Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Heideblauwtje

Allegaartje

Meestal ben ik te vinden in het Wijnjeterperschar bij de oostelijke ingang. Maar een paar keer per jaar zoek ik het westelijke deel op. Dit wegens een bijzonder vlindertje dat daar voorkomt. Een paar week geleden had ik ook al eens gekeken maar toen geen enkele van deze vlindersoort aangetroffen. Ook deze keer zag ik er geen een. Er zat niet veel anders op dan bij een bankje een blik over de heide te werpen. Op de foto schijnt het paars van de bloeiende heide nog wel door, maar helaas is dit deel ook ernstig aan het vergrassen.

heide Wijnjeterperschar

heide Wijnjeterperschar

Daarna nam ik me voor toch maar de bijzonderheden van dit stukje heide nog eens op de rij te zetten. Hieronder een Kleine vuurvlinder, geen bijzonderheid, maar het is de eerste die ik dit seizoen voor de lens kreeg.

Kleine vuurvlinder

Kleine vuurvlinder

Vlakbij het bankje groeiden nog enkele Klokjesgentianen (inzet linksboven op onderstaande foto). Bij een eerdere wandeling door het gebied waren er meer. De onderstaande was ook bijna klaar. Aan het vele stuifmeel is te zien dat het bloemetje veelvuldig bezocht is en daardoor zullen er volgend jaar ook wel weer van deze plantjes gaan groeien. Een plant van de rode lijst van bedreigde soorten.

Klokjesgentiaan

Klokjesgentiaan

Ook van die rode lijst is de Blauwe knoop. In It Skar staan er velden er nu vol mee.

Blauwe knoop

Blauwe knoop

Maar toch kwam ik daar uiteindelijk niet voor. Plotseling fladderde er “iets” voor me langs. Hij landde ver weg van het pad. Een Heideblauwtje, de eerste en enige die ik dit jaar heb gezien. ’t Is een foto van niks zo van die grote afstand.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

Daarom heb ik er maar eentje uit het archief getrokken van die Heideblauwtjes, boven het vrouwtje, onder het mannetje. Ze staan als “kwetsbaar” op de rode lijst.

Heideblauwtjes

Heideblauwtjes

Het is een allegaartje geworden maar ik probeer hiermee te laten zien dat het een bijzonder heidegebiedje is. Je moet er alleen wel op het juiste moment zijn.

Advertentie

Ontmoetingen

‘k Ben vanmorgen maar eens weer naar de pingo in het Wijnjeterperschar gelopen. Zo ’s morgens vroeg wil er nog wel eens een Ree rondlopen. Maar dat viel tegen, het was er enorm rustig, er vlogen zelfs nog geen libellen. Wat ik verwachtte was  er niet, wel een Visdiefje, die rondjes vloog boven het ven. Ik heb er ooit wel eens een visje zien zwemmen dat wel, maar een goed maal voor Visdief, dat lijkt we wat overdreven. Na korte tijd staakte de vogel de zoektocht dan ook.

Visdief

Visdief

Wie er ook waren, niet geheel onverwacht, waren de Heideblauwtjes, redelijk veel (blauwe) mannetjes

Heideblauwtje (m)

Heideblauwtje (m)

en een aantal (bruine) vrouwtjes.

Heideblauwtje (v)

Heideblauwtje (v)

Het gras bij de poel is niet gemaaid en daardoor erg lang, dus het is passen en meten om zo’n vlindertje toch nog een beetje redelijk op de foto te kunnen zetten.

Heideblauwtje (v)

Heideblauwtje (v)

Toen was het wel over met de ontdekkingen en ben ik terug gelopen naar de Nije Heawei. Daar kwam net Jan K. aanrijden, de tweede niet verwachtte ontmoeting. Na een half uurtje waren we weer op de hoogte van elkaars nieuws uit de natuur en verdere “omballingen”. Voor mij volgde de thuisreis.

Toen volgde de derde onverwachte ontmoeting. De Reeën waren zeker al lang klaar bij het ven en liepen nu tussen het bos van It Skar en het Koningsdiep. Twee stuks, een Reegeit

Reegeit

Reegeit

en een Reebok, beiden met de rode zomerjas aan.

Reebok

Reebok

Toen er twee kano’s met olijke zangers door het Koningsdiep peddelden gingen ze er high-speed vandoor, richting het bos. Ik heb ze niet meer terug gezien. Al met al toch weer drie onverwachte ontmoetingen.


Opnieuw bijzonder

‘k Heb afgelopen zaterdag weer eens een wandeltocht door het westelijk deel van het Wijnjeterperschar gemaakt. Met de bedoeling te kijken of die bijzondere plantjes van de rode lijst er al weer waren. Nee …., die waren er nog niet, dus moet ik zeker nog een paar keer terug. Wat er wel heel eenzaam in dat grote veld met ruigte stond was een paars-lila lichtpuntje. Dat ben ik maar eens van dichtbij gaan bekijken. Het was een orchidee. Anders dan de Brede orchis die volop in It Skar heeft gebloeid en nu nog een verschrompeld restje plant is.  Deze was veel hoger, wel een halve meter hoog. Het is zeer waarschijnlijk de Gevlekte orchis, Dúvelsklauw op z’n Fries.

Gevlekte orchis

Gevlekte orchis

De plant staat ook op de rode lijst van bedreigde soorten met vermelding “kwetsbaar” en is (zeer) zeldzaam.

Gevlekte orchis

Gevlekte orchis

Als ik het niet goed heb dan hoor ik het wel.

Maar de wandeling ging verder naar het heidedeel. Wat ik nog niet had verwacht bleek toch waar te zijn. De Heideblauwtjes vliegen weer.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

Ook deze soort staat als “kwetsbaar” op de rode lijst van bedreigde soorten. Gelukkig vliegen er op op hoogtijdagen veel rond in It Skar.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

Nu nog niet, ik zag er maar een paar en op de foto wilden ze ook niet zo goed. Nog wel met de achterkant van de vleugels maar de bovenkant is me slechts één keer gelukt.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

In detail lijkt het wel alsof hun vleugels van spijkerstof zijn gemaakt.

Heideblauwtje (detail)

Heideblauwtje (detail)

De laatste liet zich het best zien. Een beetje jammer van de takjes en grasjes die het beeld ietwat verstoren, maar beter dan dit lukte het niet zonder de vlinder in paniek weg te jagen.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

Het waren voor zover ik kon zien alleen mannetjes die daar vlogen, de jongens met de blauwe vleugels. Dat is volgens mij elk jaar zo, de vrouwtjes (bruine vleugels) komen wat later. Eigenlijk kwam ik voor de Beenbreek en de Klokjesgentiaan. Die staan er nog niet. Maar met de Gevlekte orchis en het Heideblauwtje was het ook deze keer opnieuw bijzonder.