Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “facetogen

Verse vlinders en juffers

’t Is mooi om te zien, de bladeren komen weer aan bomen en struiken en dan is er plotseling veel nieuw leven. Op de Kapellepôle zag ik ineens veel blauwe vlindertjes rond fladderen. Zodra ze op een blad gingen zitten veranderde het blauw in wittig met een heel klein beetje blauwe ondertoon. Typisch de kleur en het gedrag van het Boomblauwtje, ze zitten meestal met de vleugels gesloten op bladeren en dan het is moeilijk om de blauwe bovenkant van hun vleugels te laten zien. Het strepenpatroon op de onderkant van de vleugels maakt ze goed herkenbaar.

Boomblauwtje

Maar deze ging net iets verder en de vleugels werden voorzichtig toch wat meer geopend. Aan de brede zwarte vlek op de voorste vleugel te zien is dit een mannetje. Helemaal gaaf en vers was deze, nog onbeschadigd.

Boomblauwtje

Ook helemaal vers was de eerste juffer die ik dit jaar voor de lens kreeg, een Vuurjuffer, meestal de eerste soort die in het voorjaar rondvliegt.

Vuurjuffer

Dat deze vers is blijkt ook wel omdat hij / zij nog niet helemaal uitgekleurd is, de schouderstrepen en de omranding van het halsschild zijn nog geel gekleurd. Het zal niet lang duren of ook dit geel zal verkleuren naar rood.

Vuurjuffer (detail)

Ik had het er maar druk mee, voorzichtig, voorzichtig benaderen, het is weer even wennen aan het werken met de macro-lens.

facetoog vlieg

Big brother, in dit geval een stevige vlieg, hield me goed in de smiezen met z’n duizend facetogen. Veel is er momenteel vers, een nieuw voorjaar, ik ga er weer voor.


Terugblik 2020

Zoals gebruikelijk ook aan het eind van dit jaar weer een terugblik naar voor mij opvallende fotomomenten in dit afgelopen jaar. Een bijzonder jaar, dat zeker, maar in de natuur merk je daar weinig van. Behalve dat het op de door mij veel bezochte plaatsen ineens een stuk drukker was dan eerder en je af en toe met een grote boog om andere bezoekers heen moest lopen. Ondanks dat heb ik mijn natuur-rondjes wel gemaakt, maar voorzichtiger en minder vaak dan eerder.

In de winter van 2020 kreeg ik de onderstaande Roodborst voor de lens aan de oever van het Lauwersmeer. Van zo dichtbij had ik deze soort nog niet eerder kunnen fotograferen.

Roodborst

In het voorjaar kon ik de groene facetogen van onderstaande Smaragdlibel zonder al te veel problemen vastleggen. Overigens zo ongeveer op het moment dat een gezin met een aantal kinderen achter me langs liep. Ze waren voorzichtig en liepen met een boog om me heen. In die periode werd ook de “aanbeveling” om afstand te houden van elkaar steeds concreter. Ik zie het meer als een opdracht en neem geen onnodig risico.

facetoog Smaragdlibel

De zomer was me op bepaalde momenten te heet en ik heb het rustig aan gedaan, maar kon nog wel enkele bezige bijtjes vastleggen. Zij stonden in het afgelopen jaar ook volop in de aandacht in verband met de roep om meer biodiversiteit en de onmisbaarheid van bijen en dergelijke in het ecosysteem.

bijen op bloem

In de herfst, lekker weer, heb ik waarschijnlijk de meeste foto’s gemaakt, maar ik sla deze periode hier over  en ga direct naar een samenvatting van het hele jaar. Het werd het jaar van de “bubbel”. Een zelfgemaakte “bubbel” heb ik geprobeerd te creëren met onderstaande bewerkte foto uit de herfst. Je kunt er van alles in zien, uitgestrekte armen die roepen om hulp of om een knuffel, zwarte gaten, rouwranden, maar ook een lichtpunt en een gouden omranding omdat we bepaalde “gewone” dingen meer zijn gaan waarderen. Ik hoop dat dit lichtpunt in 2021 steeds groter zal worden.

de bubbel van 2020

Ik dank u allen voor de belangstelling die u ook in het afgelopen jaar voor dit weblog heeft getoond. Dat u heeft willen meegenieten van opvallende of “gewone” dingen in de natuur. Ik waardeer dat zeer. Ik wens u allen een goed en gezond nieuw jaar toe.

Tenslotte: zoals elk jaar schrijf ik hier opnieuw: Wat de toekomst brengen moge …….


Ge(s)paard

‘k Ben in de afgelopen week onder anderen bezig geweest wat meer grip te krijgen op een nieuw fotobewerkingsprogramma. Een voorwaarde voor zo’n programma is dat het al m’n oude foto’s moet kunnen lezen. Die foto’s bewaar ik in RAW-vorm.  Misschien achteraf niet de meest gelukkige keus want dan ben je aan enkele speciale maar slecht verkrijgbare programma’s gebonden. Omdat er ook nog van alles anders te doen was ben ik nog niet erg opgeschoten. Maar gelukkig, ik heb in de afgelopen tijd het een en ander aan foto’s gespaard. Toevalligerwijze wordt er op veel daarvan gepaard. Meestal noem ik dat in dit weblog de uitbreidingsmodus. Het zal niet zo lang meer duren of we zien de kleine insecten veel minder op bladeren rondlopen en dan moeten we wachten tot volgend jaar om te kijken wat er precies is uitgebroed.

Als eersten een paar bladkevers. Aan namen begin ik vandaag maar niet.

bladkevers

De tweede foto beslaat een paringswiel van twee Azuurjuffers.

paringswiel

Als derde een aantal Elzenhaantjes.

Elzenhaantjes

Paring lijkt me niet echt meer nodig gelet op de volle mevrouw, maar je ziet ze vaak in deze toestand, ze blijven zeker bezig voor de hobby.

Elzenhaantjes

Vervolgens twee roofvliegen

roofvliegen

Het mannetje houdt het vrouwtje angstvallig vast om er in de forse wind maar niet af te kukelen.

roofvliegen

Op de foto hieronder kun je zien dat hij zich stevig vasthoudt aan haar ogen.

roofvliegen

Ja …, facetogen, weer die facetogen duidelijk in beeld. Zoals geschreven, volgend jaar maar weer afwachten voor het resultaat. Dan denk ik ook m’n nieuwe apparatuur wel weer onder de knie te hebben, hopelijk al veel eerder.