Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Natuurfotografie

Krak en Slob

Enige tijd geleden heb ik weer eens een vogelkijkpunt bezocht. Het zat er vol met eenden, je kon ze al van ver horen. Veruit de meesten waren Krakeenden en daarna kwamen in aantal de Smienten. Er waren ook enkele Slobeenden aanwezig. Af en toe kozen er een paar eenden het luchtruim. Ze vliegen behoorlijk snel en het was moeilijk om ze in de vlucht goed vast te leggen. Een aantal keren lukte dat, zoals hieronder met twee Krakeenden en een Slobeend. De beide onderste vogels op de foto zijn de Krakeenden, voorop vliegt de woerd en daarachter zijn echtgenote. Die Krakeenden vallen op door die witte vlek aan de vleugelbasis die je eigenlijk alleen maar goed ziet als ze vliegen. De bovenste van de drie is een mevrouw Slobeend, die heeft niet zo’n witte vlek maar daarentegen zijn de onderste vleugelveren groen gekleurd. Met deze twee soorten had ik direct mijn onderwerp voor vandaag te pakken.

Krakeenden en Slobeend in de vlucht

De woerd van de Krakeend is een prachtig getekende vogel met allerlei fijne lijntjes aan de zijkant van het lichaam. De witte vleugelvlek zie je niet als ze drijven.

Krakeend (m)

Nog mooier is de borst van de woerd van een Krakeend getekend.

Krakeend (m)

Bij de Slobeend valt direct die forse snavel op. Met deze toeter half in het water slobberen ze hun eten direct aan de oppervlakte van het water op. Hieronder een mevrouw Slobeend. Nog net zichtbaar zijn die groene veren, die zo opvallen in de vlucht.

Slobeend (v)

De woerd Slobeend is heel anders getekend, hij heeft veel meer kleur in z’n verenpakket, de grote “toeter” blijft natuurlijk

Slobeend (m)

en ook bij de woerd heeft de borst een bijzondere tekening.

Slobeend (m)

Je zegt “eenden” en het lijkt zo gewoon, maar toch hebben ze voor mij elk hun bekoring, leuk om eens goed te bekijken.

Advertenties

Gevlieg

We zitten weer diep in de herfst, wat betekent dat er weer allerlei wintergasten zijn gearriveerd. Zoals deze Grote zilverreiger, hoewel …. wintergast? Er zijn genoeg exemplaren die Nederland in de zomer niet meer verlaten. In mijn “fotojachtgebied” zie je hem echter alleen maar in de herfst en winter. Hieronder is hij als “sluipend” op zoek naar een lekker hapje. In het water wordt hij vergezeld door andere wintergasten, de Smienten. De meest linkse eend op de foto is een Krakeend. Die laatste soort is hier het hele jaar door aanwezig. Waar ik de foto maakte zaten erg veel van die Krakeenden, een teken dat ze waarschijnlijk uit het noorden hier na toe zijn gekomen, dus toch wel weer een beetje wintergasten.

Grote zilverreiger

De zilverreiger vertrouwde het achtergrondgeluid niet en blies de aftocht.

Grote zilverreiger

Hij kwam wel even voorlangs, al kreunend en steunend, tenminste ……. een dergelijk geluid maakte hij.

Grote zilverreiger

Maar ja …….., foetsie dus. Misschien was hij opgeschrikt door een vreemde “roofvogel” die een “prooi” meenam. Vogels weten het verschil niet, denk ik.

vreemde vogel

Na het wegsterven van de herrie had ik de tijd om eens om me heen te kijken.

koe

Al die tijd werd ik nieuwsgierig in de gaten gehouden door zeg maar Aagje 1. Ze zal mij ook wel een vreemde vogel hebben gevonden met dat grote oog.


Herfstkleur

Door omstandigheden is het me deze week niet echt gelukt een lange natuurwandeling te maken. Terwijl er nu net zoveel kleur in het landschap is te vinden. Maar onderweg, hieronder in Waskemeer, straalde het goud me tegemoet.

herfstkleuren Waskemeer

Ook in het Fochteloërveen was alles geel. Helaas zijn dat geen herfstkleuren, zo ziet het er daar bijna het hele jaar door uit, alles ten gevolge van het overvloedig aanwezige Pijpestrootje.

Fochteloërveen

Met de zon in de rug of in tegenlicht, het blijft daar geel geel en nog eens geel.

Fochteloërveen

Maar bij de Oude Willem vond ik toch nog een gouden laan.

gouden laan herfstkleuren

Een laan met mooie herfstkleuren.

gouden laan herfstkleuren

Het zou zo mooi geweest zijn daar eens een uurtje in dat herfstbos rond te lopen, maar helaas, het ging niet. Volgende keer maar weer beter.