Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “geertsines

Strepen en stippen

Nee, dit gaat niet over militaire rangen en standen, dan zouden er in elk geval nog sterren bij moeten staan, maar over gestreepte en gestipte insecten. In de afgelopen week was het weer totaal ongeschikt voor macro-fotografie. Het vastleggen van meestal kleine insecten die op een heen en weer zwiepend blad zitten, dat lukte gewoon niet met die af en toe forse wind. Daarom grijp ik terug naar wat oudere foto’s, eerder in dit seizoen gemaakt die ik nog niet eerder heb laten zien. En hoewel het hier niet over rangen en standen gaat heerst er toch duidelijk een soort van hiërarchie in de natuur, hoe lager in rang, hoe eerder ze worden opgegeten. Dat begint onderaan zo ongeveer bij de bladluizen.

Kleine wespenbok

Een stuk groter is de Kleine wespenbok, maar deze is ook niet erg groot en er zijn altijd grotere jongens en meisjes die wel trek hebben in sappige hap. Maar deze Klein wespenbok heeft een trucje, hij heeft het jasje van een venijnige wesp aangetrokken en de meeste snoepers laten deze soort daardoor links liggen, je weet maar nooit. Mimicry noemen we dat. Volgens wikipedia zijn daarvan 3 soorten, die van Müller, van Bates en van Peckham. Deze Kleine wespenbok gebruikt die van Bates waarbij op zichzelf ongevaarlijke soorten op gevaarlijke soorten lijken.

Kleine wespenbok

En die strepen geven deze soort een bijzonder uiterlijk. Dezelfde tactiek passen ook veel zweefvliegen toe. Daardoor lijken ze soms erg veel op elkaar en om ze goed te kunnen determineren moet je ze eigenlijk meenemen naar huis en in overleden toestand aan alle kanten goed bekijken om alle kenmerken mee te nemen in de beoordeling. Daar ben ik echter niet van en daarom probeer ik ze zo mogelijk van meerdere kanten te fotograferen. Soms lukt dat maar vaak niet, de eerste de beste klap van de cameraspiegel zorgt er meestal voor dat ze vertrekken. Dus is determineren vaak een probleem. Toch ben ik er vrij zeker van dat de onderstaande een Kleine bandzwever is.

Kleine bandzwever

De volgende lijkt op het eerste gezicht bijna identiek, maar is toch een stuk groter. En bij deze kun je niet alle noodzakelijke kenmerken zien. Desondanks denk ik dat het een Bosbandzwever is maar zeker ben ik niet. Hoe dan ook, deze beide soorten zweefvlieg hebben wel een waarschuwingsjasje aan met gele strepen. Het is echter bluf want gevaarlijk zijn ze echt niet.

Bosbandzwever

Dan kruipen er ook nog veel kleine insecten rond die ik maar verzamel onder de naam “bladhaantjes”. Gevaarlijk verkleden heeft weinig zin want ze zijn meestal zo klein dat een lekkerbek daar niet om zou malen. Zij moeten het doen met camouflage. De hieronder staande doet dat met vage donkere stippen en een vage kleur. Met z’n koperkleur en die putjes in de schilden lijkt met alsof hij net bij de koperslager vandaan komt. Het mooie van deze foto vind ik dat je, hoe klein ze ook zijn, bij deze nog net de facetoogjes kunt zien.

bladhaantje

De volgende valt voor mij ook onder de noemer “bladhaantje”, echter met een veel opvallender kleur, wel weer met zwarte stippen. Wat deze daarom doet is zich zoveel mogelijk verstoppen, in dekking gaan zou je kunnen zeggen. Dat deed hij bij mij ook, maar vlak voordat hij onder een blad verdween kon ik nog net afdrukken. Dit zijn insecten van misschien 4 of 5 millimeter lang.

bladhaantje

Alles bij elkaar, met dat aanvallen, verdedigen, camoufleren, in dekking gaan en dergelijke lijkt dit verhaal achteraf toch wel iets van militaire activiteit te bevatten. Helaas, want ondanks alle liefelijke natuurfoto’s en -filmpjes is het toch bijna altijd eten en gegeten worden in de natuur en dan hebben die stippen en strepen ter verdediging toch nut.

Advertenties

Distel met

Behalve aan een Oranjetipje en aan een Landkaartje heb ik dit jaar op dit weblog nog geen aandacht aan vlinders besteed, min of meer een bewuste keus, weblogland loopt soms over van de vlinders en dan dan doe ik liever wat anders. Maar soms kom je er toch niet onderuit, vooral niet als er Distelvlinders op distels zitten. Een grote groep van deze vlinders was bezig de nectar uit die distels te verwijderen. Om fotografisch niet te verdwalen in de grassprieten en dergelijke heb ik alleen een paar vlinders aan de buitenkant van de groep distels gefotografeerd.

Distelvlinder

De eerste foto, hierboven, is min of meer een mislukkeling. Je onderwerp hoort de aandacht  te trekken, maar dat doet bij die foto de klaproos en niet de vlinder, foute boel dus. Op die foto staat ook nog een zwart soldaatje maar die is in het kleurengeweld helemaal ondergesneeuwd. Ik vond de kleurige combinatie wel leuk dus laat ik deze toch maar zien.

Distelvlinder

Op de tweede foto, hierboven, is de Distelvlinder met z’n kleurenpracht wel de aandachttrekker, helemaal zoals ik het bedoeld had en de soldaat speelt op de achtergrond ook nog een bescheiden rol.

Distelvlinder

Er schijnen dit jaar erg veel Distelvlinders gezien te worden. Elk jaar komen ze uit Afrika naar Europa en in het ene jaar zijn het er veel meer dan in het andere. Dit jaar, 2019, is kennelijk zo’n uitmuntend invasiejaar.

Distelvlinder

Veel van deze vlinders vriezen hier dood bij de eerste nachtvorsten, maar naar verluid zijn er ook grote groepen die in de herfst weer naar het zuiden afzakken.

Klein Geaderd Witje

De Distelvlinders hadden overigens niet het alleenrecht bij die distels. Ook een Klein Geaderd Witje deed dapper mee. Al met al, inclusief klaprozen was het daar dus een fleurige boel.


Winderig

Er stond in de afgelopen week af en toe een flinke bries. Zo stevig dat een Ooievaar zo’n beetje voor windwijzer ging spelen.

Ooievaar

Z’n nekveren werden behoorlijk los geschud.

Ooievaar

Even leek het alsof de vogel een opstaand kraagje had gekregen. De vogel ging zelfs even door de knieën en dat zie je niet zo vaak gebeuren in het vrij veld. Misschien allemaal bedoeld om even wat meer uit de wind te zijn.

Ooievaar

Een mooi beeld vond ik, zeker met die gele bloemen in de achtergrond. Voor de specialisten: dit was de Ooievaar met nummer 4E144 op een zwarte ring.

geringde Ooievaar

Morgen krijgen we een zomerstorm als de weersverwachtingen juist zijn. Het moet nog, afwachten maar. Tijdens de vorige zomerstorm een paar jaar geleden gingen hier nogal wat bomen onderuit. Hopelijk blijft het deze keer wat rustiger. In elk geval is dat niet het moment om zomaar de natuur in te gaan, je weet nooit of je een tak op je dak krijgt. Wij hebben die keuze, maar de vogels en zeker die met de grootte van zo’n Ooievaar hebben die keuze niet. Mogelijk zullen er wel weer een aantal als windwijzer in het veld staan.