Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Jan Durks polder

Winters signaaltje

Meteorologisch en gelet op de zonnestand zitten we momenteel midden in de winter. Tot aan de afgelopen week was daar nog niet veel van te merken. Echter in de afgelopen dagen moest je ’s morgens autoruiten ijsvrij krabben en voor het eerst dit seizoen zag je hier en daar wat ijs op het buitenwater verschijnen. Reden voor mij om maar eens op de bekende plaatsen te kijken, die plaatsen waar al na een paar stevige nachtvorsten kan worden geschaatst. Eerst ben ik naar de Headammen onder Oudega gereden. Op ondergelopen land lag inderdaad een klein beetje ijs, maar ik zou er nog geen hond, ook geen Pekinees of Chihuahua, over durven sturen, het is allemaal nog erg broos.

ijs op de Headammen

Een beetje noordelijker, in de Jan Durkspolder, lag aan de randen een streepje ijs, maar in het brede water dobberden honderden eenden, daar was nog geen ijs te zien dus.

Jan Durks polder

In de sloot tussen de weg en de Jan Durkspolder liggen de steunberen klaar, men kan er zo door middel van het aanbrengen van planken oversteekplaatsen van maken. Maar het is nog niet nodig, slechts aan de randen van de polder lag dat flinterdunne laagje ijs.

Jan Durks polder

Iets anders was het in die sloot zelf, die was wel dichtgevroren.

ijsvorming

In het licht van de ondergaande zon leverde het nog wat sfeerplaatjes op van “gouden” ijs.

ijsvorming

Dat was het dan eerst voorlopig wel. Terwijl ik dit zit te schrijven (zaterdag 16:15 uur) wordt het hier steeds donkerder en binnen niet al te lange tijd kunnen we een laagje sneeuw verwachten. Dat zal echter spoedig weer wegsmelten. Nee, het is nog lang geen echte winter, hooguit kregen we in de afgelopen week een winters signaaltje.


Rondom de Jan Durkspolder

Het was leuk bedacht, bij mij thuis was het behoorlijk mistig en het leek me goed iets van die mist vast te leggen. Bij mij in de buurt heb je redelijk veel koulissenlandschap dus dacht ik dat het beter was om het ruime veld en water op te zoeken. Waar kan dat beter dan bij de Jan Durkspolder dacht ik zo. Maar eenmaal onderweg zag ik dat er haast moest worden gemaakt. Hoe dichter ik bij mij doel kwam hoe lichter het werd. Ik kon nog net over het noordelijk deel van de polder een Amerikaanse windmotor enigszins in de mist vastleggen.

mist

Maar toen ik me omdraaide was er van mist nog nauwelijks sprake, hooguit was het nog een beetje heiig over het water.

landschap Earnewâld

Dus ben ik maar verder gegaan met het vastleggen van een paar landschapjes in de zon.

landschap Earnewâld

De zon was vanaf dat moment de winnaar.

landschap Earnewâld

Zomaar in het riet dook er ineens een Fazant op.

Fazant

Niet lang, hij was erg schichtig. Terecht, het is een gevaarlijke maand voor deze vogels. Ik was klaar en heb tijdens een lange wandeling nog genoten van het zonnetje. Dat is soms belangrijker dan fotograferen. Ook al vlogen me er nog een paar Fazanten om de oren. Die hoop ik volgens jaar nog wel eens te zien.


Zilverreiger met

Wat weer een weer in de afgelopen week. Te onbetrouwbaar om lange wandelingen te maken. Stevige buien afgewisseld met felle opklaringen. Maar om nu niets te doen en thuis te blijven zitten, nou nee …, dat liever ook niet. Het bracht me uiteindelijk bij de Jan Durkspolder onder Earnewâld / Oudega in de vogelkijkhut. Ik was nog maar nauwelijks gearriveerd of er vloog een Grote zilverreiger voorlangs.

Grote zilverreiger

Ook nog precies voorlangs de Amerikaanse windmotor die een direct herkenbaar element is daar in het gebied.

Grote zilverreiger

Om te landen links van de kijkhut. Zo … nu eerst het verenkleed op orde maken.

Grote zilverreiger

Opeens brak de zon vol door, wat bij het fotograferen van deze vogel niet altijd een voordeel is. Hij is wit en in de volle zon erg wit, wat het contrast ook groot maakt.

Grote zilverreiger

Lang duurde dat niet, er viel weer eens een stevige bui. In zo’n kijkhut blijf je dan gelukkig wel droog. De regen leidde tot een felle regenboog. Ik kon nog net beiden, de vogel en de regenboog op één en dezelfde foto krijgen.

Grote zilverreiger met regenboog

Dan hoop je op een vertrekkende zilverreiger die voor zo’n regenboog langs vliegt. Het gebeurde niet, de vogel had geen zin om in de regen te gaan vliegen.

Grote zilverreiger met regenboog

Daarom heb ik zo’n foto zelf maar in elkaar “gefabriceerd”. Het is een wensfoto, zo had ik het graag gewild. Maar ja …, de natuur laat zich niet dwingen. ‘k Heb nog langere tijd in de kijkhut moeten schuilen, want als het momenteel regent dan is het direct veel.