Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Overig

Bloeiende struikheide

Half juli, het kan dat de struikheide in bloei staat. Niet dat ik daarnaar op zoek was, maar ik kwam langs de Kiekenberg onder Oudehorne en het was verleidelijk om toch even te kijken. Ja hoor, de struikheide bloeit daar.

bloeiende struikheide

Het gebied waar ik was ligt aan de Siebe Annesweg, particulier bezit maar wel opengesteld onder voorwaarden. Verderop ligt een groter stuk heide, ook behorend tot de Kiekenberg. Op het deel waar ik was staat een soort van monument van zwerfstenen met daarop een gedicht op een aangehechte plaquette. Samen met het huis op de achtergrond levert dit deel een rustieke aanblik.

zwerfstenen op de Kiekenberg

In het midden ligt normaal een plas, maar tijdens de zomer en zeker dit en vorig jaar staat de “plas” droog en is het een groene oase in de paarse heide.

Kiekenberg

Even verderop staat een dode stam met daarin gekerfd het jaartal 2013

Kiekenberg met kunst

Dit stukje afgestorven natuur is bewerkt en nu staan er twee vogels op de beide stompen van takken. Zo te zien een Valk en een Uil die de boel wat in de gaten houden. Weer eens wat anders, niet alleen maar meer een dode boomstam maar nu een aandachttrekker.

kunst op de Kiekenberg

Het was de moeite waard, dit bezoekje. Bloeiende struikheide, altijd een prachtig gezicht. Er was meer, daar kom ik morgen nog op terug.

Advertenties

grand jeté développé

Je hebt schuwe insecten die zich zich soms maar moeilijk laten fotograferen omdat ze nogal gauw onder een blad kruipen of wegvliegen, zoals deze Schorpioenvlieg. Dit is een vrouwtje, een mannetje heeft aan het achtereind van z’n lijf een grote rode knobbel die een beetje op de knobbel van een echte schorpioen lijkt, vandaar die naam.

Schorpioenvlieg (v)

En je hebt alerte vliegen, zoals onderstaande. We hadden een kortdurende ontmoeting en het werd een probleem om deze op de foto te zetten. Niet omdat hij schuw is maar omdat hij zeer alert is. Ik maak dit soort foto’s met een macrolens op een spiegelreflex camera. Voordat de sluiter in de camera kan openen en sluiten moet eerst de spiegel in de camera omhoog. Dat geeft bij mijn camera een flinke klap en hoe ouder hij wordt hoe duidelijker het geluid. Op die klap reageerde deze vlieg steeds weer.

Poecilobothrus nobilitatus

Bij elke klap sprong deze jongen omhoog om daarna ook weer op hetzelfde blad te landen. Je had het moeten zien en horen: klap spiegel omhoog-> vlieg omhoog -> klik van de sluiter -> klap spiegel naar beneden-> vlieg weer op dezelfde plaats geland en dat in de herhaling. Geen vlieg op de foto, steeds maar weer, het begon komisch te worden. Totdat ik besloot er bij te gaan blazen. Dat hielp, de vlieg was waarschijnlijk ietwat afgeleid en twee keer kon ik hem toch nog vastleggen, de eerste keer zoals hierboven en de tweede keer zoals hieronder en dat tijdens het omhoog springen.

Poecilobothrus nobilitatus

Ik vind het in het algemeen moeilijk om al die verschillende vliegensoorten aan een naam te helpen, maar doordat deze witte vleugelpunten heeft is het wat eenvoudiger. Het is een mannetje Poecilobothrus nobilitatus, een langpootvlieg alias slankpootvlieg, net weer iets anders dan een langpootmug. Ze kunnen op water zitten en de mannetjes dansen soms voor de vrouwtjes. Daarom heb ik de sprongen van deze alerte vlieg maar gekwalificeerd als “grand jeté développé”. Als dat niet klopt en dit wordt een lachertje, het maakt mij niet uit, de voorstelling op zich was al komisch genoeg.


De “zebra” en de boleet

Het is vandaag zogenaamd de langste dag van het jaar, de dag dat de zon het langst boven de horizon staat. Maar of het dag is met het meeste licht dat is van meer factoren afhankelijk zoals bewolking en dergelijke. In elk geval was het vandaag een dag dat er af en toe een flinke bui viel. Dan is het ineens niet meer erg licht, maar het waren slechts buien en aan de horizon gloorde vaak alweer een blauwe lucht.

donkere wolken

Tussen die buien door scheen de zon af en toe heel fel. Dan zag je ineens zomaar meer dan vijf kleuren groen.

landschap in de zon

Het was ook een merkwaardige dag, ik zag zelfs al weer de eerste boleet in dit seizoen, denkelijk een Eekhoorntjesbrood, maar het kan ook wel een andere zijn, er hingen druppels hars aan deze paddestoel.

Eekhoorntjesbrood op de langste dag

Als het dan zomer is dan is het ook tijd voor een nieuw kleedje. Je ziet ze wel eens met tijgerprint, maar zelden met een zebraprint. Ach ….., weer eens wat nieuws, een andere mode. Zelfs met afgedekte ogen viel deze “zebra” behoorlijk op. Misschien wel bescherming tegen de eikenprocessierups, wie zal het zeggen?

paard/pony met zebra-print

Maar er vloog ook nog normaal spul rond,

Klein geaderd witje

daar kom ik nog op terug, maar eerst dit Klein geaderd witje. Je hebt soms van die grijze grauwe dagen. Op deze eerste dag van de zomer was dat in elk geval niet aan de orde, een dag met een afwisseling van donker en licht en met merkwaardigheden.