikpoten en de larve van een bladwesp heeft er meer dan 4 paar. Dus begon ik aan het blad te friemelen om nog eens goed te kijken en u raadt het al …. hij liet zich vallen. Om hem te zoeken in de bush en daarbij per ongeluk plat te knijpen, dat heb ik maar gelaten. Foetsie dus ….

larve bladwesp

Dan nog een aanvulling op vorige week inzake de Smaragdlibel. We zijn een week verder en weer kreeg ik er eentje voor de lens. Deze keer kun je goed zien dat deze een behoorlijk getailleerd achterlijf heeft en dus een mannetje is.

Smaragdlibel (m)

In een week tijd waren de ogen, bij deze slechts één oog, al voor een deel groen gekleurd. Je zou kunnen denken dat het reflectie is maar ik heb hem goed bekeken en zijn ene oog was echt al redelijk groen.

Smaragdlibel (m)

Er was veel meer te zien en te fotograferen daar op de Kapellepôle, daar kom ik nog op terug.


Roodborsttapuit

Voor mijn gevoel zijn er dit jaar meer Roodborsttapuiten dan in voorgaande jaren. Zo vaak als in dit jaar heb ik ze nog niet eerder gezien. Maar het kan ook alleen een gevoel zijn, bewijs heb ik niet. Ondanks dat ik er zoveel zie blijft het altijd een hele toer om ze op de foto te krijgen. Zodra ze het niet meer vertrouwen duiken ze vanaf hun paal een sloot in, vliegen door die sloot en komen een paar palen verder weer tevoorschijn. Als er wel eentje even blijft staan moet je rap zijn met het maken van een foto, ze wachten niet op je.

Roodborstapuit

Dit is een mannetje. In het voorjaar hebben ze hun zondagse pak aan en zijn ze op z’n mooist.

Roodborstapuit

Maar ja, ook nu weer ……… roets ……. en een paar palen verderop weer opduikend. Ik heb hem verder maar gelaten, hoewel ik hem graag nog wel wat van dichterbij had willen vastleggen. Het zat er niet in deze keer.

koeien in de wei

Verder nog even genietend van in de wei lopende koeien, meer dan honderd. De meeste waren aan het herkauwen en lagen erbij. Maar onder de koeien zijn er ook altijd een paar Aagjes die de boel goed bijhouden. Deze roodbonte was de chef van de in-de-gaten-houders.


Krassers

Je kunt op bepaalde delen van de Merskenheide momenteel geen stap doen of er schiet wel een sprinkhaan weg. Maar dan ……… dan begint het kruipen om er eentje, of meer, op de foto te krijgen. Eenvoudig? ….dat had je gedacht. Voordat je in de buurt bent springen ze meestal al weer weg, frustrerend is dat ……, misschien ook wel wat lachwekkend om een pensionado al grommend over de grond te zien kruipen. Uiteindelijk lukte het toch een paar Krassers vast te leggen.

sprinkhaan Krasser (v)

Als ze kunnen verstoppen ze zich eerst voordat ze wegspringen.

sprinkhaan Krasser

Of door eerst doodstil te blijven zitten, waarschijnlijk vertrouwend op hun schutkleur.

sprinkhaan Krasser

Totdat ik bij dit stel Krassers kwam, die nu eens wel stil bleven zitten. Het vrouwtje voor en het mannetje daarachter. Beide geslachten hebben vleugels die korter zijn dan hun achterlijf, bij het vrouwtje zijn de vleugels zelfs sterk verkort. Eigenlijk heeft ze slechts een paar minivleugels. Zoals te zien is het vrouwtje wel een stuk forser dan het mannetje.

sprinkhanen Krasser m+v

Ze hadden waarschijnlijk plannen voor nageslacht, maar wachtten stilletjes af totdat die “meekijker” verdwenen was.

sprinkhaan Krasser (v)

Waardoor ik net nog ietsje meer detail vast kon leggen.