Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Grauwe gans

Net niet of net wel

Het wordt zo langzamerhand tijd om weer op zoek te gaan naar trekvogels, voor mij het liefst weidevogels, het is nog vroeg in het seizoen maar het zou kunnen dat ze er al zijn. Een middagje in het veld zou misschien wel iets opleveren. Maar veel verder dan grote troepen ganzen kwam ik niet, hieronder een mix van de Grauwe gans en de Brandgans. Dat lijkt nog niet op de bedoelde weidevogels. Ze liepen al gakkend door het land,

ganzenmix

of ze vlogen af en toe al gakkend een rondje, ze blijven gakken. Thuisgekomen zag ik dat de onderstaande foto ook een optisch verschijnsel vertoonde. Echt verklaren kan ik dat niet, vermoedelijk is het afkomstig van de cameralens want de foto is met zwaar tegenlicht genomen vlak voordat ik met de lens in de zon zou gaan kijken. Even verderop daalden ook deze ganzen weer neer, al gakkend, hoe kan het ook anders.

vliegende ganzen

Nog steeds geen weidevogels gezien, ook niet bij de onderstaande sprong Reeën, overigens wel vergezeld door een Kraai. Zo langzamerhand begon ik te denken dat het nog te vroeg was voor weidevogels, het was dus net niet.

sprong Reeën

Maar toen sloeg de twijfel toe. Bij een poeltje stapte een Ooievaar rond. Dat is duidelijk een twijfelgeval, want hoewel ze normaal gesproken naar het zuiden vertrekken in de winter zijn er ook een aantal hier gewoon gebleven. En je kunt niet met ze praten dus het is onduidelijk waar deze in de winter heeft uitgehangen.

Ooievaar

Opeens zag ik een gele schim over het weiland vliegen, het leek veel op een gewone Gele kwikstaart. Dus toch een trekvogel dacht ik zo. Maar tegelijkertijd sloeg ook hier weer de twijfel toen. Want de Grote gele kwikstaart komt hier ook in de winter voor. En een gewone Gele kwikstaart hoort zwarte poten te hebben en dat lijkt deze niet te hebben. De lengte van de staart kon ik op dat moment niet goed inschatten.

Gele kwikstaart

Maar het mannetje van de Grote gele …. hoort een zwarte keel te hebben en het vrouwtje een grijze. Deze vogel heeft duidelijk een gele keel. Na enige twijfel kwam ik toch tot de conclusie dat dit wel degelijk een gewone Gele kwikstaart is en dat de kleur van zijn poten gezichtsbedrog is. Dus toch een trekvogel gespot, een Gele kwikstaart, net wel, hoewel ik het erg vroeg vind voor deze soort.

Advertenties

Nij Beetster luchten

Hollandse wolkenluchten, het was er een geschikte week voor. Dus ben ik maar eens op zoek gegaan naar die luchten met net iets meer. Ver hoefde ik niet, in Nij Beets vond ik wat ik nodig had. Ongeveer daar waar het Polderhoofdkanaal uitmondt in de Nije Feart (Nieuwe vaart). Daar staat een ietwat gemankeerde watermolen, hij mist z’n wieken. Het zou mooi zijn als die er weer eens aan werden bevestigd, dat zou het plaatje compleet maken. Deze foto is gemaakt terwijl ik boven op “Jeltsje” stond.

molen Nije Feart

“Jeltsje” is een hand-aangedreven wandelaars / fietsers pontje en maakt deel uit van de fiets/wandelroute Domela’s paad en het ligt bij de Ulesprong tussen Nij Beets en Tijnje. Je moet jezelf naar de overkant “draaien”. Jeltsje is genoemd naar een vroegere bewoonster van het gebied, Jeltsje ofwel mevrouw Dijkstra. Volgens de dorpskrant van Nij Beets schreef een Amerikaans reisjournaliste in een reisverslag over Friesland dit pontje: “the most charming one, the hand-cranked-do-it-yourselfer, bright yellow Jeltsje”. Dat de fiets/wandelroute Domela’s paad is genoemd is niet verwonderlijk. Domela Nieuwenhuis had in dit gebied een grote aanhang. Voor meer informatie zie deze link

pont Jeltsje

Ietsje dichter bij huis heb ik nog een stop gemaakt bij het zandzuig-gat tussen Nij Beets en Beets. De wolkenluchten waren prachtig en door de zandige bodem kleurt het water geel.

zandzuig-gat Nij Beets

Een aantal jaren geleden is het gebied toegankelijk gemaakt en zijn er bijvoorbeeld een steiger aangelegd en een uitkijkheuvel. Op die steiger heb ik wel eens een IJsvogeltje zien staan.

zandzuig-gat Nij Beets

Maar deze keer kwam ik niet verder dan een vrij grote hoeveelheid ganzen, Grauwe ganzen en Brandganzen. Ik heb niet de indruk dat dit al wintergasten zijn, het zijn waarschijnlijk blijvertjes die niet meer aan de vogeltrek deelnemen. In verhouding zitten er veel ganzen in deze plas.

ganzen op zandzuig-gat Nij Beets

Maar zoals geschreven, ik was op zoek naar wolkenluchten en dat is mijns inziens gelukt.


Winterse waterkant

Het is  momenteel komkommertijd in de natuur, er is nauwelijks iets te beleven. In een beetje winter wordt dat nog wel gecompenseerd door winterse landschappen. Dat lijkt er voor dit jaar niet in te zitten. Er blijft dan ook niet veel meer over qua natuurfotografie dan af en toe een tochtje langs de waterkant te maken. In de hoop nog enkele minder bekende eenden te kunnen fotograferen. Het viel niet mee, maar het is desondanks nog wel (een beetje) gelukt.

Tussen een grote groep Smienten dobberden ook enkele Wintertalingen. Wel op redelijk grote afstand van de camera, maar de woerd hieronder is goed herkenbaar met z’n bruin-groene kop. Het zijn en blijven mooie eenden.

Wintertaling

Ietsje eenvoudiger was het om Krakeenden vast te leggen. Normaal zijn ze ook erg schuw, maar langs een drukke weg zijn ze wat minder gestrest als je een foto wil maken.

Krakeend (m)

Hierboven en hieronder een woerd van de Krakeenden familie. De onderste mocht, net als ik, kort even genieten van de zon.

Krakeend (m)

Dat was het dan ook wel met de eenden deze keer. Wie er ook zijn: de ganzen, soms in grote getale. Maar ik heb de indruk dat er minder zijn dan vorig jaar. Hier een Grauwe gans in vogelvlucht.

Grauwe gans

Met z’n allen waren ze net goed genoeg voor een sfeerplaatje bij ondergaande zon.

Grauwe ganzen op zonsondergang

Op naar het voorjaar had ik zo gedacht, maar dan moeten we eerst nog wel de stille sprokkelmaand door.