Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “geertsines

Prachtkevers of toch niet

Als je in deze periode van het jaar goed rondkijkt zie je overal kevers, op en onder bladeren en in het gras, op boomschors, op bloemen en planten. Daarvan heb ik geprobeerd een paar op’t portret te zetten. Dat valt nog niet mee, ze zitten geen van allen op een fotograaf te wachten. De eerste was de onderstaande. Zo te zien een kniptor en hoogstwaarschijnlijk een Muisgrijze kniptor, want die komt het meest voor. Let op de grootte van de ogen.

Muisgrijze kniptor

Maar dan heb je ook direct het probleem te pakken. Want er zijn zoveel verschillende soorten kevers die ontzettend op elkaar lijken dat je een specialist moet zijn om ze allemaal uit elkaar te kunnen houden. Ik heb wel eens gezien dat men ze dan in een kokertje stopt om thuis nader te kunnen ontleden. Dat overleven die kevers niet, alles voor de wetenschap dan maar. Op verse eikenbladeren “krioelde” het van onderstaande kevers. Het zijn slechts kleintjes, zo’n 5 millimeter lang. Aan de grote ogen te zien denk ik dat ze tot de prachtkevers behoren. Deze slanke kevers werden vroeger (of nog steeds?) ook wel smalbuikjes genoemd. Volgens wikipedia zijn er hiervan wel 3000 soorten beschreven. Wie ben ik dan om de juiste naam te noemen.

Agrilus laticornis – smalbuikje -prachtkever

Om toch maar een naam te noemen denk ik aan de Agrilus laticornis, maar het is de kans van 1 op de 3000 dat het goed is. Zoals geschreven: opvallend zijn die grote ogen.

Agrilus laticornis

De volgende is ook een prachtkever, weer van die grote ogen. Maar om te determineren is deze een stuk eenvoudiger. Die twee witte vlekjes midden op het achterlijf aan de vleugelranden zeggen veel. Dit is de Eikenprachtkever (Agrilus biguttatus). Hij is ook een stuk groter dan die eerste prachtkever, een dikke centimeter lang. De basiskleur van deze soort is donkergroen maar dat kun je in het felle zonlicht bij deze niet erg goed zien.

Eikenprachtkever Agrilus biguttatus

Hij heeft het “pracht” in z’n naam maar hij is berucht. Er zijn dikke rapporten over deze soort geschreven. Niet over de kever zelf, maar wel over de larven.

Eikenprachtkever Agrilus biguttatus

Die kunnen complete eikenbossen verwoesten. Vooral als de bomen al enigszins verzwakt zijn en soms wordt ook een relatie gelegd met vernatting van de natuur. Tik “eikenprachtkever” in een zoekmachine en je krijgt regelmatig het woord “eikensterfte” terug.

Eikenprachtkever (detail)

Dus toch niet zo’n “pracht”kever? Ach ja, hij doet waarvoor hij is opgeleid, dat kun je toch niet veranderen. Hij heeft in elk geval mooie grote ogen. Misschien moeten we eens wat minder eiken bij elkaar zetten, dat is voor de processierups ook beter.


Fleurige koning

Het was tot voor enige jaren geleden voor mij het belangrijkste weidegebied als ik Grutto’s wilde zien, langs de Sodumerdyk onder Nes (v/h Utingeradeel, nu gemeente Heerenveen). Op de één of andere manier is daar de klad wat in gekomen, het aantal Grutto’s loopt daar van jaar tot jaar terug. Enkele jaren lang moest ik echt moeite doen om daar nog een Koning van het Weidelandschap te ontdekken. Maar het is daar wel elk jaar een bloemenfestijn met kilometerslang bloeiend raap- of koolzaad in de bermen van die weg, verderop Soarremoarre geheten. Als je er op het goede moment bent is het een paar kilometer lang allemaal kleur en fleur. Zelf kan ik het verschil tussen raap- en koolzaad niet zo goed ontdekken, maar RTV Drenthe had laatst een onderwerp waaruit voor de specialisten wel duidelijk kan worden wat precies het verschil is, klik hier. Zelf weet ik het nog steeds niet.

bermen met raap-/koolzaad

En warempel, er stapte ook nog een Grutto parmantig door het gras.

Grutto – Skries

Even hadden we contact zo te zien,

Grutto – Skries

totdat de vogel doorliep en voor een pol van dat raap-/koolzaad stil bleef staan.

Grutto – Skries

Even leek het alsof de vogel, de Koning van het weidelandschap, een gouden kroon droeg.

Grutto – Skries

Een kilometerslange gele berm, een goudgekroonde koning, het was toch weer de moeite waard om er even langs te rijden.


Bloemetjes buiten

‘k Ben niet zo van dat figuurlijk de bloemetjes buiten zetten, meer van water en melk. Letterlijk gezien heb ik zo ongeveer het hele jaar door wel enkele bloeiende planten in de tuin staan, de tulpen zijn net uitgebloeid en de rododendron staat op uitbarsten, maar ik kan vooral genieten van bloeiende planten in de vrije natuur. Daarom ben ik het Wijnjeterperschar gereden om te kijken in hoeverre er al wilde planten in bloei staan.

Maar eerst trok een Oranjetipje mijn aandacht. Bijna niet te fotograferen, hij oefende het doorstarten. Zodra ik de camera had gericht ging hij er al weer vandoor. Eerst dacht ik dat het bij deze ene onderstaande foto zou blijven, het tekent de situatie een beetje, het is al allemaal beweging op de foto.

Oranjetipje

Eén keer gunde mij twee seconden. Een Oranjetipje op een bloeiende Pinksterbloem, precies zoals het hoort. Z’n kop had scherper gekund maar hij gaf mij niet meer tijd.

Oranjetipje (m)

Toen werd het echt tijd voor de bloeiende planten. Deze keer was ik gelukkig niet veel te vroeg. De eerste exemplaren orchidee bloeiden weer, altijd mooi om te zien. Nog niet erg veel, hooguit een stuk of tien, maar het begin is er.

orchidee

Vroeger stonden er vele tientallen exemplaren in de berm van de Nije Heawei, maar die berm is er niet meer, ook de weg niet, “geofferd” voor de verbrede N381.

orchidee

Ik hoop dat er straks nog wat meer exemplaren zullen gaan bloeien, ook in de blauwgraslanden. Maar ook nu is het al een mooi gezicht.

orchidee

Elk jaar staat in het gebied ook het Heidekartelblad in bloei. Dat is een tweejarige, zeldzame, plant, in het ene jaar kunnen er dus meer bloeien dan in het andere.

Heidekartelblad

Het is dit jaar echter een beetje huilen met de pet op, qua aantallen. Ik had moeite enkele te vinden en die stonden ook bijna allemaal maar wat te pieteren. Misschien is het te droog geweest in de afgelopen maand.

Heidekartelblad

Misschien komen er hiervan binnenkort noch wel wat meer bloeiende exemplaren tevoorschijn. Maar ondanks dat geven die orchideeën en het Heidekartelblad toch wel iets bijzonders aan het gebied. Zo af en toe is het er een fleurige boel. Daar staan dus letterlijk de bloemetjes wel buiten.