Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Natuurfotografie

Aflopend

Het einde van het jaar nadert, het is vroeg donker en laat weer licht, de donkerste dagen van het jaar. De afgelopen dagen behaalden we hier net niet of net wel het vriespunt, koud is het wel. Dat betekent dat we zo langzamerhand afscheid moeten nemen van een aantal natuurfenomenen. De meeste paddestoelen kunnen niet goed tegen vorst en hun verschijning is dan ook een aflopende zaak.

paddestoelen bij ondergaande zon

Sommige komen al helemaal niet meer tot volledige uitgroei, zoals onderstaande, die eigenlijk alleen maar een zielig hoedje heeft kunnen produceren. Ja, het is aflopend met deze jongens.

onvolgroeide paddestoel

In deze periode van het jaar dreigt er gevaar voor sommige soorten wild, zeker voor de Haas, hier en daar lopen de buksen weer buiten.

Haas

Ze kunnen zich goed verstoppen door plat op de grond te gaan liggen, maar zodra ze toch op de vlucht slaan zijn ze kwetsbaar. Voor hen is het afwachten hoe het afloopt dit jaar.

Haas

Ten slot nog een oudere foto van een zonsondergang,

zonsondergang

eigenlijk meer zoiets als de wens is de vader van de gedachte, want een beetje kleur kunnen we op dit moment wel gebruiken. Leuk is het momenteel niet met al die beperkingen maar hopelijk zal dat ook wel weer eens aflopen.


Reade Wikel en zo

Meestal vertrekken ze als je ook maar in de buurt komt, soms, heel soms heb je geluk dat ze even geen zin hebben in vliegen en vluchten. Torenvalken zijn in het vrije veld gewoon slecht te benaderen.

Torenvalk

Zo ook deze, een vrouwtje, de rechterpoot warm weggestopt onder het verenkleed. De mannetjes zijn iets roder gekleurd, wat deze soort waarschijnlijk de Friese benaming Reade Wikel heeft opgeleverd. Dit zijn van die momenten, als ze het koud hebben, dat ze wel even willen blijven zitten. Zo ook deze, maar niet voor lang, al gauw weer keek ik tegen een lege dampaal aan.

Torenvalk

Het is november, de dagen zijn kort en de laatste tijd grijs en nog eens grijs en vooral is er daardoor weinig licht. In de afgelopen week zijn hier heel veel bladeren van de bomen gevallen. Op de enige dag in deze week dat de zon wat meer scheen had ik andere bezigheden.

schapen bij zonsondergang

Aan het eind van de dag kon ik nog net even van de zonsondergang genieten. Deze keer met een aantal schapen.


Herfstig allerlei

Vandaag een verzameling van fleurige herfstkleuren. Hoewel de onderstaande paddestoel de juiste kleuren heeft, mankeert de ring om de steel en de witte stippen van de vliegenzwam. Verder is deze soort veel steviger, maar ook kleiner. Het is denkelijk eentje uit de Russula-familie, misschien een braakrussula. Ook al omdat de hoed felrood is, net iets dieper roder dan bij de vliegenzwam. In het geval van een braakrussula is hij zwaar giftig.

braakrussula?

Wie me ook altijd opvalt is de Amethistzwam, ook wel rodekoolzwam genoemd. De reden daarvoor lijkt me wel duidelijk.

Amethistzwam

Minder opvallend is onderstaande boleet. Het bijzondere van deze paddestoel is dat hij bezoek had, denkelijk bladluizen.

boleet met bladluizen???

Nog lang niet alle bladeren van de eik zijn afgevallen. Dan is het even zoeken, maar een gal is gauw gevonden. Maar een gal met slak, die zie je niet zo vaak.

gal met slak

Hier en daar zijn de dekrammen ook weer losgelaten. De onderstaande heeft goed z’n best gedaan. Of …., en dat is waarschijnlijker, het is nog een jonge onervaren ram, nog een wildebras.

dekram

Nog maar eens een stel russula’s, altijd een kleurig accent in het bos.

russula?

Je zou het niet denken, maar onderstaande plant is voor mij ook herfst. Hij staat in m’n tuin te pronken. Elk jaar weer, diep in de herfst, begint hij met bloeien en hij houdt het vol tot en met de eerste zware nachtvorsten. Vorig jaar bloeide hij met kerst nog. Ik heb hem ooit eens als verjaardagscadeau gekregen met de mededeling dat hij niet winterhard is. Maar ik heb hem nadat hij was uitgebloeid gewoon in de koude grond geplant. Tot nu toe komt hij elk jaar weer tot bloei. Een naam weet ik niet.

Als je goed kijkt is de herfst toch niet zo triest, overal is wel kleur. Totdat het zwaar gaat vriezen, dan verdwijnt ook de laatste kleur. Tot die tijd dus nog maar even genieten van die kleuren.