Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Diakonievene

Diakonievene

Het leek me een goed idee om een wandeling door het Diakonievene onder Nijeberkoop te maken. Het weer was goed, een lekker temperatuurtje, en het was droog. Misschien wel net te droog voor dit natuurgebied. Waar eens waterpoelen waren en waar ze eigenlijk zouden moeten zijn was het nu droog er bleef alleen nog een blubberpoeltje over.

Diakonievene

In dit gebied staan veel exemplaren van het Jacobskruiskruid wat soms mooie beelden van Jacobsvlinders of hun zwartgeel gestreepte rupsen kan opleveren, daarvoor is het nu echter te laat in het seizoen. Ik had ook niet meer zoveel vlinders verwacht, het is half oktober, maar er vlogen daar nog een flink aantal rond, hoofdzakelijk de Kleine vuurvlinder.

Kleine vuurvlinder

Hoewel dat Jacobskruiskruid giftig is schijnen ook deze vlindertjes daarvan geen last te hebben.

Kleine vuurvlinder

Het kon ook bijna niet anders, een paar Grote parasolzwammen hadden de hoed ook weer op de steel staan.

Grote parasolzwam

Hoewel …… grote ……, ik heb er maar twee gevonden en die waren klein, heel klein, het leken bijna wel bonsai-parasolzwammen. Daar zal de droogte in de natuur ook de oorzaak van zijn. Zo mini heb ik ze daar nog nooit gezien. Na afloop van de wandeling heb ik nog even zitten nagenieten op een mooie nieuwe picknickbank naast de vernieuwde en sterk vergrote parkeerplaats. Kijkend naar de vele libellen die nog actief waren, maar poseren …., ho maar.

Advertenties

Verrassing bij de Diakonievene

Ik liep een rondje Diakonievene, een natuurgebied onder Nijeberkoop. Al gauw werd achter me de vraag gesteld: “Wat doet U daar?” want van afstand leek het net alsof ik een grote boodschap aan het afleveren was in het lange gras. Maar nee, ik was gras aan het plukken, want als je een Grote parasolzwam wilt fotograferen moet de lange steel toch wel een beetje duidelijk in beeld komen. Dat moet wel voorzichtig gebeuren want deze paddestoel is broos en instabiel, zeker door die grote hoed. De meeste van deze soort die ik vond hadden hun hoed nog niet helemaal uitgespreid.

Grote parasolzwam

Kenmerkend zijn die bruine vlokken op de hoed, de beharing daarop en de losse ring rondom de steel

Grote parasolzwam

Aan de onderkant van de hoed zie je de grote plaatjes.

Grote parasolzwam

Het mooist toonden deze tweeling zich, alles was zichtbaar, plaatjes, losse ring, vlokken, beharing en een lange steel.

Grote parasolzwam

Maar dat was nog niet alles wat me opviel tijdens deze wandeling. Iemand had een partij appels in het gebied gedumpt. Die hadden zich zodanig ver ontwikkeld dat je ze van enige afstand kon ruiken, ofwel ze waren al behoorlijk rot. Daarmee waren ze aantrekkelijk voor insecten. Maar er waren weinig soorten insecten zichtbaar, eigenlijk maar één soort, de Hoornaar. Zij zullen de andere insecten wel op afstand hebben gehouden. Tientallen kropen er rond, vooral op de meest vergane appels.

Hoornaar

Ik heb nog nooit zoveel Hoornaars bij elkaar gezien, wat me overigens wel voorzichtig maakte. Als je er eentje op z’n tenen trapt heb je kans dat de hele familie wraak komt nemen en daaraan had ik geen behoefte.

Hoornaar

Dus heb ik er slechts een paar, die zich aan de rand bevonden, uitgepikt. Weer eens wat anders deze wandeling, de parasolzwammen had ik verwacht maar die Hoornaars kwamen er als een verrassing bij.


Diakonievene (B)

Met de Grote parasolzwam en vooral de gisteren toepasselijke hoeden was het nog niet afgelopen met het moois in het Diakonievene. Het gebied ontleent de naam aan een groter ven dat is omringd door een zoom van bomen en een bos. Daarvan deze keer geen foto’s. Westelijk van het grote ven liggen een aantal kleinere, waaronder deze.

Diakonievene  (vennetje)

Diakonievene (vennetje)

Een ideaal gebied voor juffers en libellen, die er dan ook in grote getale rond vliegen. Een paar daarvan heb ik vastgelegd.

Bloedrode heidelibel

Bloedrode heidelibel

Nogal veel Bloedrode heidelibellen waren er actief. Een soort met volledig zwarte poten. Verder hebben ze geen rode waas in de bovenste helft van de vleugels en ook geen gele vlek in de vleugelbasis. Dan weet je al vrij gauw dat dit de bloedrode is.

Bloedrode heidelibel

Bloedrode heidelibel

De mannetjes zijn bloedrood gekleurd, de vrouwtjes bruiner.

Ook de Steenrode heidelibel ontbrak niet (gele strepen op de poten en een snor).

Steenrode heidelibel

Steenrode heidelibel

Verder staat er opvallend veel Jacobskruiskruid in het gebied. Een Koolwitje had een wat ielig exemplaar gevonden.

koolwitje

koolwitje

een kleurrijk hoogtepunt vormde een Kleine vuurvlinder op dat Jacobskruiskruid.

Kleine vuurvlinder

Kleine vuurvlinder

De vlinder is behoorlijk gehavend aan z’n achtervleugels. Maar ach …, wat wil je, het vlinderseizoen is aan het aflopen en dan zie je weinig onbeschadigde exemplaren meer.