Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Natuurfotografie

Smaragdlibel

Na het eerste juffertje in dit seizoen ben ik op zoek gegaan om een foto te maken van de voor mij eerste libel. Vaak zijn het de Smaragdlibellen die zich het eerst laten zien. Waar ik ze vaak heb gevonden is op de Kapellepôle onder Wijnjeterp. Zo ook nu, er vlogen diverse exemplaren rond die het allemaal erg druk hadden met de jacht. Dan is het wachten totdat er eentje middagpauze neemt. Na zo’n kwartiertje  wachten kon ik dan toch de eerste Smaragdlibel “portretteren”. Ook hier betrof het een nog jong exemplaar, de ogen zijn nog bruin. Die zullen later ook groen worden.

Smaragdlibel

Het verschil tussen mannetjes en vrouwtjes is niet erg duidelijk. Het grootste verschil is dat de mannetjes een sterk getailleerd achterlijf hebben. Dat had deze niet dus het zal wel een vrouwtje zijn geweest.

Smaragdlibel achterlijfaanhangsels (detail)

De libel hing zo mooi stil dat het ook nog mogelijk was de facetogen goed in beeld te krijgen. En zo van dichtbij kun je de groene kleur ook mooi zien. Deze soort behoort tot de groep van de glanslibellen en glanzen deed zij, dat is zeker.

Smaragdlibel facetoog

Daar vlakbij hing een strontvlieg, denkelijk, in het gras. In een overigens ietwat ongebruikelijke houding met gespreide vleugels. Omdat ik toch moest wachten heb ik deze ook maar even vastgelegd. Onder de grasaar hing nog een tweede insect, welke dat heb ik niet kunnen vaststellen.

strontvlieg

Want toen ik klaar was met de Smaragdlibellen was dit stel ook verdwenen. Maakt niet uit, voor mij waren die glanzende libellen hoofdzaak.

Advertenties

Voorjaar-nieuw (2)

Een wandeling door het Wijnjeterper schar is momenteel wat minder “spannend” dan een aantal jaren geleden. Dat komt omdat men een poos geleden de waterhuishouding heeft veranderd en allerlei sloten heeft gedempt en daarbij ook nog eens bijna al het struikgewas heeft verwijderd. Dan is er gewoon wat minder “werk” voor mijn macrolens en ga ik er alleen naar toe om speciale onderwerpen te zoeken. Vandaag zijn dat de juffertjes, die zo langzamerhand ook weer tevoorschijn moeten komen. Maar eerst het uitzicht over het ven waar vlakbij de volgende foto’s zijn gemaakt met een weerspiegelende wolkenlucht. Dat uitzicht alleen al was de moeite waard.

ven in Wijnjeterperschar

Maar eerst liet zich nog een weekschildkever zien, populair genoemd het geel soldaatje.

weekschildkever (geel soldaatje)

Toen was het beurt aan de juffertjes, maar dat viel niet mee. Het was òf te koud òf ik was nog te vroeg, maar er vlogen na veel zoeken slechts twee exemplaren rond. Met moeite kreeg ik één van die twee voor de lens. Omdat er nauwelijks nog struikgewas is moeten deze juffertjes als ze willen rusten aan de grassprieten laag bij de grond gaan hangen, wat dan weer een warrige achtergrond oplevert. Met een kader om de foto heb ik iets van die warboel kunnen afvangen.

Azuurwaterjuffer (v) jong

Dit was vrij zeker een Azuurwaterjuffer, een vrouwtje, nog jong en nog niet op kleur, maar het blauw begint er al wel een beetje “doorheen te piepen”. Ze lijken fors te zijn op zo’n foto maar in werkelijkheid zijn ze slechts een centimeter of vier tot vijf lang.

Azuurwaterjuffer (v) jong

Een “blauwe” juffer dus, terwijl het eigenlijk altijd de rode vuurjuffers zijn die het eerst uitsluipen. Die heb ik niet gezien, dus ik moet nog maar eens terug. Hopelijk is het dan net wat warmer.


Voorjaar-nieuw (1)

Ik heb de macrolens lang laten liggen dit voorjaar maar vandaag moest het er toch maar eens van komen. Naar een bekende plek dan maar om te kijken of het jaarlijkse plantenfeest al weer is aangebroken. En jawel ….., er stonden honderden exemplaren van het Heidekartelblad in bloei. Nog steeds staat deze plant op de rode lijst van bedreigde planten vermeld als zijnde zeer zeldzaam. Maar daar waar ik was is hij dus niet zeldzaam, maar in bepaalde blauwgraslandjes zeer algemeen.

Heidekartelblad

Z’n Friese naam is Heiderinkelbel, wat komt doordat de zaadjes in de zaaddoos kunnen “rinkelen” als de vruchten rijp zijn. Bepaalde stukjes van dat blauwgrasland waren helemaal paars / lila, een mooi gezicht.

Heidekartelblad

In de natte blauwgraslandjes stonden ook weer de eerste exemplaren Orchideeën. Hieronder waarschijnlijk de Brede orchis. Ik schrijf er vandaag maar niet bij waar ik deze planten heb gevonden omdat onverlaten in Drenthe zover zijn gegaan om deze orchideeën uit te steken. Je hebt er niets aan in een tuin want ze hebben een speciale bodem nodig en waarom zou je die mooie planten gaan vernielen? Nergens voor nodig, mooi laten staan pronken waar ze staan.

Brede orchis

De macrolens had ook z’n nut deze keer, een insect met een vervaarlijk ogend steekwapen liet zich goed zien en was kennelijk aan het gymnastieken met twee van z’n zes poten hoog in de lucht gestoken. Hoe deze precies heet weet ik niet, hij lijkt wat haftachtig.

insect – haft?

Het begin is er, het macroseizoen is geopend. Het is weer tijd voor nieuw “spul” in het voorjaar.