Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “geertsines

de rups en de rover

Voor mij blijft het de vraag is wie belangrijker is in de natuur, de rups of de vlinder. Natuurlijk, vlinders, zeker dagvlinders, zijn het mooist en je ziet af en toe ook wel een vogel zo’n vlinder oppeuzelen. Echter de rupsen zijn heel belangrijk als voer voor jonge vogels. Daarom ben ik persoonlijk geneigd de rups belangrijker te vinden, maar ik zie liever zo’n fladderende vlinder. Bovendien zijn rupsen vaak niet het meest opvallend, een beetje schutkleur is nooit weg om aan de hongerige snaveltjes van de vogels te ontkomen. Je kunt als rups dan proberen niet op te vallen op een blad door een groene kleur aan te nemen. Overigens zie je bij de onderstaande duidelijk zijn vier buikpoten, wat hem tot een vlinderrups maakt.

rups

 

Of je vermomt je als rups in een pakje dat op een grijs blubberig poepje lijkt. Bij de onderstaand twijfel ik een beetje, het kan net zo goed een schijnrups, een larve van een bladwesp zijn.

rups? – larve bladwesp?

of je doet alsof je lijkt op een takje, zoals bij de onderstaande rups van een Voorjaarsspanner.

rups Voorjaarsspanner

Maar als er dan plotseling het onderstaande monster met kaken als een grote schaar langskomt dan is het mis.

kaken Grote Poppenrover

Die kaken horen bij de poppenrover. Daarvan heb je twee soorten, de Grote Poppenrover en de Kleine Poppenrover. Het verschil kan ik niet zien als ze niet naast elkaar lopen. Dit was een forse jongen dus het zal wel de Grote …. zijn geweest.

Grote Poppenrover

Op de Kapellepôle kwamen ze in een bepaalde week in groten getale voor.

Grote Poppenrover

Dan kun je nog zo goed je best doen als rups om niet op te vallen

rups

maar als deze jongen met z’n grote kaken langskomt dan eindigt het in een tranendal voor de rups en een feestmaal voor de poppenrover.

Grote Poppenrover met rups

Het schijnt dat deze kever in een seizoen wel tot 400 rupsen kan verorberen. Bovendien eten de larven van deze kever de poppen van vlinders. Daarom schijnen deze poppenrovers succesvol te kunnen worden ingezet als natuurlijke bestrijders van de eikenprocessierups en waarschijnlijk gebeurt dat ook al wel. Ja …, de natuur is vaak wreed, zeker voor rupsen.

Advertenties

Gemerkte weidekoningen

Het werd tijd weer eens een bezoekje te brengen aan de weidekoning ofwel “Kening fan de greide”, de nationale vogel van Nederland, de Grutto.

Grutto – Skries

Het koste enig moeite maar er werd audiëntie gehouden.

Grutto – Skries

Kening 1 was opvallend gemerkt met kunststof kleurringen en met een ijzeren ring.

Grutto – Skries

Z’n rechterpoot was van boven naar beneden gemerkt met een rode kunststof ring, daaronder een metalen ring waarop het nummer “….5147….” en daaronder “…st medio….” en daar weer onder “…na ma…..” en onder de metalen ring een blauw kunststof exemplaar. Aan de linkerpoot waren van boven naar beneden een witte en daaronder een oranje kunststof ring bevestigd. Dat oranje, dat deed het hem natuurlijk. Met deze kleur- en cijfercombinatie zullen de deskundigen wel weten waar deze vogel is geringd. Zelf beschik ik niet over de mogelijkheid het na te kijken, hoewel ik natuurlijk ook wel benieuwd ben.

Grutto – Skries geringd

Kening 2 had ook zijn eigen rijkje of territorium met standpaal.

Grutto – Skries

Hij was wat minder scheutig met het prijsgeven van z’n identiteit en hield angstvalling z’n linkerpoot verborgen, een beetje privacy voor een koning mag er ook wel zijn natuurlijk.

Grutto – Skries geringd

Aan die rechterpoot hing een zwarte kunststof ring en op z’n enkel een afgezakte metalen ring met “…is mu … (of 418 mu….)” en het nummer FS 7….” Het bevolkingsregister in Gruttoland zal er er met deze gegevens misschien ook wel uitkomen denk ik.

Grutto – Skries

Hoe dan ook, het boeide deze tweede “kening” allemaal niet zo, hij ging een dutje doen. De audiëntie was beëindigd, tijd voor een bakje koffie dus.


de Blaustirns (3)

Nog een laatste bericht uit de vogelkijkhut “Blaustirns” aan de oever van de Leijen, na het eerste over de Zwarte stern en het tweede over de Boerenzwaluw deze keer met “echte” watervogels. Want op redelijke afstand van de kijkhut was een stel Fuuten elkaar het hof aan het maken. Of ze waren aan het ruziën, dat zou ook nog kunnen natuurlijk, maar hofmakerij lijkt mij aannemelijker.

Fuut

Kuifjes omhoog, om elkaar heen draaien en elkaar stijf aankijken, het was een leuk gezicht.

Fuut

Een andere Fuut was tussen de Waterlelies en de Gele plomp voor de kijkhut zijn kostje aan het opscharrelen en dook regelmatig onder om op een totaal onvoorspelbare plaats weer op te duiken. Na langere tijd dook bij vlak voor de kijkhut op.

Fuut

Een goed moment om hem eens van heel dichtbij vast te leggen.

Fuut

Verder vloog er een paar keer een Koekoek vlakbij de kijkhut, één keer zelf vlak voorlangs en een keer zat hij denkelijk zelfs boven op de hut, zo duidelijk was z’n roep hoorbaar. Maar de ene keer dat ik hem voor de lens kreeg, hoog zittend in een boom in het rietveld, “ontsnapte” hij me, want toen ik de ontspanknop wilde indrukken na enig scherpstellen vloog hij  weg. Helaas …..

Dagkoekoeksbloem

Nou ja ……., dan maar een Dagkoekoeksbloem gefotografeerd, dan koekoekt het toch nog een beetje en langs het pad naar de hut staan er vele. Geen wonder, deze plant is een vochtindicator en vocht is er genoeg rondom de Leijen. Maar het toegangspad was deze keer zo goed als droog. Dat wil in de winter wel eens anders zijn, nu werd het een leuk bezoek met droge voeten aan een kakelverse vogelkijkhut met toch wel als hoogtepunt die Zwarte stern alias Blaustirns.