Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Overig

Verschillend gevoelen

Het is momenteel de periode van het jaar waarin de ene bijzondere gebeurtenis wordt gevolgd door de andere, Koningsdag, oude Koninginnedag, Dodenherdenking, Bevrijdingsfeest. Een periode om te vieren en te gedenken. Je kunt de periode op verschillende manieren beleven, voor de één zal het ene belangrijker zijn en voor de ander weer iets anders. In mijn eigen gezin hangt er over deze periode een beetje een grauwsluier. Aan dat verschillend gevoelen bij dezelfde feiten moest ik denken toen ik op een avond probeerde de kleurige zonsondergang met een camera te vangen.

zonsondergang

Normaal fotografeer ik met een spiegelreflexcamera, deze keer eens niet, ik gebruikte een kleinbeeldcamera. De eerste foto van de zonsondergang was de bovenstaande. De kleuren in het beeld kwamen volledig niet overeen met de werkelijkheid. Dit was een gevolg van het feit dat de camera op de automatische kleurbalans was ingesteld. Het beviel me niet en daarom heb ik de camera snel op instelling “avondlicht” gezet. Met als gevolg het onderstaande beeld. Bijna hetzelfde moment, compleet andere kleuren.

zonsondergang

Tenslotte heb ik de kleurbalans op het oude vertrouwde “daglicht” ingesteld wat ik ook altijd gebruik in de spiegelreflex. Dat beeld was nog enigszins te flets van kleur, maar na een kleine softwarematige aanpassing is de onderstaande foto het resultaat. Dit is precies zoals ik het avondlicht ervoer op dat moment.

zonsondergang

Zo zie je maar weer hoe je één en dezelfde periode of gebeurtenis, afhankelijk van je instelling en ervaringen, helemaal anders kunt beleven.

Oranjetipje

Tenslotte nog een Oranjetipje, ze vliegen weer en met de daglichtinstelling van de camera zien ze er op hun mooist uit.


Gewurde litte

Het kan niet altijd raak zijn als je in het veld bent, niet elke keer lukt het weidevogels voor de lens te krijgen. Maar deze keer heb ik een leuke vervanger. Ook eentje die in het weidevogelseizoen steevast weer opduikt.

Graspieper

De Graspieper, een klein druk druk vogeltje, die vaak op de uitkijk staat op een paal.

Graspieper

Even keek het vogeltje mij met een strenge blik aan, althans zo leek het.

Graspieper

Direct daarna volgde er een bordje in de wei met de tekst “Gewurde litte” (Fries voor “laat geworden”, ofwel “blijf af”) met als onderschrift “Grutsk op ús Greidefûgels” wat vertaald vanuit het Fries staat voor “trots op onze weidevogels”. Na de strenge blik van de Graspieper leek het voor mij bestemd. Maar dit is een initiatief van de Provincie Fryslân, het Waterschap, LTO-noord en BFVW (Bond van Friese VogelWachten” en nog meer instanties en het is bedoeld voor boeren en grondeigenaren. Hun verzoek is bedoeld voor boeren om een strook gras (of meerdere stroken) in hun land te laten geworden, er niets mee te doen, die strook of stroken niet of pas heel laat te maaien, geen kunstmest op die strook te gebruiken, zodat zich in kruidenrijk grasland vogelleven in die strook kan ontwikkelen. Alles nader te zien op https://grutskopusgreidefugels.nl/gewurde-litte/ waar boeren zich ook kunnen opgeven om aan het initiatief deel te nemen. Bij deelname krijgt men zo’n bord opgestuurd.

Daarna werd het tijd voor een veldboeket. In dit geval van bloeiende Dotterbloemen. Mooi, er komt steeds meer kleur in het veld tevoorschijn.

Dotterbloem

Rest mij nog om u op deze dag een Paasgroet te laten geworden.

Paasgroet

Goede Paasdagen toegewenst.


Weg met duizend ogen

Een paar keer per jaar rijd ik over de onderstaande weg, een weg omzoomd met Abelen aan de ene kant.

Elke keer als ik daar langs rijd bekruipt me het gevoel van alle kanten te worden bekeken, maar dan zonder camera’s.

Het is alsof duizend ogen je volgen.

Een bijzonder gevoel.

Achter de bomen gaat het gewone vogelleven door.

Daar liep een Grote zilverreiger. Die voelde zich door dat ene paar ogen van mij meer bedreigd dan door die duizend ogen langs de weg en ging er maar gauw vandoor. Gelijk heeft hij, deze duizend ogen zijn er alleen maar in gedachten, wel mooi overigens.