Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “It Fryske Gea

Herfst op de Kapellepôle

Het verschilt momenteel van plaats tot plaats voor wat betreft de herfstbladeren aan de bomen. Soms zijn de bladeren nog bijna groen, soms overwegend geel-bruin en soms zijn ze ook al bijna allemaal afgevallen. Dat verschil was zichtbaar bij een bezoek aan de Kapellepôle onder Wijnjeterp, grens Hoornsterzwaag, een terrein van It Fryske Gea. Bij de ingang van het gebied waren de bladeren overwegend bruin-geel.

ingang Kapellepôle

ingang Kapellepôle

Op de Kapellepôle zelf was geel ook de meest voorkomende kleur. Het was jammer dat de lucht grijs bleef, maar dat heb je nu eenmaal niet altijd voor het uitzoeken.

herfst Kapellepôle

herfst Kapellepôle

Sommige bomen waren ook al overwegend kaal.

herfst Kapellepôle

herfst Kapellepôle

Gisteren liet ik een plant zien die ik daar aantrof met het verzoek “roept U maar” om de naam te weten te komen. Er werd al heel gauw “geroepen”. Via Twitter en via reacties op het blog van gisteren kreeg ik van Hendrika, Sandra, Jan K., Klaske de Jong en Pietsje de naam door. Ze waren allemaal duidelijk, het is een (wilde) Kardinaalsmuts. Het paars-rood aan de plant zijn de opengebarsten zaaddozen en het oranje zijn de vruchten met daarin het zaad. Alle delen van deze plant zijn giftig voor de mens, zoals Pietsje schreef.

Kardinaalsmuts

Kardinaalsmuts

Zelf ben ik niet zo’n plantenkenner en ik dank allen voor hun reactie. Voor een totaalbeeld van de heester, zoals ik die gisteren aantrof op de Kapellepôle, klik hier.

Kardinaalsmuts

Kardinaalsmuts

Deze Kardinaalsmuts was een fleurig accent tussen verder het overwegend herfstig geel en bruin.

herfst Kapellepôle

herfst Kapellepôle

De reis ging verder, daarover een andere keer meer.


Voor de soort

Na de orchideeën en juffers van gisteren ben ik doorgereden naar de Kapellepôle op de grens van Wijnjeterp en Hoornsterzwaag. Ook daar hebben ze het struikgewas gesnoeid, maar er staat altijd nog meer dan in It Skar. Op die pôle kom ik alleen maar in het vroege voorjaar. Eigenaar “It Fryske Gea” onderhoudt de wandelpaden slecht, het gras op de paden wordt denkelijk maar één keer per jaar gemaaid en over een poos loop je er tot bijna aan je kruis in het hoge gras. Niet verstandig als je teken wilt vermijden.

‘k Had ook zoiets kunnen schrijven als snuitkevers in plaats van “voor de soort”. Zo noem ik ze maar, deze kleine kevertjes, zonder sprieten zijn ze 6 tot 10 millimeter lang. Je hebt ze in allerlei kleuren en allerlei benamingen. Die namen laat ik maar voor wat ze zijn. De meest bekende is de Groene snuitkever, te herkennen aan zijn kleur. Die groen gekleurde heb ik deze keer niet gezien, wel donkere exemplaren

Snuitkever

Snuitkever

of bruingekleurd, soms een beetje iridiserend.

Snuitkever

Snuitkever

Hierboven twee alleen lopende exemplaren, maar zo half mei moet je op een zonnige dag goed je best doen om die vrijgezellen te vinden.

Snuitkevers

Snuitkevers

De rest is bezig voor de soort

parende Snuitkevers

parende Snuitkevers

de instandhouding daarvan wel te verstaan.

parende Snuitkevers

parende Snuitkevers

Zoals hierboven blijkt, kleur zoekt niet altijd dezelfde kleur. Dat maakt de goede determinatie ook zo moeilijk, in dezelfde soort komen verschillende kleuren voor. Nou ja, als ze het zelf maar weten.


Jan Durkspolder

Vandaag ben ik nog niet de natuur in geweest, het is te warm voor een lange wandeling. Misschien straks nog wel even in de avondkoelte. Daarom een verslag van een bezoekje aan de Jan Durkspolder van anderhalve week geleden. Want ik vond het tijd worden om weer eens een Lepelaar op de foto te zetten. Het kan nu nog, over niet al te lange tijd gaan ze al weer naar het zuiden. Ze waren er inderdaad, zij het mijlenver weg. Te ver weg voor een goede foto.

Lepelaars

Daarom haal ik hier een foto uit het archief van een Lepelaar die een aantal jaren geleden op dezelfde plaats vlak voor de kijkhut in het water rond banjerde. ’t Is een mooie vogel.

Lepelaar

Na enige tijd kreeg ik in de kijkhut gezelschap van een man, die op zoek was naar zijn geiten, een stuk of dertig, die ergens in het gebied rond moesten lopen. Ik had ze niet gezien, maar kon hem nog wel wijzen op een Reegeit die aan de westkant van het water in het hoge gras aan het grazen was. ’t Was niet wat hij bedoelde.

Ree in de Jan Durkspolder

Verder was het er erg rustig, langer dan een kwartiertje heb ik het er ook niet uitgehouden. Toen ik bij de auto terug kwam liet een vogel op een hek even zien wie de eigenaar en beheerder van dat gebied is, namelijk It Fryske Gea (Het Friese Landschap).

Gekraagde roodstaart

Het is een Gekraagde roodstaart.

Gekraagde roodstaart

Een soort die je niet zo vaak voor de lens krijgt, dus daar was ik best wel blij mee.