Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Herfstkleuren

Paddestoelen

Om eerlijk te zijn, het trekt me nooit zo erg om op zoek te gaan naar paddestoelen, meestal is het dan koud en nat. Eigenlijk ga ik liever op zoek naar doortrekkende vogels. Maar daar is het in de afgelopen week niet van gekomen. Echter, je leest in de krant over allerlei paddestoelen-excursies, dan weet je dat het weer zover is, ze zijn weer los. Eerst nog maar even op zoek naar herfstkleuren.

het Oude Bos

Dan op naar de paddestoelen. Als ik verslagen van de excursies in de krant lees dan komen er allerlei ingewikkelde namen voorbij. Ik waag me er maar niet meer aan, alleen de bekendste soorten kan ik een naam geven. Van de onderstaande kan ik alleen zeggen dat het een boleet is.

boleet

De volgende is de meest bekende, de Vliegenzwam, rood met witte stippen, niet te missen.

vliegenzwam

Nog zo’n bekende, het Eekhoorntjesbrood

Eekhoorntjesbrood

Bij de onderstaande heb ik me geconcentreerd op de netstruktuur op de steel.

Eekhoorntjesbrood netstruktuur

Met het weer van de afgelopen week ontbraken hier en daar de witte stippen, allemaal weg gespoeld.

vliegenzwam

Maar het mooiste zijn toch wel die herfstkleuren, een en al warmte uitstralend.

herfstblad

Maar het liefst zou ik toch wat meer warmte willen voelen tijdens het rondlopen. En vooral minder vocht, dat houdt te me toch wel vaak binnen.


En de kleur is ……. rood

Het is tegenwoordig mogelijk om van jezelf door een kleurspecialist een seizoenskleur te laten bepalen. Het is niet dat ik zoiets van plan ben, want ik weet van mezelf dat ik sterke voorkeur heb voor de lente en de volle herfst. In de herfst heeft de kleur rood mijn bijzondere voorkeur. Nu woon ik op een plaats, tussen de eikenbomen, waar de herfstkleuren pas heel laat tevoorschijn komen, waardoor ik soms het een en ander mis van de kleurenpracht van de herfst. Af en toe wordt ik door een zonsondergang er aan herinnert dat ik nog even op pad moet, zo ook deze week. De bomen bij mij staan nog volop in het blad, maar het herfstrood liet zich duidelijk zien.

Zonsondergang

Daarnaast krijg ik in m’n tuin ook altijd een signaaltje dat het weer zover is. Herfstrood, bewaakt door mijn roofvogels. Die moeten vandaag maar eens in het zonnetje. Eerst de uil,

herfstkleuren in de tuin

en daarna de Valk. ’t Is alleen wat jammer dat hij van z’n sokkel is gekukeld door de harde wind, waardoor hij een beschadigde snavel heeft opgelopen.

herfstkleuren in de tuin

Maar rood is het een kleine week in m’n tuin, dat is wel duidelijk.

herfstkleuren in de tuin

Tenslotte nog een behoorlijk aangevreten herfstblad, zo rood als een kreeft.

herfstblad

De signalen zijn wel duidelijk, in de komende weken ga ik op zoek naar volle herfstkleuren. Dat hoeft niet rood te zijn, maar dat is voor mij wel de signaalkleur.


Rondom de Leijen (1)

Het leek windstil te zijn. Het water in een sloot vlak bij m’n huis leek wel een spiegel. Het leek me een goed moment om weer eens bij De Leijen onder De Tike bij de Doktersheide te kijken. Het leek goed bij het parkeerplaatsje, ook daar was het een en al spiegeling in het water. In de verte stond de kijkhut Blaustirns al op me te wachten.

spiegelingen bij De Leijen

Onderweg naar die kijkhut loop je door een zee van riet, nu nog wel tenminste, als het eenmaal dik winter is komen de rietsnijders meestal om het riet te oogsten.

riet bij De Leijen

Bij de Blaustirns aangekomen bleek dat het net nog iets teveel waaide, het kleine beetje wind dat er was liet het water van het meer toch rimpelen. Het uitzicht leek vertrouwd. Toch ontbrak er iets, er dreven helemaal geen waterplanten meer voor de kijkhut, zo te zien was alles opgeschoond. Jammer, het leek daardoor wel wat kaal op de voorgrond.

gezicht op De Leijen

De bomen die midden in het meer staan op een piepklein eilandje zijn nog steeds niet omgevallen, ze houden het nog vol ondanks de natte voeten. Af en toe zitten deze bomen vol met Aalscholvers, deze keer was daar niets te zien.

gezicht op De Leijen

De enige vogel die nog wat in de buurt rond dreef was een Fuut die er kennelijk wel plezier in had dat hij helemaal alleen was. Of hij had last van een graat in de keel of zoiets, dat kan ook.

Fuut

Ver weg, heel ver weg, bijna aan de overkant van het meer kon ik nog een Grote zilverreiger ontwaren. Ik heb hem toch maar gefotografeerd, ik vond dat hij mooi afstak in zijn eigen “kathedraal” in herfstkleuren.

in de verte een Grote zilverreiger

Onderweg terug naar de parkeerplaats stak het riet mooi af tegen de zon op de achtergrond.

riet in tegenlicht

Met een beetje lensflare toegevoegd lijkt het nog wat frisser.

riet in tegenlicht

Terug bij de parkeerplaats leek het alsof er helemaal geen wind stond, de wolken weerspiegelden in het water richting het haventje van De Tike.

spiegelingen bij de Doktersheide

Tenslotte nog een blik vanaf de Blaustirns op het Leijen-paviljoen aan de andere kant van het meer.

gezicht op het Leijen Paviljoen

Daar neem ik u de volgende keer mee naar toe.