Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Graspieper

Ietsje dichterbij

Zo langzamerhand raken de “nieuwe” vogels in het landschap wat meer gewend aan langskomende mensen. Zo lukte het mij onderstaande Graspieper van behoorlijk dichtbij te portretteren. Toch heb ik hem in de onderstaande foto een zo groot mogelijke ruimte gegeven. De vogel is kleiner dan een mus en op zo’n enorme dampaal lijkt hij nog nietiger.

Graspieper

Veel beter benaderbaar deze keer was een mevrouw Tapuit,

Tapuit (v)

ook al zo’n klein vogeltje en toen de wind even aanhaalde werd ze bijna van de paal geblazen.

Tapuit (v)

Maar mevrouw hield vol en kwam uiteindelijk weer op twee pootjes terecht op de paal.

Tapuit (v)

Meneer Tapuit was er ook, maar hij moet nog even iets toeschietelijker worden voor een foto van ietsje dichterbij.

Advertenties

Klein van ver

Elk jaar weer is het afwachten in het voorjaar welke vogels zich nu weer hebben gemeld. De onderstaande vogeltjes komen allemaal van ver, soms zelfs vanuit Afrika, hier helemaal naar toe om te broeden. Maar om ze een beetje fatsoenlijk op’t portret te krijgen, dat valt niet mee, zeker niet op die grijze dag dat ik onderweg was. Want ze bleven ver weg bij de camera, heel ver. Wat het eigenlijk onmogelijk maakt met mijn apparatuur om ze fatsoenlijk in beeld te brengen. Bij mij is in die zin de onderstaande Roodborsttapuit berucht. Zodra ik ze een beetje redelijk binnen het bereik van de camera heb gekregen gaan ze er weer vandoor en dat “spelletje” kunnen ze lang volhouden.

Roodborsttapuit (m)

De volgende vogelsoort is vaak toeschietelijker en je kunt hem van iets dichterbij benaderen. De volgende drie foto’s beslaan de Graspieper. Een soort dat op de grond broedt en ze hebben dus goede schutkleuren nodig. Tegen de achtergrond van een ruige wal viel deze nauwelijks op.

Graspieper

De partner stond op een paal

Graspieper

en was het niet met zichzelf eens of hij / zij wilde blijven staan of toch maar vertrekken. Dat laatste werd het eindbesluit en daar stond ik weer met een leeg frame in de camera.

Graspieper

De laatste is een Tapuit, in dit geval een vrouwtje. Meneer Tapuit was er ook, maar vertikte het om te poseren, hoe ver hij ook weg zat. Tapuiten halen over het algemeen dezelfde trucjes uit als de Roodborsttapuiten. Eerst laten ze je dichterbij komen, maar dan opeens …….. foetsie en kun je weer opnieuw beginnen.

Tapuit (v)

Het grijze weer en de grote afstand leidde helaas niet tot de gewenste foto’s, maar het is niet anders. Ze zijn terug, zijn van ver gekomen en er zal heus nog wel eens een kans komen om ze van iets dichterbij te laten zien. Voorlopig moest ik het hier eerst maar mee doen. Deze waarneming kan ik weer opschrijven.


Piipljurk & Boereswel

Vandaag gebruik ik maar eens de Fryske vogelbenamingen voor een paar vogels die me onderweg voor de lens kwamen. Eerst was daar de Piipljurk ofwel Graspieper. In beide talen piept het en daar zal hij zijn naam wel aan te danken hebben, want piepen kunnen ze. Piipljurk betekent letterlijk vertaald Piepleeuwerik.

Piipljurk

Graspieper

’t Is altijd een beetje een sport om ze zover te krijgen. Soms lukt dat door voortdurend scherp te stellen met de camera, waardoor er steeds een piepje klinkt. Deze ging meedoen.

Piipljurk

Graspieper

Het is vaak een stuk moeilijker om een stilstaande Boereswel ofwel Boerenzwaluw voor de lens te krijgen. Altijd onderweg die jongens en meisjes.

Boereswel

Boerenzwaluw

Deze probeerde wel om stil te staan maar werd door de wind heen en weer geslingerd op het prikkeldraad.

Boereswel

Boerenzwaluw

Maar hij hield vol.

Boereswel

Boerenzwaluw

Zo te zien is deze al enkele keren tegen zo’n prikkeldraad gevlogen. Hij heeft een paar wondjes op de borst maar het scheen hem niet te deren.