Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Knobbelzwaan

Zwart, wit en een beetje geel

De zoektocht naar nieuw aangekomen vogels in het veld ging ook in de afgelopen week door. Nog zo’n nieuweling is de Witte kwikstaart. Een leuk vogeltje die zodra hij staat nog even met z’n staart op en neer wipt. Dat heeft hem z’n Nederlandse naam gegeven.

Witte kwikstaart

Wetenschappelijk is het Motacilla alba. Maar omdat er zoveel ondersoorten zijn is dit officieel de Motacilla alba alba (twee keer alba dus, en dat alba betekent niets anders dan “wit”). De witte Witte kwikstaart, dit in tegenstelling tot de Rouwkwikstaart die een compleet zwarte rug heeft.

Witte kwikstaart

Over het algemeen zijn ze moeilijk van dichtbij te fotograferen, voordat je ook maar een camera gericht hebt zijn ze vaak al weer weg. Deze foto’s zijn dan ook van ietsje verder genomen en daardoor wat minder duidelijk maar nog wel goed herkenbaar.

Witte kwikstaart

Een stuk weiland was behoorlijk gevuld met Knobbelzwanen. Dat zijn geen nieuwkomers maar blijvers. Op de foto hieronder staan ze lang niet allemaal. Als je goed kijkt dat zie je bij eentje een beetje geel aan de hals.

een veld vol Knobbelzwanen

Daar heb ik maar eens op ingezoomd en zoals verwacht betrof het hier een zwaan met halsring. Persoonlijk vind ik het geen gezicht maar het is belangrijk om de bewegingen van de populatie in beeld te brengen. Het betreft hier halsband geel nummer P59N. Als je lid bent kun je zo’n nummer op een bepaalde site invullen waarna je informatie over deze zwaan kunt krijgen.

Knobbelzwaan met halsring geel P59N

Dat heb ik niet gedaan, je kunt nu eenmaal niet overal lid van zijn, de experts zullen het wel en wee van deze zwaan zo tevoorschijn kunnen toveren. Al met al was het een ontdekkingstocht met veel zwart en wit en een vleugje geel. Volgende week hopelijk meer nieuwelingen.


Nat en (bijna) leeg

Het was hier een natte boel in de afgelopen week met bovendien ook nog harde wind c.q. storm. Het water stuwde op door de windrichting en kon slecht worden afgevoerd. Dat heb ik geprobeerd in beeld te brengen. ‘k Ben daarvoor richting Tjongervallei gereden. Op dat moment was het ergste leed echter al geleden, maar de sporen van de nattigheid waren nog duidelijk zichtbaar.

natte landen

Ook bleken er alweer voorbereidingen te zijn getroffen voor nieuwe aanplant. Het geelgekleurde land hieronder is doodgespoten en hier zullen straks wel weer lelies verschijnen. Eerst nog maar even drogen.

natte landen

Sloten stonden vol water en waren hier en daar overgelopen.

natte landen

De zon glinsterde in het water.

natte landen

Het meest nat was het in de buurt van het Katlijker schar, de Tjonger alias Kuinder / Kuunder kon het allemaal niet meer aan en was ver buiten zijn oevers getreden.

overstroomde Tjonger

Ik ging ook naar dat gebied om te kijken of er al zomergasten waren gearriveerd. Nou nee …., nog niet. Door de stormen leek het wel alsof het gebied was leeg geblazen en dat alle vogels waren verdwenen. De weilanden leken compleet leeg te zijn, behalve dan schapen en hier en daar een paard. Maar gelukkig, er was nog wel één opportunist.

badderende Knobbelzwaan

Een Knobbelzwaan had zich een plas in een weiland toegeëigend en was druk aan het badderen. Het was een natte boel, maar voor de natuur is dat op zich geen ramp. Dan kan het grondwater weer wat beter op peil komen.


Drie soorten zwaan

Het werd een veldtocht met twee gezichten, dan weer scheen de zon fel, dan weer was het ontzettend donker en regende het of er viel natte sneeuw. Het moeilijkste deel qua lichtomstandigheden volgt hieronder. In een weiland liepen een groot aantal zwanen, de meesten ver van de weg verwijderd, maar enkelen waren fotografeerbaar. Zoals de onderstaande Knobbelzwaan die gras aan het eten was. Zijn wetenschappelijke naam is Cygnus olor, in het Fries is het Knobbelswan.

Knobbelzwaan

Snavels vol gras werden naar binnen gewerkt.

Knobbelzwaan

Daar vlak bij liepen enkele zwanen van twee andere soorten, de Wilde zwaan, ofwel Cygnys cygnus en in het Fries Kloekswan en de Kleine zwaan, Cygnus bewickii in het Fries Lytse swan. Beiden hebben ze een gele vlek op de snavel en de Kleine zwaan is logischer wijze kleiner dan de Wilde zwaan. Beide zijn het wintergasten. De Wilde zwaan is hier redelijk vaak te zien in de winter, de Kleine zwaan veel minder vaak.

Wilde zwaan en Kleine zwaan

Hieronder staan beiden naast elkaar. Behalve de grootte is de lengte van de gele snavelvlek bepalend voor de soort. Bij de Wilde zwaan, hieronder op de foto achteraan staand loopt dat geel voorbij de neusgaten. Bij de Kleine zwaan, hieronder vooraan staand, is dat geel op de snavel veel korter en het loopt niet voorbij de neusgaten. Als je even niet oplet kijk je er zo overheen.

Wilde zwaan en Kleine zwaan

Ook werd het verschil Knobbelzwaan en Wilde zwaan goed duidelijk toen een drietal Wilde zwanen langs een Knobbelzwaan liepen. De Wilde zwanen ogen veel slanker en ze zijn ook lichter dan de Knobbelzwaan. Zij moeten immers nog helemaal op de vleugels terug naar Noord Scandinavië en Noord Rusland naar hun broedgebieden. Dan is dik en zwaar niet zo handig. Knobbelzwanen blijven hier, vliegen af en toe wel een stukje, maar dan kun je horen dat ze het daar zwaar mee hebben.

Wilde zwanen en Knobbelzwaan

Als laatste een foto van de drie wandelende Wilde zwanen.

drie stuks Wilde zwaan

Je komt aanrijden, denkt dat er een heleboel Knobbelzwanen in een stuk wei lopen, maar bij nader inzien blijkt dat er op die honderd vierkante meter maar liefst drie soorten zwanen rondlopen, toch wel verrassend. Dat gaf wel een goed gevoel, ondanks dat het weer daar even slecht was. De zonnige beelden gemaakt tijdens de veldtocht volgen op een later tijdstip.