Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Diakonievene

Roodborsttapuit in Egypte

De vakantietijd begint zo langzamerhand. Ik ben even naar Egypte geweest. Zonder in het vliegtuig te hoeven stappen, je kunt er gewoon op de fiets naar toe als je wilt. Egypte is een streek die behoort bij Nijeberkoop en de naam is al heel oud. In een oude akte uit het jaar 1713, registratie in het jaar 1737, staat al vermeld dat iemand hout had “gecogt staende op de diaconij part der plaats te Nieuw Berkoop Ægijpte genaemt“. Het is vlak bij het Diakonievene, dus het klopt allemaal. Daar in Egypte hing een mevrouw (of jongeling) Roodborsttapuit in een tak. Ver weg, maar ik kon nog net een herkenbare foto maken.

Roodborsttapuit

Zij (of het) was niet alleen, aan een andere tak hing een mannetje Roodborsttapuit.

Roodborsttapuit (m)

Deze besloot maar eens te verkassen en een liedje te gaan zingen (meer piepen eigenlijk).

Roodborsttapuit

Het was warm en de zon scheen fel, te fel eigenlijk want dan zijn de contrasten op de foto groot. Maar je kunt wel zien hoe mooi die mannetjes Roodborsttapuit nu zijn gekleurd.

Roodborsttapuit (m)

Lang bleef de vogel niet staan. Dat is een beetje een probleem met het fotograferen van deze soort, ze zijn schrikachtig en laten zich nauwelijks van dichtbij bekijken. Maar dit is toch min of meer gelukt.

Graspieper

Ik kon me nog even concentreren op een Graspieper die ook in Egypte was. Het werd een kort uitstapje naar dit Egypte, maar wel weer de moeite waard. Toch een beetje een vakantiegevoel achterlatend.

Hieronder staat reclame, niet door mij geplaatst. WordPress gebruikt daarvoor outbrain en daar ben ik niet zo blij mee. Er kan allerlei troep tussen zitten !!

Daaronder staat wel weer een deel van mijn weblog. Onderaan de pagina kun u desgewenst reageren op dit blog.

______________________________________________________________________________________________________________

Advertentie

Keerpunt

Het was weer zover in de afgelopen week, de omslag van de zomer naar de herfst. Voor mij “traditioneel” het moment om in het veld te gaan speuren naar doortrekkers, vogels die in de winter naar het zuiden trekken en in de velden in “mijn fotojachtgebied” even een tussenstop maken om bij te eten en op krachten te komen. Ik ben begonnen in de buurt van de N381 waar je af en toen een “kunstboom” zoals onderstaande kunt aantreffen. Bij de aanleg van het nieuwe deel van die weg werden boomsingels doorsneden en om vleermuizen te helpen toch de oversteek over de weg zonder problemen te maken heeft men hier en daar in de middenberm kunstbomen van cor-ten staal geplaatst. Ook al zou je niet weten wat die dingen betekenen dan kun je aan de uitgesneden vorm nog steeds zien waarvoor deze objecten bedoeld zijn. Volgens de pijl moeten de vleermuizen er overheen vliegen, denk ik, maar dat deden ze toch al wel.

kunstboom

Met de doortrekkers wilde het niet lukken, ze waren er niet. Maar er werd me wel een mooi Hollands plaatje voorgeschoteld met koeien in de wei, een blauwe lucht, een molen en een kerktoren. Veel Hollandser kun je het niet krijgen. Met zo’n uitzicht denk je dat het nog volop zomer is.

weidelandschap met koeien

Bij het parkeerplaatsje van het Diakonievene dacht ik enkel om te keren en naar huis naar de koffie te rijden. Maar na een blik over het toegangshek besloot ik toch even binnen de afrastering te kijken. Op de foto hieronder zie je linksonder nog net de schaduw van het toegangshek. rechtsonder op de foto, vlak achter de afrastering, stond de eerste parasolzwam. Verderop stonden er nog veel meer.

Diakonievene

Ik had geen macrolens bij me en had trek in koffie en ben daardoor nauwelijks het terrein op geweest maar kon toch de volgende parasolzwammen al weer vastleggen. Als “eitje”,

parasolzwam

als geschubd “eitje”

parasolzwam

en van onderen waardoor die bekende losse ring en de vele plaatjes zichtbaar worden.

Grote parasolzwam

Bovenop een uitgespreide hoed zat een heidelibel te zonnen.

Grote parasolzwam met heidelibel

Het was de week van de overgang waardoor nu de nachtperiode weer langer is dan de daglichtperiode. Op de dag dat ik voor deze foto’s onderweg was leek het nog zomer, de rest van de week was het herfst. Dat past precies.


Diakonievene

Het leek me een goed idee om een wandeling door het Diakonievene onder Nijeberkoop te maken. Het weer was goed, een lekker temperatuurtje, en het was droog. Misschien wel net te droog voor dit natuurgebied. Waar eens waterpoelen waren en waar ze eigenlijk zouden moeten zijn was het nu droog er bleef alleen nog een blubberpoeltje over.

Diakonievene

In dit gebied staan veel exemplaren van het Jacobskruiskruid wat soms mooie beelden van Jacobsvlinders of hun zwartgeel gestreepte rupsen kan opleveren, daarvoor is het nu echter te laat in het seizoen. Ik had ook niet meer zoveel vlinders verwacht, het is half oktober, maar er vlogen daar nog een flink aantal rond, hoofdzakelijk de Kleine vuurvlinder.

Kleine vuurvlinder

Hoewel dat Jacobskruiskruid giftig is schijnen ook deze vlindertjes daarvan geen last te hebben.

Kleine vuurvlinder

Het kon ook bijna niet anders, een paar Grote parasolzwammen hadden de hoed ook weer op de steel staan.

Grote parasolzwam

Hoewel …… grote ……, ik heb er maar twee gevonden en die waren klein, heel klein, het leken bijna wel bonsai-parasolzwammen. Daar zal de droogte in de natuur ook de oorzaak van zijn. Zo mini heb ik ze daar nog nooit gezien. Na afloop van de wandeling heb ik nog even zitten nagenieten op een mooie nieuwe picknickbank naast de vernieuwde en sterk vergrote parkeerplaats. Kijkend naar de vele libellen die nog actief waren, maar poseren …., ho maar.