Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “Boerenzwaluw

Landing

Zo langzamerhand breekt de tijd weer aan dat de zwaluwen van hier naar Afrika vertrekken. Op sommige plaatsen zij ze al weg, maar ik trof een aantal Boerenzwaluwen die hier nog rond vliegen. Waarschijnlijk zijn deze jonkies nog niet genoeg vliegvlug, ze hebben hun volledige vliegbrevet nog niet. Eentje was nog de landing aan het oefenen. Op een draad nog wel en bij een behoorlijk stevige wind.

Boerenzwaluwen

Al fladderend naderde hij de landingsstrip,

Boerenzwaluwen

kwam niet helemaal goed uit en miste met één poot de draad,

Boerenzwaluwen

kwakte vervolgens met zijn hals op de draad,

Boerenzwaluwen

maar het lukte na een correctie toch om te landen,

Boerenzwaluwen

zo ……, pfff, toch nog gelukt !

Boerenzwaluwen

Aan de kleur van de vogels te zien zijn het nog eerstejaars piloten.

Boerenzwaluw

Tenslotte nog een wat oudere foto van een volwassen exemplaar, nu wel volledig op kleur. Deze heeft de oversteek heen en weer naar Afrika al minstens één keer volbracht. De jongelui zullen binnenkort wel afgestudeerd zijn en dan ook vertrekken voor hun eerste grote vlucht. Succes jongelui, en tot ziens.


Er even uit

Nee, ik ga niet op vakantie, of eigenlijk wel, maar dan naar Tuinesië. Daarvoor heb ik geen QR-codes nodig, de achterdeur staat altijd open, voor mij is dat een echte rustplek. Maar er zijn momenteel vele anderen die ook aan rust toe zijn en even wat anders willen zien.

Een Graspieper in het veld gaf het al aan, “tot hiertoe en niet verder, hierachter is een rustgebied”.

Graspieper

Wie gaat, is niet overal verzekerd van droog weer. Ook in mijn tuin was het de afgelopen week niet altijd droog en dat zal in de komende weken niet anders zijn, denk ik. Maar het plaatje straalt wel rust uit.

spinrag met druppels

Ook in rust was een jonge Boerenzwaluw, tenminste zolang er geen ouders met voer in de buurt zijn, dan is het ineens één en al activiteit.

Boerenzwaluw

De vogels hebben een drukke tijd achter de rug, vooral met het zoeken en aanvoeren van eten voor de jongen.

Graspieper

Maar als ze zijn uitgevlogen is er even meer tijd voor rust.

Graspieper

Dan is het tijd om er even uit te vliegen.

Graspieper

Afgelopen vrijdag zijn hier in het noorden de schoolvakanties begonnen. Ja, dan trekken velen er op uit, even bijkomen na een wonderbaarlijk jaar, even wat anders, even tot rust komen. Helaas gaat men ook dit jaar niet alleen op vakantie, ome Cor en tante Ona gaan stiekem ook mee, ook al zullen de meesten ze niet te zien krijgen. Als u gaat wens ik u een goede vakantie toe en een veilige heen- en terugreis.


Summer of ……

Summer of …., de muziekliefhebbers zullen het naadloos aanvullen met ’69. Persoonlijk heb ik niet zoveel met het jaar 1969, het was, op een kleine uitzondering na, een moeilijk jaar voor mijn familie, ons gezin. Maar omdat ik toch nog in de vakantiemodus sta ben ik eens in mijn oude fotobestanden gaan neuzen. In ’69 had ik nog geen echt fototoestel, slechts een klakje van Kodak of zoiets, maar daar begon toch mijn fotohobby. Mijn eerste digitale foto is van 2004. In dat jaar betreft mijn fotografisch werk vooral familie en daarmee zal ik u hier niet vermoeien. De natuur intrekken met digicamera deed ik pas vanaf 2005. Uit dat jaar heb ik een aantal foto’s getrokken die vandaag maar eens voor het voetlicht moeten komen. Gemaakt met een camera met weinig megapixels, maar voor internet altijd nog meer dan genoeg.

Eerst een waterlandschapje,

waterlandschap

dan een “sun pillar” staande boven De Leijen, gemaakt bij wat toen nog het oude paviljoen was. Intussen is de zaak daar behoorlijk gerenoveerd, maar ik ben er de laatste jaren niet meer geweest.

sun pillar

Vervolgens een eenzame Reebok. ’t Is een korrelige foto geworden maar destijds was ik blij zonder een redelijke telelens nog wel dit soort foto’s te kunnen maken.

Reebok

Ook mooi, een Kleine vuurvlinder, met ook teveel korrel, waarbij hetzelfde geldt wegens het ontbreken van een goede macrolens.

Kleine vuurvlinder

Een jonge Boerenzwaluw zat op een prikkeldraad te wachten totdat ma of pa met voer kwam aanvliegen. Dat zijn de momenten dat je deze jonge vogels het best kunt vastleggen, ze gaan er niet meteen vandoor.

jonge Boerenzwaluw

Daarna een Dagpauwoog, aan welke foto je kunt zien dat ik vooral in de beginjaren worstelde met scherptediepte in de foto’s.

Dagpauwoog

Al ietsje beter ging het dat bij het vastleggen van onderstaande Zwarte heidelibel.

Zwarte heidelibel

Ten slotte nog een zomerse foto van de sfeer bij ondergaande zon, ook weer genomen bij De Leijen.

zonsondergang De Leijen

We schrijven nu 2020, de “summer of 2005” ligt al ver achter ons. Toch zouden een aantal van de foto’s hierboven deze zomer opnieuw gemaakt kunnen worden en ze hadden ook wel in 1969 gemaakt kunnen worden, zij het dan op een filmrolletje. Alleen de situatie bij De Leijen is sinds 2005 drastisch veranderd door menselijk ingrijpen. Een Fries spreekwoord zegt “de tiid hâldt gjin skoft” (de tijd pauzeert niet), maar patronen herhalen zich in de natuur wel van jaar op jaar.