Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “dun ijs

Winterklaar

Ik kon het de afgelopen week niet laten om toch maar eens bij de Hooidammen te kijken. Het was koud en het had licht gevroren.

Hooidammen

Hooidammen

De uiterwaarden van de Ee stonden blank

Hooidammen

Hooidammen

Verderop, bij de brug was het land ook ondergelopen. En …….. er lag een strakke ijsvloer.

IJs op de Hooidammen

IJs op de Hooidammen

Uitnodigend mooi was dat ijs. Maar één blik van dichtbij leerde me dat het ijs nog flinterdun was. Op deze ondergelopen landen kan al heel gauw worden geschaatst. Nu was dat zeker nog niet het geval. Maar het gebied is wel winterklaar.

IJs op de Hooidammen

IJs op de Hooidammen

Verderop in de weilanden liepen nog een tiental Kieviten. Meestal gaan ze wel weg als er kou zit aan te komen. Hun gevoel heeft hen niet bedrogen, de vorst was maar zeer tijdelijk. Maar het is toch wel bijzonder om zo tussen Kerst en Oud en Nieuw nog Kieviten in de weilanden aan te treffen.

Kievit -eind december-

Kievit -eind december-

De dag kreeg een mooi einde met een Jacobsladder.

zonsondergang

zonsondergang

Toen was ik al doorgereden naar de Jan Durkspolder. Daarover een volgende keer meer.


Seizoensrafels

Actueler dan vandaag kan ik niet zijn, de foto’s zijn van deze middag. Op een middag waarop de seizoensrafels zichtbaar werden. De winter is er nog steeds, overdag een beetje dooi, ’s nachts vorst. Met als gevolg dun ijs. Sterk genoeg om een Knobbelzwaan te dragen.

Knobbelzwaan op dun ijs

Knobbelzwaan op dun ijs

Net niet sterk genoeg om twee van deze vogels te dragen, de tweede zakte door het ijs, maar stond er al weer op toen ik deze foto maakte. Toch zal de winter het langzaam verliezen. Je kunt op dit moment de rafelige uiteinden van die winter zien.

Knobbelzwanen op dun ijs

Knobbelzwanen op dun ijs

Bijna tegelijkertijd zag ik ook de eerste tekenen van het naderend voorjaar. Onderstaande is de eerste Kievit die ik in 2013 voor de lens kreeg.

eerste Kievit 2013

eerste Kievit 2013

Er waren er meer, een stuk of tien, nu nog zwijgzaam en vooral proberend aan te sterken voor het broedseizoen.

eerste Kieviten 2013

eerste Kieviten 2013

Het eerste begin van het voorjaar is er. Maar voordat de zoom weer recht is en niet meer rafelig zijn we vast wel een dikke maand verder.


Dun ijs of geen

Het was misschien beter een filmpje van het onderstaande te maken. Maar ik ben ook niet op alles voorbereid, het blijft dus bij foto’s.

Een Wilde eend (woerd) schuifelde parmantig over het ijs.

Wilde eend op ijs

Wilde eend op ijs

Eén-nachts-ijs, zo kun je dat ijs het beste omschrijven. Plotseling ……, helemaal onverwacht ……, “krakte” deze eend door het ijs.

Wilde eend zakt door het ijs

Wilde eend zakt door het ijs

Even dobberde hij in het water.

Wilde eend drijft tussen het ijs

Wilde eend drijft tussen het ijs

Voor een eend is dit geen probleem, hij klauterde weer parmantig op het ijs en kuierde rustig verder. ’t Was komisch om te zien. Alles als gevolg van een winter die constant heen en weer blijft switchen tussen en vriezen en dooien. IJsvorming is er nauwelijks, zo weinig dat zelfs een eend er niet op kan lopen. Wel ijs waar deze eend zich in kon spiegelen.

Wilde eend klautert op het ijs

Wilde eend klautert op het ijs

In die gevallen waarin er toch ijsvorming heeft plaatsgevonden is het goed om eens bij wakken te gaan kijken. Daar kun je met een beetje geluk een andere eendensoort bewonderen. De Grote zaagbek. Een echte duikeend die vissen als prooi opduikt. Deze vogel moet dus een wak zien te vinden zodat hij nog kan duiken. In zo’n wak dobberde zo’n mannetje (woerd) Grote zaagbek rond. Normaal gesproken gaan ze er rap vandoor als ze een mens zien maar nu wilde hij z’n visstek toch maar niet verlaten.

Grote zaagbek

Grote zaagbek

’t Is een grote eend met witte flanken en een groene kop, met een rode snavel. Aan die snavel een zwart haakje.  Tenminste, als het een woerd is, de vrouwtjes zijn grijzer en hebben een roodbruine kop.

Grote zaagbek (m)

Grote zaagbek (m)

Ze hebben iets wat op zaagtanden lijkt in de bek, helaas zijn die op deze foto niet te zien. Bedoeld om een glibberige vis goed vast te kunnen houden. Hun naam is dus een heel logische.