Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Posts tagged “behaard

Kriebelig

Als je geluk hebt dan zie je ……… Dat geluk had ik, een nest jonge Kruisspinnen. Allemaal piepkleine spinnetjes. Eerst zitten / hangen ze nog even in familieverband bij elkaar. Je zou kriebelig worden van zo’n gribus.

jonge Kruisspinnen

jonge Kruisspinnen

Een kwartiertje later was de familie zich al aan het verspreiden. Nog een uur later was er geen enkel familieband meer zichtbaar. Nu een week later zie ik er nog slechts een paar, die voor zichzelf zijn begonnen. Vanaf het allereerste moment moeten ze voor zichzelf zorgen, de ouders (moeder) zijn (is) in geen velden of wegen meer te bekennen.

jonge Kruisspinnen

jonge Kruisspinnen

Kriebelig kun je ook worden van die harige rupsen. Een poos geleden trof ik op een struik een grote hoeveelheid Heideringelrupsen aan. Hieronder enkele daarvan.

Heideringelrups

Heideringelrups

Deze rupsen zijn behoorlijk behaard. Opvallend zijn die schijnogen op de kop, waardoor het beest een stoer uiterlijk krijgt.

Heideringelrups

Heideringelrups

Verder is de kleurencombinatie van deze rups werkelijk prachtig.

Heideringelrups

Heideringelrups

Een reden om deze schoonheid elk jaar weer te fotograferen. Maar die haren, daar wordt je toch wel wat kriebelig van.


Kruisspin

Je hoeft momenteel niet echt te zoeken naar spinnen, ze zijn overal. Toch zie je de meeste spinnen niet, er zijn er veel meer verborgen dan dat er zichtbaar zijn. Vandaag bekijk ik een Kruisspin maar eens van dichtbij.

Kruisspin

Ze hebben acht poten, maar ook acht ogen.

Kruisspin

Die ogen moet je vaak zoeken, een aantal zijn meestal “verborgen”.

Kruisspin

Verder is hij in de herfst behoorlijk behaard.

Kruisspin (jong)

In het voorjaar komt er een groot aantal uit het ei in één nest, zie hierboven, een echte gribus. Geel met zwart gekleurd. De meesten daarvan overleven het niet, anders zouden er nog veel meer spinnen zijn.


Meikever in augustus

‘k Was toch wel enigszins verbaasd toen er een Meikever in de takken hing vlak bij het wandelpad. Het is al augustus. Ze worden veruit het vaakst gezien in mei, vandaar ook hun naam, maar ook in de maanden daarna worden ze af en toe wel gezien. Dat geluk had ik dus deze keer.

Meikever

Blij om mij te zien was hij niet en hij ging onder een tak hangen. Daarbij liet hij z’n geveerde antennes goed zien.

Meikever

Zijn wandeling langs de tak ging verder, eerst naar een andere tak en toen omhoog.

Meikever

Toen begon hij z’n dekschilden voorzichtig te openen, daaronder was iets van de vliesvleugels zichtbaar.

Meikever

Voor mij was duidelijk dat hij een startbaan aan het zoeken was. Dus probeerde ik het moment van opstijgen nog vast te leggen.

Meikever

De bovenstaande foto werd net een fractie te vroeg gemaakt, direct daarna klonk het brrrrrrrmmmmm….. en weg was hij. Weer zoiets, een Meikever in augustus.