Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Jan Durks polder

Jandurkspolder met …

De Jandurkspolder onder Oudega / Earnewâld, ik zou bijna willen zeggen “wie kent hem niet”. Het meest bekend is deze polder, met zeer ondiep water, als één van de plaatsen waar al heel gauw, na een paar stevige nachtvorsten, kan worden geschaatst. Het is zelf zo dat men de steunenberen waarop dan planken worden gelegd om de diepere sloot over te steken gewoon laat staan in de sloot, de hele zomer door.

Jandurkspolder

Ik wilde weer eens kijken wat daar in die polder rond scharrelde, maar zowel aan de noord- (foto hieronder) als aan de zuidkant (foto hierboven) van de weg was het stil, behalve hier en daar een eend, het leek alsof de polder was uitgestorven.

Jandurkspolder

Natuurlijk, er scharrelt altijd klein grut rond, muizen en zo en een roofvogel was daarnaar op zoek. Denkelijk is dit een Bruine kiekendief, maar de vogel liet zich alleen in tegenlicht zien. dus dat weet ik niet zeker.

Bruine kiekendief?

Qua fotografie leek het bij enkele opnames van het landschap te zullen blijven. Totdat er, zoals te zien is op de foto hieronder, een wit stipje achter de begroeiing vandaan kwam. Op de foto hieronder net zichtbaar aan de voorkant van het water aan de rechterkant.

Jandurkspolder

Dus toch, er was meer te zien dan een enkele eend. Een Lepelaar was daar aan het pootjebaden om z’n kostje bijeen te scharrelen.

Lepelaar

Zo af en toe had de vogel flink de gang erin en spatte het water op.

Lepelaar

Op zich zijn de landschappen met de witte wolken aan een blauwe hemel mij mooi genoeg, maar de Lepelaar was op die dag net het toefje slagroom op de taart.


Kuifje

Het kan verkeren, de ene week zijn de plassen op de velden nog stijf bevroren

zonsondergang

zonsondergang

en binnen een week zitten er al weer veel Kieviten in de Jan Durkspolder onder Oudega / Earnewâld. De polder waar korter dan een week geleden nog volop geschaatst werd. Dit zullen waarschijnlijk exemplaren zijn die met de vorstgrens heen en weer trekken en dan zullen ze de komende dagen wel weer vertrekken, maar het zijn wel voorboden voor de lente.

Kieviten in de Jan Durkspolder

Kieviten in de Jan Durkspolder

Als het ijs dan weer vloeibaar is komen ook de gewone winterbeelden terug.

Grote zilverreiger

Grote zilverreiger

Zoals deze Grote zilverreiger die voor Kuifje speelde.

Grote zilverreiger

Grote zilverreiger

Hij had er wel schik in, zo te zien.

Grote zilverreiger

Grote zilverreiger

Maar zo te horen was hij behoorlijk aan het schreeuwen. Waarschijnlijk om even te laten weten waar hij was. Aan de oever van een petgat dus, zonder ijs. Zo zie je maar weer, binnen een week van ijs naar water, het kan verkeren.


Landijs

Het werd een week met ijs en ijspret, maar dan wel op de ijsbaan of op ondergelopen landen. Dat was voor mij reden om aan het begin van de week eens bij de Hooidammen te kijken. Of misschien was het wel op de Wolwarren, want de straat verandert daar ergens van naam. Verderop, na de brug, liggen de ondergelopen landen waar vaak als eerste op wordt geschaatst. Nog voor de Hooidammen ligt ook ondergelopen land waar bijna nooit op wordt geschaatst, het zal daar net iets dieper zijn.

Hooidammen landijs

Hooidammen landijs

 

Het leverde een beeld op van strak ijs.

Hooidammen landijs

Hooidammen landijs

Op de foto hieronder ligt het vaarwater naar Drachten op de achtergrond, dat water is sowieso bij lichte vorst niet betrouwbaar. Het ijs op het ondergelopen land was in elk geval sterk genoeg om een paar verdwaalde Brandganzen te dragen.

Hooidammen landijs

Hooidammen landijs

Ze lagen plat op de buik op het ijs. Ach ja, ze zijn de steppen in Noord-Europa gewend, ze zullen het hier ook wel uithouden.

Brandganzen op ijs

Brandganzen op ijs

IJs levert altijd ijspatronen op, je kijkt er vaak overheen, maar het zijn vaak kunstwerkjes in de natuur.

ijspatronen

ijspatronen

Tot de Hooidammen ben ik die keer niet gekomen, ik wilde nog even bij de Jan Durkspolder kijken.

ijs op de Jan Durkspolder

ijs op de Jan Durkspolder

Het ijs was daar nog dun en dus werd er niet geschaatst. Dat is in de loop van de week wel veranderd. Maar toen zat ik thuis lekker aan een beker warme chocolademelk te lurken.