Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “mannetje

Krassers

Je kunt op bepaalde delen van de Merskenheide momenteel geen stap doen of er schiet wel een sprinkhaan weg. Maar dan ……… dan begint het kruipen om er eentje, of meer, op de foto te krijgen. Eenvoudig? ….dat had je gedacht. Voordat je in de buurt bent springen ze meestal al weer weg, frustrerend is dat ……, misschien ook wel wat lachwekkend om een pensionado al grommend over de grond te zien kruipen. Uiteindelijk lukte het toch een paar Krassers vast te leggen.

sprinkhaan Krasser (v)

Als ze kunnen verstoppen ze zich eerst voordat ze wegspringen.

sprinkhaan Krasser

Of door eerst doodstil te blijven zitten, waarschijnlijk vertrouwend op hun schutkleur.

sprinkhaan Krasser

Totdat ik bij dit stel Krassers kwam, die nu eens wel stil bleven zitten. Het vrouwtje voor en het mannetje daarachter. Beide geslachten hebben vleugels die korter zijn dan hun achterlijf, bij het vrouwtje zijn de vleugels zelfs sterk verkort. Eigenlijk heeft ze slechts een paar minivleugels. Zoals te zien is het vrouwtje wel een stuk forser dan het mannetje.

sprinkhanen Krasser m+v

Ze hadden waarschijnlijk plannen voor nageslacht, maar wachtten stilletjes af totdat die “meekijker” verdwenen was.

sprinkhaan Krasser (v)

Waardoor ik net nog ietsje meer detail vast kon leggen.

 

Advertenties

Tapuit

‘k Ben bijna rond met foto’s van de gearriveerde zomergasten. Ik mis/miste er nog een paar waaronder de Tapuit alias Heidehipper. Maar eindelijk, daar was hij dan, een mannetje met zijn typische voorjaarspakje aan.

Tapuit (m)

Eentje minder, nu staan alleen de paap en de tureluur nog op m’n verlanglijstje. Wie weet, binnenkort misschien.


Blauwe Kiekendief en lentebode

Al enige tijd vertoeft er een Blauwe Kiekendief in de Tjongervallei. Hij, want het is een mannetje, bestrijkt een groot gebied. Soms zie ik hem hier, dan weer kilometers verderop. Tot nu toe was het me niet gelukt een goede foto van deze vogel te maken. Ik dacht dat daar deze keer verandering in zou komen want de vogels zat vlak bij de weg en keek niet mijn kant op. Dus misschien … misschien … zou het deze keer wel lukken. Maar helaas, voordat ik ook maar een camera kon richten was hij als weer onderweg om ergens, ver weg, weer te landen. Wat overbleef zijn een paar foto’s van grote afstand die eigenlijk niet door de ballotage zouden moeten komen. Maar omdat het verder heel rustig in het veld is deze keer toch maar de foto’s van deze mooie vogel. Dan maar wat minder.

Blauwe Kiekendief (m)

Blauwe Kiekendief (m)

Door de blauwgrijze kleur en de zwarte vleugeltoppen kan het eigenlijk niet missen om hem te herkennen. Zeker met een mannetje, zoals deze. Het vrouwtje is bruin en minder eenvoudig te herkennen.

Blauwe Kiekendief (m)

Blauwe Kiekendief (m)

Op de volgende foto loert hij net onder de vleugels door met z’n felgele ogen.

Blauwe Kiekendief (m)

Blauwe Kiekendief (m)

Helaas, hij was ver weg op een grijze, bijna mistroostige dag. Dat gold niet voor de volgende lentebode, de Scholekster, die was redelijk dichtbij. Ze stappen en tetteren hier weer rond, de Scholeksters.

Scholekster

Scholekster

Eigenlijk heb ik in deze week de verkeerde volgorde voorgeschoteld gekregen, normaal komt eerst de Scholekster en daarna de Kievit. Deze keer was het net andersom. Als deze Scholekster zich in het binnenland laat zien is de lente niet ver meer. Met over een paar maand weer een aantal uitgebroede jonge vogels (hoop ik). En hoe mooi die Blauwe kiekendief ook is, op zo’n moment heb je hem toch liever niet in de buurt, want hij lust wel een “kieken” hier en daar.