Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Natuurfotografie

Heideblauwtjes en Klokjesgentiaan en nog iets

Bij een wandeling door het Wijnjeterperschar, ingang westzijde, zijn er in deze tijd van het jaar een paar zaken waar ik extra op let. Eerst kijk ik of de Klokjesgentianen als bloeien. Dat viel tegen, in totaal zag ik slechts één van deze blauwe lichtpuntjes in het gebied omhoog steken. Er zullen er meer zijn geweest, maar dan veel verder van het pad af en daar begin ik maar niet aan met al dat hoge gras. Het bleef dus bij deze ene. Daarmee was het eerste deel van mijn zoektocht wel enigszins gelukt.

Klokjesgentiaan

Verderop, in het heidedeel bleken er redelijk veel Heideblauwtjes actief. Tenminste, als je in de buurt kwam. Meestal verstopten ze zich echter diep in de vegetatie. Dat zal vermoedelijk met de warmte te maken hebben. Op m’n buik liggend kon ik een vrouwtje van deze soort nog wel fotograferen. Hoewel ze “blauw” in het naam hebben ontbreekt die kleur nagenoeg bij die vrouwtjes. Alleen bij de aanhechting van de vleugels aan het lijf zie je nog wat blauw. De bovenkant van de vleugels is bruin bij de vrouwtjes.

Heideblauwtje (v)

Dat ging nog, maar om een mannetje vast te leggen kostte het veel meer moeite. Na diverse vergeefse pogingen en veel heen en weer kruipen lukte het dan toch. Een mannetje hangend aan dopheide, precies zoals het hoort. Ook bij een mannetje van deze soort is de aanhechting van de vleugels blauw, net zo als de bovenkant van die vleugels voor een groot deel. Dat kun je op de foto hieronder nog net zien. Als de vlinders wat ouder zijn slijt dat blauw echter en worden hun vleugels ook steeds bruiner.

Heideblauwtje (m)

Met het zweet op het voorhoofd na al dat gekruip ging ik maar eens uitblazen op het Pieter Postma-bankje

eieren van vlinder

en m’n oog viel toevallig op een aantal eitjes die aan een grasstengel waren geplakt. Vrij zeker zijn dit vlindereitjes, maar van welke soort, dat durf ik niet te zeggen. Bij deze eitjes moet je denken aan een doorsnede van misschien 1-2 millimeter.

Advertenties

Manke koning

Laat ik in de week dat er het een en ander mankeerde aan de goede omgangsvormen tussen wereldleiders en precies op de dag dat dit mankement tot een dieptepunt kwam in het veld een manke “koning” tegenkomen. Koning in de zin van “kening fan de greide”, een Grutto dus. Eerst leek alles wel normaal. Een Grutto afstekend tegen een helder blauwe lucht, dat is koninklijk.

Grutto

De Grutto’s zijn zich aan het verzamelen voor de grote afreis naar het zuiden en liepen in groepen in het veld. Eentje draaide me de rug toe.

Grutto

Toen viel me een andere op, hij hompelde, zijn ene poot was stijf en hing er maar wat bij. Daar kon hij ook niet op staan. Eerst zag ik dat nog niet zo goed,

Grutto

maar toen hij naar voren boog zag je dat die poot mee omhoog ging, de vogel was ook niet in staat die poot te bewegen.

Grutto

Toen hij helemaal voorover boog stak die poot de lucht in,

Grutto

een merkwaardig gezicht en niet leuk om te zien. Vliegen kon hij nog wel en hij zal waarschijnlijk ook wel Afrika kunnen bereiken als hij genoeg voedsel vindt in de komende dagen, maar volgend jaar terugkeren zit er niet meer in, denk ik. Ja, ook een “koning” kan z’n mankementen hebben. Dat kan in de harde natuur fataal zijn.


Droge zwaluwdag

Net als vorige week was het ook nu weer rustig in het veld, er was weinig te beleven zogezegd. Er was nog wel wat kleur. De tulpenvelden zijn gerooid maar hier en daar bloeien nu de aardappelvelden, ook mooi.

aardappels in bloei

Verder is het er droog, erg droog. Het lijkt wel alsof de boeren niet meer hoeven te hooien, het “hooi” staat bijna al kant en klaar op het land. Hieronder het resultaat nadat zo’n stuk weide is gemaaid. Normaal oogt het veld dan ook wel wat gelig, maar dit is toch wel wat teveel.  Nu had ik wat boompjes op de voorgrond mee kunnen fotograferen om het allemaal wat spannender te maken. Dat heb ik bewust niet gedaan. Dit is momenteel het beeld na het maaien, een grote gele lege vlakte. En het loopt daar wat af dus de horizon staat niet verkeerd op de foto.

droog grasland

Echt actief waren wel de Boerenzwaluwen. Ze hadden stuk maïsland ontdekt en waren druk bezig daar de vliegen af te vangen. Met die warmte moet je af en toe wel even uitblazen natuurlijk. Dan krijg je zoiets als “er zaten ….. kleutertjes op een hek”.

Boerenzwaluw

Het aantal heb ik niet ingevuld, dat varieerde.

Boerenzwaluw

Ze vertrouwden me kennelijk want ze kwamen steeds terug. Wel even kijken natuurlijk of ik een beetje uit de buurt bleef.

Boerenzwaluw

Eindelijk kwam er eentje ietsje dichterbij en landde op een prikkeldraad.

Boerenzwaluw

Het was rustig in het veld, maar gelukkig zijn daar altijd nog de zwaluwen. Het werd een zwaluwdag.