Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “kwetsbaar

Heideknotsen

Het seizoen voor het fotograferen van kleine kruipers en vliegers in de natuur is afgelopen. Dan maar op zoek naar de grotere lopers. Op de Merskenheide wil zich in de winter wel eens een populatie Reeën vestigen. Ze kunnen niet meer schuilen in de maïs. Dan zijn de heuveltjes op de heide een goed alternatief. Maar, zoals wel vaker, als je naar ze zoekt laten ze zich niet zien en als je er niet op rekent lopen ze vlak voor je langs. Deze keer heb ik er geen enkele gezien. De Merskenheide heeft momenteel echter nog wel iets anders te bieden. De Heideknotszwam. Er staan er momenteel honderden. Meestal in bundels,

hknots07

soms ook wel als eenling, hieronder tegen een polletje struikheide, de waardplant.

Heideknotszwam

Heideknotszwam

Gelig en maximaal zo’n acht centimeter hoog. Veel groter kunnen ze ook niet worden want dan zakken ze door de hoeven.

Heideknotszwam

Heideknotszwam

Fragiel ogend, in tegenlicht zelfs een beetje doorschijnend.

Heideknotszwam

Heideknotszwam

Ze staan als kwetsbaar op de Rode lijst van bedreigde planten en als vrij zeldzaam.

Merskenheideven

Merskenheideven

Nog een blik op het vennetje bij de ingang van de Merskenheide. Er staat weinig water in. In dat water allerlei larven die er in een volgend voorjaar weer voor zorgen dat de kleine kruipers en vliegers volop aanwezig kunnen zijn.

Advertenties

Opnieuw bijzonder

‘k Heb afgelopen zaterdag weer eens een wandeltocht door het westelijk deel van het Wijnjeterperschar gemaakt. Met de bedoeling te kijken of die bijzondere plantjes van de rode lijst er al weer waren. Nee …., die waren er nog niet, dus moet ik zeker nog een paar keer terug. Wat er wel heel eenzaam in dat grote veld met ruigte stond was een paars-lila lichtpuntje. Dat ben ik maar eens van dichtbij gaan bekijken. Het was een orchidee. Anders dan de Brede orchis die volop in It Skar heeft gebloeid en nu nog een verschrompeld restje plant is.  Deze was veel hoger, wel een halve meter hoog. Het is zeer waarschijnlijk de Gevlekte orchis, Dúvelsklauw op z’n Fries.

Gevlekte orchis

Gevlekte orchis

De plant staat ook op de rode lijst van bedreigde soorten met vermelding “kwetsbaar” en is (zeer) zeldzaam.

Gevlekte orchis

Gevlekte orchis

Als ik het niet goed heb dan hoor ik het wel.

Maar de wandeling ging verder naar het heidedeel. Wat ik nog niet had verwacht bleek toch waar te zijn. De Heideblauwtjes vliegen weer.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

Ook deze soort staat als “kwetsbaar” op de rode lijst van bedreigde soorten. Gelukkig vliegen er op op hoogtijdagen veel rond in It Skar.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

Nu nog niet, ik zag er maar een paar en op de foto wilden ze ook niet zo goed. Nog wel met de achterkant van de vleugels maar de bovenkant is me slechts één keer gelukt.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

In detail lijkt het wel alsof hun vleugels van spijkerstof zijn gemaakt.

Heideblauwtje (detail)

Heideblauwtje (detail)

De laatste liet zich het best zien. Een beetje jammer van de takjes en grasjes die het beeld ietwat verstoren, maar beter dan dit lukte het niet zonder de vlinder in paniek weg te jagen.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

Het waren voor zover ik kon zien alleen mannetjes die daar vlogen, de jongens met de blauwe vleugels. Dat is volgens mij elk jaar zo, de vrouwtjes (bruine vleugels) komen wat later. Eigenlijk kwam ik voor de Beenbreek en de Klokjesgentiaan. Die staan er nog niet. Maar met de Gevlekte orchis en het Heideblauwtje was het ook deze keer opnieuw bijzonder.


Heideblauwtje

Het Wijnjeterperschar is één van die gebieden waar het heideblauwtje nog goed gedijt. Je kunt ze er vaak in redelijk grote aantallen zien vliegen (of zitten). Het is één van de vlindersoorten waarbij de mannetjes en vrouwtjes duidelijk verschillend gekleurd zijn. Hieronder een mannetje, nog vers, zijn witte franje rondom de vleugels is nog intact. Verder is de bovenkant van zijn vleugels blauw.

Heideblauwtje (m)

Aan de onderkant zijn de vleugels, vooral bij de aanhechting op de borst, voor een deel ook blauw gekleurd bij het mannetje.

Heideblauwtje (m)

Als ze al een tijdje gevlogen hebben is er nog weinig over van de witte franje.

Heideblauwtje (m)

De vrouwtjes zijn compleet anders gekleurd, aan de bovenkant van de vleugels zijn ze bruin met oranje vlekjes aan de achterrand. Aan de onderkant zijn ze ook bruin gekleurd, met zwarte vlekken die wit omrand zijn en weer die oranje vlekken, bijna een oranje band. Een aantal van die vlekjes in de onderrand van de vleugels is soms voorzien van blauwe “glitter”, maar alleen als ze nog vers zijn. Die blauwe vlekjes verdwijnen al gauw.

Heideblauwtje (v)

Voor zover ik weet paren de vrouwtjes maar één keer, dat is genoeg voor de rest van hun aards bestaan. Zo’n paring duurt best wel lang. Als je een beetje voorzichtig bent is dat goed te fotograferen, ze kunnen in deze toestand nauwelijks vliegen.

Heideblauwtje (paring)

Deze vlindersoort leeft samen met een bepaalde mierensoort. De rupsen en poppen van de vlinder produceren een zoete lekkernij voor de mieren en daar tegenover bewaakt de mier de larve en /of pop. Omdat het Heideblauwtje in het Wijnjeterperschar voorkomt zal die mier er dus ook zijn, hoewel ik die daar nog nooit heb gezien. Het Heideblauwtje staat als kwetsbaar op de rode lijst van bedreigde diersoorten. Dus is het elke keer als ik door die heide loop toch weer genieten. Nu het weer nog !!!