Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Natuurfotografie

De skiertsjilling

De Twijzeler mieden zijn in de afgelopen periode behoorlijk op de schop gegaan. Er was een aantal jaren geleden al een soort van vogelkijkscherm aan de westzijde van de Miedwei geplaatst, maar nu heeft men het steviger aangepakt met een echte vogelkijkhut aan de oostzijde van die Miedwei. Vanuit een parkeerplaats voor fietsen loopt een steiger eerst langs het rietland

toegang Skiertsjilling

en daarna na een bocht linksaf door het rietland

toegang Skiertsjilling

naar die vogelkijkhut met de naam “Skiertsjilling” wat Frysk is voor “Zomertaling”

toegang Skiertsjilling

de kijkhut biedt ruim overzicht over de mieden

uitzicht Skiertsjilling

waarbij tevens een gedeelte rietland is te overzien.

uitzicht Skiertsjilling

Maar ja, bij een vogelkijkhut horen ook vogels natuurlijk. Die dobberden ver ver weg, te ver om een goede foto van te maken. Alleen een stel jonge Knobbelzwanen en een Canadese gans waren groot genoeg om ze, met de kerktoren van Twijzel op de achtergrond, enigszins redelijk vast te leggen.

uitzicht Skiertsjilling

Het is een mooie locatie voor een vogelkijkhut. In het voorjaar kan het er vol zitten met Kieviten en in wat mindere mate met Grutto’s. In het gebied heb ik ook diverse keren een Blauwborst gezien en (kleine) Karekieten en Rietgorzen gehoord. De voordelen zijn dat er een mooie parkeerplaats is voor fietsen en dat je tussen poëtisch wuivend riet naar de hut kunt lopen en vooral ook dat de kijkhut direct aan het water ligt. De nadelen zijn dat er nog geen goede parkeerplaats voor auto’s is en verder dat de steiger als je er over loopt aan alle kanten kraakt en niet zo’n beetje ook, nieuwigheid denk ik dan maar. Daardoor gingen alle vogels die er eerst wel dobberden direct op de vlucht toen ik aan kwam lopen. Hoe voorzichtig ik ook liep, het hout bleef kraken. In de verte dobberden later onder anderen een paar Wintertalingen, erg mooie eenden en in de zomer zullen waarschijnlijk ook de Zomertalingen wel komen. Verder is een nadeel dat er geen zitbanken in de hut zijn aangebracht. Wil je vogels van dichtbij zien dan zul je lang moeten wachten totdat ze na een krakende aanloop weer terug komen vlak voor de kijkhut en een paar uur staan, dat lokt me niet. Ook zijn alle kijkgaten op grote-mensen-hoogte aangebracht en is de hut daarom minder geschikt voor kleinere kinderen. Maar ik zal er zeker terugkomen, het gebied lijkt me aantrekkelijk voor veel vogelsoorten. En als er even geen vogelgeluiden te horen zijn zorgt een nabij gelegen dierenpensioen wel voor een voortdurend achtergrondgeluid.

Advertenties

Oud en Nieuw

Weer een jaar voorbij, 2018 loopt op z’n achterste benen. Tijd voor een nieuwjaarswens

Nieuwjaarsgroet

en voor een korte terugblik op voor mij enkele fotografische hoogtepunten in het afgelopen jaar, zoals van deze koning die ook wel eens gewoon wat moet

Grutto – Skries

en van een Bruinrode heidelibel, gevangen in een paringswiel.

Bruinrode Heidelibel

Het werd helaas niet het jaar dat ik gewenst had, zo nu en dan zat het behoorlijk tegen en mede daardoor nam de frequentie van posten op dit blog af.

Nijjierswinsk

Ondanks dat heeft dit weblog nog nooit zoveel bezoekers gehad als in dit afgelopen jaar. Ik dank u allen hartelijk voor de aandacht die u in dit jaar aan mijn fotografische bezigheden heeft besteed. Op naar een nieuw jaar en zoals elk nieuw jaar opnieuw: “Wat de toekomst brengen moge …………


Gestempeld

Zo af en toe rijd ik over de parallelweg van de Opper Haudmare, de hier gebruikte naam voor de N381, op zoek naar op een paal staande Buizerds. Dat lukt momenteel niet zo erg goed meer, de weg is intussen voorzien van een middenberm met een vangrail waardoor palen aan de overkant van de weg niet meer zichtbaar zijn en van op die palen staande Buizerds alleen nog de kop. Vlak bij de Bûtewei in Ureterp zit momenteel wel weer een redelijk witgeborste Buizerd, die erg veel lijkt op eentje die ik een aantal jaren geleden al eens heb gefotografeerd. Het is de wel vraag of dit nog steeds dezelfde is als toen. Dat deed me terugdenken aan een contact dat ik in die tijd heb gehad met het Vogelringstation Menork in de persoon van Willem Bil.

geringde Buizerd

Destijds kon ik zien dat deze vogel gestempelde veren had

gestempelde veren Buizerd

en zelfs kon ik het nummer van de ring aflezen

geringde Buizerd

Dat leidde tot het contact met Menork, want zij herkenden deze Buizerd. Willem Bil schreef in een mail: “Het zijn vaak de juveniele vogels die wat langer blijven zitten en zich zodoende ook op de plaat laten zetten. Zo ook deze vogel, meteen op de foto al te zien dat het een jonge (eerste winter) vogel is. We zijn er achter gekomen welke het precies is! Deze vogel ringden we op 9 februari (2012) ten noorden van Olterterp (nabij de Mersken) en kreeg het nummer 6167553”.

Als het dezelfde Buizerd is als die welke ik nu weer regelmatig zie is deze waarschijnlijk binnenkort 6 jaar oud.

te ringen Buizerd via http://www.menork.nl

Bil stuurde me ook een foto die gemaakt was op het moment van het ringen en stempelen van de veren van de vogel en ik kreeg toestemming deze foto te gebruiken. Het verzoek van Bil was dat als iemand gestempelde veren vindt of een ring kan aflezen de nummers te melden op hun website www.menork.nl Dan kunnen ze de gestempelde en geringde vogels volgen. Bij dezen geef ik dat verzoek hierbij door. Ook al is het jaren later, het verzoek blijft actueel.