Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “geertsines

Witte wipstaart en bijna Pasen

Ja, ik weet het, officieel heet dit vogeltje Witte kwikstaart. Desondanks noem ik hem meestal Witte wipstaart omdat z’n staart bijna altijd op en neer beweegt. Ze zijn weer terug, een winter langs heb ik ze niet gezien, nu zijn ze overal weer druk bezig. Ze kennen nauwelijks rust en wippen dan weer hier heen en dan weer daar naar toe. Soms blijft er eens eentje een poosje stilstaan, maar dat lijkt een uitzondering.

Witte kwikstaart

Zo ook deze, druk, druk, druk, maar gauw weer verder.

Witte kwikstaart

Verder staan we vlak voor de Paasdagen. Tijd voor een fleurige groet.

paasgroet met tulpen

Iedereen goede paasdagen toegewenst.

Advertenties

Ietsje dichterbij

Zo langzamerhand raken de “nieuwe” vogels in het landschap wat meer gewend aan langskomende mensen. Zo lukte het mij onderstaande Graspieper van behoorlijk dichtbij te portretteren. Toch heb ik hem in de onderstaande foto een zo groot mogelijke ruimte gegeven. De vogel is kleiner dan een mus en op zo’n enorme dampaal lijkt hij nog nietiger.

Graspieper

Veel beter benaderbaar deze keer was een mevrouw Tapuit,

Tapuit (v)

ook al zo’n klein vogeltje en toen de wind even aanhaalde werd ze bijna van de paal geblazen.

Tapuit (v)

Maar mevrouw hield vol en kwam uiteindelijk weer op twee pootjes terecht op de paal.

Tapuit (v)

Meneer Tapuit was er ook, maar hij moet nog even iets toeschietelijker worden voor een foto van ietsje dichterbij.


Grutto

Op de plaatsen waar ik hier in het verleden Grutto’s zag verschijnen in het voorjaar bleef dat dit jaar uit. Nog steeds is het rustig in die gebieden. Dus ben ik naar de Surhuizumer mieden gereden. Dat is zo ongeveer de enige plaats hier redelijk in de buurt waar je bijna zeker deze mooie weidevogels kunt zien. Dat was nu ook weer het geval. Er zaten zeker 100 stuks. Maar op afstand, dat wel. Eén stel had zich afgezonderd en liep vlakbij de weg. Bovendien vluchtten deze twee niet. Daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt.

Grutto

Vooral het mannetje liet zich erg goed fotograferen,

Grutto

hij poseerde in zo ongeveer alle standen.

Grutto

Een mooi kleur, een mooie tekening van de veren, een genot om te zien.

Grutto

Het vrouwtje stond meestal met haar achterste naar me toe, maar draaide zich toch nog een keer om.

Grutto

Nu is wachten tot ze aan het broeden slaan, dan kun je ze vaker staand op een paal aantreffen, en ook veel vaker horen. Want dat ontbrak er nu nog aan, hun typische roep. Maar het wordt met deze vogels steeds mooier in het weidelandschap. Het is alleen jammer dat het aantal gebieden waar je ze kunt vinden steeds kleiner wordt.