Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Graspieper

De glimlach en de balts

Het zal me toch niet weer gebeuren, dacht ik, een week zonder weidevogels. Daarom ben ik naar de Surhuizumer mieden gereden, daar ben je redelijk zeker van de aanwezigheid van weidevogels en meer. Deze keer heb ik een filmcamera meegenomen en was van plan vanaf het uitkijkplatform het een en ander te filmen. Maar eerst viel mijn oog op het informatiepaneel dat in het platform staat. Daar kun je zien welke vogels daar zoals kunnen voorkomen. Er blijkt daar een onbekend soort te zitten, de Gaaspieper. Overigens staat de tekst onder een foto van een Graspieper.

typefoutje

Een typefoutje waar men bij het maken en drukken overheen gelezen heeft. Heel herkenbaar die typefoutjes. Op een monitor lees ik zelf zomaar over m’n eigen typefouten heen er kom er meestal veel later achter dat er iets niet goed staat. Bovendien heeft de spellingscontrole soms ook een eigen wil. Het ontlokte bij mij een glimlach.

Tureluur

Gelukkig, er waren veel weide- en andere vogels aanwezig. Mooi om te horen, allerlei bekende vogelgeluiden door elkaar heen. Zo zie en hoor ik het graag. In eerste instantie heb ik me gefocust op de ruim aanwezige Tureluurs. Twee vielen er vooral op omdat ze elkaar voortdurend aan het “bestoken” waren, de een liet de ander niet met rust. Al gauw bleek dat meneer Tureluur het één en ander in de zin had. Hij vertoonde baltsgedrag. Daar heb ik een filmpje van kunnen maken, zij het wel op eigenlijk een te grote afstand zodat ik de digitale zoom moest gebruiken. Daar wordt de kwaliteit niet beter van, maar ja, je moet wat.

baltsende Tureluur

Ik weet niet waar de soortnaam Tureluur vandaan komt, maar van dit baltsgedrag van het mannetje zou je bijna tureluurs worden. Op HD kwaliteit (tandwieltje rechtsonder) is het filmpje in de naar omstandigheden best mogelijke kwaliteit te zien. Het filmpje gevat veel windgeruis maar daar dwars door heen kun je de kakafonie van allerlei vogelgeluiden duidelijk horen.


Vergeefse veldtocht (bijna dan)

Het is voorjaar, het is weidevogeltijd. Dat zou dan niet zo moeilijk moeten zijn om hier en daar weidevogels te vinden. Maar in de afgelopen week bleek dat niet waar te zijn. Ik ben uren door het veld gedwaald en heb in al die uren slechts twee Kieviten gezien. Twee maar, en ook nog eens ver weg. Een foto maken zat er zeker niet in. Of ik doe iets verkeerd en ben op de verkeerde plaatsen of er gaat iets erg fout met de weidevogels. Het werd een vergeefse veldtocht. Bijna dan, want er is natuurlijk altijd wel wat te zien in het veld. Zoals deze twee Damherten, bokken, die een potje aan het geweiworstelen waren. Nu nog onschuldig, maar na de zomer, in de bronstijd zal het er wel serieuzer aan toegaan.

“sparrende” damherten

Of deze twee ezels die tussen het jongveen liepen. Deze boer heeft wel vaker ongebruikelijke kostgangers. Het schijnt dat ezels een goede bescherming van een kudde bieden tegen wolven.

ezels tussen het jongvee

Een stel Scholeksters beschermde zich op een heel andere manier. Ze stonden binnen het hek van een gaspomplokatie. Voor hen geen probleem, ze vliegen zo weg over het hek, maar tegen ongewenste viervoeters biedt het wel voldoende bescherming.

Scholeksters achter hek

Uiteindelijk kreeg ik nog wel een paar kleinere “weide”vogels voor de lens, Graspiepers. Daarvan zijn er voorlopig eerst nog wel genoeg te vinden.

Graspieper

Helaas was het die dag erg grijs, de foto’s missen net dat beetje extra kleur.

Graspieper

Voor het eerst na de winter had ik ook weer een macrolens meegenomen. Onderwerpen daarvoor lagen nog niet voor het grijpen. Het is nog vroeg in het voorjaar en nog erg koud. Dan blijven de kleine kruipers liever onder in het struweel zitten. Maar een lieveheersbeestje was al wel onderweg. Denkelijk een Aziaat, gelet op de “kattenpoot” op z’n nekschild.

veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje

En een drekvlieg, die zie je overigens het hele jaar door.

vliegje

Maar als het niet beter gaat lukken met de weidevogels zal ik de macrolens in de komende tijd veel vaker gebruiken. Maar ik hoop toch dat ik minder vaak zo’n bijna vergeefse veldtocht moet gaan maken.


Voorjaarsboden

Er kan veel veranderen in een dikke week tijd. In het vorige blogbericht liet ik hier nog sneeuwfoto’s zien. Nu, een week later, na een supersnelle dooi, zijn de voorjaarsboden al weer aan de beurt. Want die waren duidelijk aanwezig in het veld in de afgelopen week. Maar eerst nog even terug naar die stevige vorstperiode. Dat heeft wel z’n invloed gehad. Het gras kwam hier en daar redelijk geel onder de sneeuw vandaan. Dat laat onderstaande foto wel zien, waar een Grote zilverreiger in zo’n geel veld staat.

Grote zilverreiger

Over naar de voorjaarsboden. Dan denk je in eerste instantie natuurlijk aan sneeuwklokjes. Een plantensoort die hier van oorsprong niet thuishoort, maar volledig is “ingeburgerd” en vaak ergens verwilderd opduikt in bermen en weilanden, meestal heel vroeg in het seizoen. Zo ook de onderstaande, ze stonden ergens in de “wildernis” ver van welke bewoning of tuin dan ook. Dit is het meest algemene sneeuwklokje de Galanthus nivalis.

Sneeuwklokje Galanthus nivalis

Er zijn overigens meer soorten, maar bovenstaande komt veruit het meest voor in het wild. Eerst wilde ik gewoon doorgaan, het sneeuwklokje is zo algemeen dat ik er meestal geen aandacht aan besteed. Maar iets weerhield me deze keer. Mijn oog viel “toevallig” op een geel exemplaar tussen al die groene. Eigenlijk dacht ik dat deze nog niet op kleur was, mede als gevolg van de winter. Maar er blijkt wel degelijk een geelgekleurde variëteit van dit sneeuwklokje te bestaan.

Sneeuwklokje Galanthus nivalis “Primrose Warburg”

Naar de ontdekster heeft men deze kleurvariëteit Galanthus nivalis “Primrose Warburg” genoemd. Tja, dan staat er ineens zomaar een Primrose Warburg verwilderd in het veld, het was toch wel goed om even stil te staan. En maar weer door, op zoek naar voorjaarsboden.

Kievit

Het ontdekken van een Kievit viel nog niet mee, ik heb er welgeteld eentje gevonden, die ook nog niet wilde meewerken aan het maken van een foto door zich min of meer achter een polletje te verschuilen. Maar het bewijs is er, er zijn Kieviten in de broedgebieden aangekomen.

Graspieper

Maar het mooiste blijk van terugkerende vogels waren toch wel een aantal Graspiepers. Hoewel ik er ook nog eentje in december heb gezien was dit verse aanvoer. Ik heb diverse exemplaren gezien in een paar uur tijd.

Graspieper

We zijn los, het voorjaar is voorzichtig begonnen, mooi om weer mee te maken.