Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Kapellepôle

Warmteliefhebbers

“Als je geschoren wordt moet je stilzitten” luidt het gezegde en voor mij geldt dat als het zo ontzettend heet is als in de afgelopen week dat het dan niet verstandig is om het veld in te gaan. Ik vertrouw het niet om in de korte broek en met korte mouwen naar “beestjes” op zoek te gaan, want de kans is groot dat je dan ongewenste, “stiekeme beestjes” mee naar huis neemt. En om geheel ingepakt gekleed in die hitte rond te lopen, nou nee, niet verstandig, de stoom zou uit m’n oren komen. Maar ik heb gelukkig nog wel een paar foto’s van de Kiekenberg liggen van vorige week en een paar andere van begin deze week, allemaal van warmteliefhebbers, sprinkhanen.

De warmte schijnt hun niet te deren. Als je door het veld loopt springen er zomaar een aantal vlak voor je voeten weg. Vooral als het warm  is zie ik er veel. Het is me slechts met twee exemplaren gelukt ze te fotograferen. De eerste was op de Kiekenberg en dat was een groene met zwarte knieën en vleugels die een stuk korter zijn dan het achterlijf. Dan denk ik gelijk aan een Krasser en wel een mannetje, het vrouwtje heeft nog veel kortere vleugels.

sprinkhaan Krasser

Maar of het deze soort ook is, daar twijfel ik dan wel eens aan. Er is een prachtige Belgische site, saltabel.org die allerlei soorten laat zien soms met prachtige namen. Dat is voor de specialisten en als je het heel precies wil weten. Bij deze groene heb ik m’n best gedaan hem nog wat meer in detail te fotograferen. Helaas zat hij wat verstopt achter een heidetakje maar je kunt z’n kleuren zo wel mooi zien.

sprinkhaan Krasser

Aan een grasspriet op de Kapellepôle hing een andere sprinkhaan. Omdat hij bruin is heb ik hem bruine sprinkhaan genoemd maar de soortnaam kan heel goed anders luiden.

bruine sprinkhaan

Geheel ongebruikelijk voor sprinkhanen bleef deze doodstil zitten, ook toen ik m’n macrolens op misschien 8 centimeter afstand hield. Daardoor is het me voor het eerst gelukt ook van een sprinkhaan de facetogen goed vast te leggen.

bruine sprinkhaan (detail)

Voorlopig was dat weer m’n laatste fotosessie op de Kapellepôle in dit seizoen. Helaas wordt het gras daar op de paden maar één keer per jaar gemaaid en als je er nu wilt wandelen moet je regelmatig door kruishoog gras lopen en daarmee neemt het risico op “stiekeme beestjes” enorm toe. Mooi geweest voor dit jaar, volgens jaar maar weer eens zien.


Zitverbod

Wie kent het niet? Hoge nood ! Als je vroeger in de stad was kon je nog even bij V&D langs, maar in het open veld wordt dat een probleem. Dan maar even geen nood, er is altijd wel een plekje te vinden. Maar daar zijn terreineigenaren niet altijd blij mee. Op de Kapellepôle, eigendom van It Fryske Gea, hangt tegenwoordig een gedicht. Een beetje van Sinterklaasniveau en niet echt hoogdravend, maar de bedoeling is wel duidelijk. Er heerst op de pôle een zitverbod.

Zitverbod

Zitverbod

Als toezichthouder is een Groentje aangewezen. Het vlindertje bleef me maar aankijken, ik kon hem niet vermurwen even z’n zijkant te laten zien, hij hield me in de gaten.

Groentje

Groentje

Als je dan toch gaat zitten kun je er van alles meenemen. Op een bepaalde struik vlak bij het bordje kropen redelijk veel Heideringelrupsen rond. Die wil je niet meenemen als je weer opstaat. Je voelt ze echter wel heel gauw.

Heideringelrups

Heideringelrups

Maar het grootste gevaar als je gaat zitten zijn toch de teken, en helaas,  die merk je niet zomaar op.


Snoepers

Het voorjaar maakt zich aan alle kanten kenbaar. De knoppen staan op uitbarsten en ze beginnen alvast lekker te ruiken. Genoeg voor die kleine snoepers die ik op de Kapellepôle op veel plaatsen aantrof.

Kleidocerys resedae

Kleidocerys resedae

Het zijn allemaal Berkensmalsnuitwantsen, de wetenschappelijke naam is Kleidocerys resedae.

Kleidocerys resedae

Kleidocerys resedae

Eentje zat zo stil dat ik z’n facetogen ook nog goed in beeld kreeg. De complete wants is ongeveer 5 millimeter lang, zo’n oog is dan kleiner dan een halve millimeter. Maar toch nog wel met zoveel facetten dat het al moeilijk is om ze allemaal te tellen.

Kleidocerys resedae

Kleidocerys resedae

Een paar takken verder hadden ze zo te zien een vergadering, of misschien hielden ze elkaar warm, dat kan ook.

Kleidocerys resedae

Kleidocerys resedae

Op de Kapellepôle stond ook de Kraaiheide in bloei. Van afstand zie je dat niet, hooguit ligt er een roodachtige waas over de heide.

bloeiende Kraaiheide

bloeiende Kraaiheide

Van dichtbij kun je echter de bloei goed zien.

Zo,  dit was de eerste keer in dit jaar dat ik de macrolens weer kon gebruiken. Ook in deze kleine wereld begint het weer mooi te worden.