Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Herfstkleuren

Rondom de Leijen (1)

Het leek windstil te zijn. Het water in een sloot vlak bij m’n huis leek wel een spiegel. Het leek me een goed moment om weer eens bij De Leijen onder De Tike bij de Doktersheide te kijken. Het leek goed bij het parkeerplaatsje, ook daar was het een en al spiegeling in het water. In de verte stond de kijkhut Blaustirns al op me te wachten.

spiegelingen bij De Leijen

Onderweg naar die kijkhut loop je door een zee van riet, nu nog wel tenminste, als het eenmaal dik winter is komen de rietsnijders meestal om het riet te oogsten.

riet bij De Leijen

Bij de Blaustirns aangekomen bleek dat het net nog iets teveel waaide, het kleine beetje wind dat er was liet het water van het meer toch rimpelen. Het uitzicht leek vertrouwd. Toch ontbrak er iets, er dreven helemaal geen waterplanten meer voor de kijkhut, zo te zien was alles opgeschoond. Jammer, het leek daardoor wel wat kaal op de voorgrond.

gezicht op De Leijen

De bomen die midden in het meer staan op een piepklein eilandje zijn nog steeds niet omgevallen, ze houden het nog vol ondanks de natte voeten. Af en toe zitten deze bomen vol met Aalscholvers, deze keer was daar niets te zien.

gezicht op De Leijen

De enige vogel die nog wat in de buurt rond dreef was een Fuut die er kennelijk wel plezier in had dat hij helemaal alleen was. Of hij had last van een graat in de keel of zoiets, dat kan ook.

Fuut

Ver weg, heel ver weg, bijna aan de overkant van het meer kon ik nog een Grote zilverreiger ontwaren. Ik heb hem toch maar gefotografeerd, ik vond dat hij mooi afstak in zijn eigen “kathedraal” in herfstkleuren.

in de verte een Grote zilverreiger

Onderweg terug naar de parkeerplaats stak het riet mooi af tegen de zon op de achtergrond.

riet in tegenlicht

Met een beetje lensflare toegevoegd lijkt het nog wat frisser.

riet in tegenlicht

Terug bij de parkeerplaats leek het alsof er helemaal geen wind stond, de wolken weerspiegelden in het water richting het haventje van De Tike.

spiegelingen bij de Doktersheide

Tenslotte nog een blik vanaf de Blaustirns op het Leijen-paviljoen aan de andere kant van het meer.

gezicht op het Leijen Paviljoen

Daar neem ik u de volgende keer mee naar toe.


Herfstsfeer

Wanneer moet je op pad gaan voor foto’s met veel herfstkleuren? Dat is soms moeilijk te bepalen, ga je te vroeg dan zijn de bladeren nog te groen, ga je te laat dan zijn de meeste bladeren al weer afgevallen.

herfstsfeer

Het is vandaag een mix geworden, nog een beetje te groen, al wat te bruin, al veel afgevallen, een geschikte plaats met alleen maar volle herfstkleuren kon ik niet vinden.

herfstsfeer

De onderstaande komt met die vele afgevallen herfstbladeren het dichtst in de buurt van wat ik wilde, denk ik.

herfstsfeer

Paddestoelen zie je niet alleen in de herfst, zeker niet onderstaande Dikrandtonderzwam, die zie je het hele jaar door, maar tussen al die afgevallen bladeren komt hij toch het best tot z’n recht.

Dikrandtonderzwam

Dan is het ook leuk als een rode russula een accent aan het geheel wil geven.

herfstsfeer

Het is niet meer echt het seizoen voor de vlinders, maar ze zijn er nog wel. Ik zag deze week nog een Dagpauwoog vliegen. Maar het is eigenlijk de tijd voor de wintervlinders. Zoals deze hieronder.

Berkenwintervlinder ?

Je zou denken dat het de Kleine wintervlinder is, maar erg klein was deze ook weer niet. Om het maar eens deftig te zeggen: Na rijpelijke overdenking kom ik tot de conclusie dat het  waarschijnlijk een Berkenwintervlinder is, een mannetje, de vrouwtjes zijn vleugelloos. Vooral ook omdat ik meen een soort van donkerder M op het midden van de achtervleugels te ontwaren. Het is op dit moment hoogvliegtijd voor deze soort. Maar ja …….., zeker weten ? Dat nu ook weer niet.


Herfstig allegaartje

Vanuit mijn eigen huis bekeken lijkt het momenteel helemaal niet op herfst. De eiken staan nog volop in het groene blad en slechts hier en daar is een klein plukje geel zichtbaar. Over het algemeen verschijnen de herfstkleuren dit jaar later dan normaal, lijkt me. Om toch herfstkleuren te kunnen zien moet ik er dus op uit. Zomaar in het wild wat rondrijden dat is een beetje teveel gevraagd en dus heb ik een fototochtje gecombineerd met een bezoekje aan een locatie die voor een andere hobby van belang is. Onderweg kwam ik toch noch wel het een en ander tegen dat op herfst duidt. Een met geel gekleurde bladeren omzoomde weg.

herfstkleuren

Een verse paddestoel, denkelijk zoiets als een ontluikende tonderzwam, die eruit zag als een gebeeldhouwd stukje ivoor dat aan een boom hing. Een natuurlijk kunstwerkje.

ontluikende paddestoel

Herfst op grijs, een herfstblad op een grijze boomstam. het lijkt alsof dit een bewerkte foto is waaruit de kleur van de stam is verwijderd. Dat is niet zo, dit is puur natuur qua kleuren.

herfstblad

Een heidevlakte liet nauwelijks zien dat het herfst is. De gele begroeiing misschien een beetje, maar dat kan in de zomer ook zo zijn en de naaldbomen blijven groen. Toch was het echt herfst.

geel heideveld

Het verschil zie je direct als er wel een loofboom in zo’n veld staat

herfstig heideveld

Veel geluk had ik niet, in het begin van de reis was het nog zonnig, maar gaandeweg betrok het.

wolken

Wat ik verbazingwekkend vond was dat er warempel nog een Graspieper voor de lens verscheen. Het is eind oktober, deze had al lang in de bus naar het zuiden moeten zitten. Maar kennelijk heeft hij die bus gemist en blijft maar hier. De foto is met het vele tegenlicht niet erg goed gelukt, maar zo kun je wel die enorm lange achtertenen / “nagels” van deze soort goed zien.

Graspieper

Ik hoop dat in de komende week het kleurenfestijn echt losbarst. Hopelijk schijnt de zon, dat frist die kleuren behoorlijk op. Afwachten maar.