Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Laatste

Aangehaakt

Met het weer van de laatste dagen waag ik mijn apparatuur maar niet aan de elementen. Normaal gesproken kunnen een paar druppels geen kwaad maar de stortbuien van de afgelopen week zijn me toch te onvoorspelbaar. Vandaag daarom een blik naar een paar weken geleden. Gewapend met een macrolens trok ik het Wijnjeterperschar in. Maar het was kennelijk niet echt mijn dag. Het enige “onderwerp” dat stil bleef zitten was een Bruine sprinkhaan. Aan deze kun je zien dat de vleugel langer is dan het achterlijf. Dit in tegenstelling tot de Krassers, waar de vleugels korter zijn dan het achterlijf, klik hier

Bruine sprinkhaan

Het insect bleef nu eens roerloos stilzitten en maakte geen aanstalten om weg te springen of weg te draaien.

Bruine sprinkhaan

Het leek alsof hij zich aan die spriet had aangehaakt.

Advertenties

Oog in oog

Het gebeurt me zelden dat ik oog in oog kom te staan met een Ree. Meestal zijn ze al lang weg als ik in de buurt komt. Maar deze was druk aan het grazen en hield dat nog een poosje vol toen ik langskwam. Wel kijken natuurlijk.

Ree

Na een poosje kwam toch de kop omhoog en hebben we elkaar een tijdje staan aankijken.

Ree

Totdat de Ree besloot dat er een meer beschut plekje moest worden gezocht.

Ree

Dat vond hij in een rietzoom.

Ree

Daardoor verdween het dier compleet uit beeld. Een mooie ontmoeting, kort maar bijzonder.

In de wol

Met het herfstweer van vandaag zou je bijna weer onder de wol kruipen. Dat kan niet iedereen. Een jonge spreeuw bedacht daarom maar in de wol te gaan zitten.

Spreeuw op schaap

Ook lekker warm en het schaap leek geen bezwaar te hebben tegen een rugmassage. Tja het wordt zo langzamerhand tijd een trui uit de kast te trekken.