Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Jan Durks polder

Rondom de Jan Durkspolder

Het was leuk bedacht, bij mij thuis was het behoorlijk mistig en het leek me goed iets van die mist vast te leggen. Bij mij in de buurt heb je redelijk veel koulissenlandschap dus dacht ik dat het beter was om het ruime veld en water op te zoeken. Waar kan dat beter dan bij de Jan Durkspolder dacht ik zo. Maar eenmaal onderweg zag ik dat er haast moest worden gemaakt. Hoe dichter ik bij mij doel kwam hoe lichter het werd. Ik kon nog net over het noordelijk deel van de polder een Amerikaanse windmotor enigszins in de mist vastleggen.

mist

Maar toen ik me omdraaide was er van mist nog nauwelijks sprake, hooguit was het nog een beetje heiig over het water.

landschap Earnewâld

Dus ben ik maar verder gegaan met het vastleggen van een paar landschapjes in de zon.

landschap Earnewâld

De zon was vanaf dat moment de winnaar.

landschap Earnewâld

Zomaar in het riet dook er ineens een Fazant op.

Fazant

Niet lang, hij was erg schichtig. Terecht, het is een gevaarlijke maand voor deze vogels. Ik was klaar en heb tijdens een lange wandeling nog genoten van het zonnetje. Dat is soms belangrijker dan fotograferen. Ook al vlogen me er nog een paar Fazanten om de oren. Die hoop ik volgens jaar nog wel eens te zien.

Advertenties

Zilverreiger met

Wat weer een weer in de afgelopen week. Te onbetrouwbaar om lange wandelingen te maken. Stevige buien afgewisseld met felle opklaringen. Maar om nu niets te doen en thuis te blijven zitten, nou nee …, dat liever ook niet. Het bracht me uiteindelijk bij de Jan Durkspolder onder Earnewâld / Oudega in de vogelkijkhut. Ik was nog maar nauwelijks gearriveerd of er vloog een Grote zilverreiger voorlangs.

Grote zilverreiger

Ook nog precies voorlangs de Amerikaanse windmotor die een direct herkenbaar element is daar in het gebied.

Grote zilverreiger

Om te landen links van de kijkhut. Zo … nu eerst het verenkleed op orde maken.

Grote zilverreiger

Opeens brak de zon vol door, wat bij het fotograferen van deze vogel niet altijd een voordeel is. Hij is wit en in de volle zon erg wit, wat het contrast ook groot maakt.

Grote zilverreiger

Lang duurde dat niet, er viel weer eens een stevige bui. In zo’n kijkhut blijf je dan gelukkig wel droog. De regen leidde tot een felle regenboog. Ik kon nog net beiden, de vogel en de regenboog op één en dezelfde foto krijgen.

Grote zilverreiger met regenboog

Dan hoop je op een vertrekkende zilverreiger die voor zo’n regenboog langs vliegt. Het gebeurde niet, de vogel had geen zin om in de regen te gaan vliegen.

Grote zilverreiger met regenboog

Daarom heb ik zo’n foto zelf maar in elkaar “gefabriceerd”. Het is een wensfoto, zo had ik het graag gewild. Maar ja …, de natuur laat zich niet dwingen. ‘k Heb nog langere tijd in de kijkhut moeten schuilen, want als het momenteel regent dan is het direct veel.


Jandurkspolder met …

De Jandurkspolder onder Oudega / Earnewâld, ik zou bijna willen zeggen “wie kent hem niet”. Het meest bekend is deze polder, met zeer ondiep water, als één van de plaatsen waar al heel gauw, na een paar stevige nachtvorsten, kan worden geschaatst. Het is zelf zo dat men de steunenberen waarop dan planken worden gelegd om de diepere sloot over te steken gewoon laat staan in de sloot, de hele zomer door.

Jandurkspolder

Ik wilde weer eens kijken wat daar in die polder rond scharrelde, maar zowel aan de noord- (foto hieronder) als aan de zuidkant (foto hierboven) van de weg was het stil, behalve hier en daar een eend, het leek alsof de polder was uitgestorven.

Jandurkspolder

Natuurlijk, er scharrelt altijd klein grut rond, muizen en zo en een roofvogel was daarnaar op zoek. Denkelijk is dit een Bruine kiekendief, maar de vogel liet zich alleen in tegenlicht zien. dus dat weet ik niet zeker.

Bruine kiekendief?

Qua fotografie leek het bij enkele opnames van het landschap te zullen blijven. Totdat er, zoals te zien is op de foto hieronder, een wit stipje achter de begroeiing vandaan kwam. Op de foto hieronder net zichtbaar aan de voorkant van het water aan de rechterkant.

Jandurkspolder

Dus toch, er was meer te zien dan een enkele eend. Een Lepelaar was daar aan het pootjebaden om z’n kostje bijeen te scharrelen.

Lepelaar

Zo af en toe had de vogel flink de gang erin en spatte het water op.

Lepelaar

Op zich zijn de landschappen met de witte wolken aan een blauwe hemel mij mooi genoeg, maar de Lepelaar was op die dag net het toefje slagroom op de taart.