Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Levendbarende hagedis

Bankzittersgeneratie ?

Het lijkt wel alsof de huidige generaties Levendbarende hagedis bankzitters aan het worden zijn. Drie week geleden (klik hier) kwam er eentje naast me zitten op een bankje in het Wijnjeterperschar aan de zuidkant van de Nije Heawei. Nu was ik weer in It Skar maar richting pingo aan de noordkant van de weg gelopen. Als ik dan via het toegangspad bij de dobbe kom loop ik altijd voorzichtig. Er wil wel eens een Reiger staan te vissen aan de oever van die dobbe. Als dat niet zo is slinger ik meestal de fototas direct maar op het daar staande bankje. Dat wilde ik ook nu gaan doen maar kon me nog net beheersen. Want ook op dit bankje zat een Levendbarende hagedis.

Levendbarende hagedis

Een prima plaats om van de zon te genieten, ik weet er alles van en kon hem geen ongelijk geven. Dus ben ik met een wijde boog om hem heen gelopen, ervoor zorgend dat mijn schaduw niet op de bank viel. Zo kon ik hem dan ook nog van de andere kant bekijken.

Levendbarende hagedis

Weer begon het spel van voorzichtig dichterbij komen. Zo dichtbij als de vorige keer, dat is me bij lange na niet weer gelukt. Wel dichtbij genoeg om zijn kop goed in beeld te krijgen. Evenals die parasieten achter zijn poot, denkelijk volgezogen teken.

Levendbarende hagedis

Toen ik te dichtbij kwam vertrok deze spoorslags. Daarna heb ik mijn fototas op het bankje gekwakt, ben gaan zitten en had niet de verwachting dat de hagedis terug zou komen. Twee keer in drie weken samen met een hagedis op de bankje, dat zou te mooi zijn geweest. Ik moet zeggen, het had niet veel gescheeld of het was wel gebeurd. Want nog eenmaal kwam de hagedis omhoog klimmen uit het omringende gras. Hij keek even over de rand van het bankje, zal wel gedacht hebben dat die grote er nog zat en dat het te gevaarlijk werd. Daarna heb ik hem niet meer terug gezien.

Levendbarende hagedis

Natuurlijk, de volle zon op zo’n droog houten bankje, dat is een goed plaatsje om op te warmen. Maar de schuwheid van deze hagedis zorgt er vaak voor dat hij nauwelijks risico neemt en zich zelden op deze manier laat zien. Misschien ontstaat er zo langzamerhand toch ook een soort van bankzittersgeneratie.


Samen op een bankje

Nee ………, dit is niet een romantisch verhaal, wel een verhaal over een eigenaardige ontmoeting. Want nadat ik afgelopen dinsdag de Blauwe knopen en dergelijke had gefotografeerd (klik hier) ben ik doorgelopen naar de vennen in het zuidelijk deel van het Wijnjeterperschar. Met slechts één doel: nog een juffer of zo te fotograferen. Dus stalde ik mijn fototas op het bankje dat daar staat en ben maar eens de oeverbegroeiing gaan bekijken. Met weinig resultaat overigens, alleen een Koraaljuffer liet zich fotograferen.

Koraaljuffer

In de buurt hoorde ik ook nog een specht kikken, dus besloot ik me rustig te houden en op het bankje af te wachten of die specht zich wilde laten zien. Tijdens het wachten keek ik eens opzij. Aan de andere kant van het bankje ontdekte ik opeens een tweede bankzitter. Die was er eerst niet en had zich in mijn rustperiode dus omhoog gewerkt. Bijzonder, want schuw …., dat zijn ze die Levendbarende hagedissen.

Levendbarende hagedis op bankje

Na eerst een foto van afstand te hebben gemaakt, die had ik dan maar vast, heb ik me langzaam van het bankje laten glijden om te proberen iets dichterbij te komen. Het moet een komisch gezicht zijn geweest, ik ben waarschijnlijk nog nooit zo in slow motion van een bank afgegleden. Ik wilde niet over hem heen buigen, dan ging hij er zeker vandoor, maar de hagedis zo laag mogelijk en zoveel mogelijk van de zijkant benaderen. Het lukte, hij bleef zitten en de verwachting was dat hij wel zou vertrekken bij de eerste klik van de camera.

Levendbarende hagedis

Maar niet heus ……, ook nu bleef de hagedis zitten, dus volgde er weer een klik van de camera. Nog steeds geen beweging.

Levendbarende hagedis

In super slow motion ben ik nog een stukje dichterbij gekropen, de lens was misschien maximaal 25 centimeter bij de hagedis vandaan. Nog een klik ………….

Levendbarende hagedis

Toen was het ook voorbij, want daarna was de zoeker van de camera leeg, geen Levendbarende hagedis meer te bekennen. Gelet op de groene glans op sommige delen van zijn huid is het waarschijnlijk een vrouwtje of een nog niet volwassen exemplaar. Nu heb ik wel eerder een Levendbarende hagedis gefotografeerd, maar dat ze naast je op een bankje komen zitten, dat was me nog nooit gebeurd.

Toen ik na afloop van de fotosessie ging staan voelde ik dat mijn broek ter plaatse van de knieën doorweekt was. Dat was echter nog niets, ik had niet goed naar de lucht gekeken. Direct daarop kreeg ik toch een plensbui over me heen. Maar uiteindelijk is alles toch weer goedgekomen.


Levendbarende hagedis

Het was vanmorgen goed weer, de zon scheen meestal, af en toe werd hij kort afgedekt door een wolk. Mooi genoeg om een rondje Merskenheide te lopen. Het liep niet over van de onderwerpen, hier en daar sprong een sprinkhaantje weg. Daar heb ik me deze keer maar niet mee bemoeid, nu de tekenactiviteit zo hoog is lig ik liever niet plat op de buik in het lange gras. Tot aan het bankje aan de oostkant kon de camera daarom in de tas blijven. Bij dat bankje bloeide de heide nog niet, hier en daar en pol, maar de mooie paarse kleur was er nog niet zichtbaar. Ook dreigt het gras de heide te overwoekeren. Ik kreeg er wel een kijker, daar kom ik nog op terug.

Merskenheide

Verderop is een gedeelte waar ik vaak uitkijk naar hagedissen. Meestal laten ze zich niet zien. Deze keer leek het niet veel beter te gaan. Toen ik de moed bijna wilde opgeven hing er toch nog eentje te zonnen in een heidestruik.

Levendbarende hagedis

Ze zijn erg schuw en onverwachte bewegingen moet je dan ook niet maken. Als ik op zoek ben naar deze hagedissen heb ik de camera meestal bij voorbaat al in aanslag. Het snel naar je hoofd brengen van die camera kan al genoeg zijn voor deze hagedis om te vertrekken.

Levendbarende hagedis

Heb je het daarover, denk je er aan, nou ………. dan gebeurt het ook. Hoe voorzichtig ik ook was, de eerste klikken van de camera waren genoeg om nog slechts een trilling in de struik te zien ontstaan en daarna de staart van de hagedis snel in de struik te zien zakken.

vluchtende Levendbarende hagedis

De ontmoeting was kort, maar het is toch weer gelukt er eentje op de foto te krijgen.

wolkenformatie boven de Merskenheide

Wat overbleef was nog maar eens naar de lucht kijken. In de hoge bewolking ontstonden “kieuwen”. Hoe dat precies heet weet ik niet, denkelijk zoiets als cirrocumulus stratiformus. Het zal wel een voorbode zijn van wat ons te wachten staat, de verwachtingen voor de rest van het weekend zijn niet best. Maar deze wandeling was voldoende voor een goed gevoel.