Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Natuurfotografie

Boktorren

’t Is eigenlijk niet te doen om momenteel de natuur in te trekken. Bij huis in de schaduw zittend denk je dat het wel kan, maar eenmaal buiten in de volle zon slaat de warmte je tegemoet. Dus heb ik het deze week maar heel dicht bij huis gezocht. Veel was er niet te fotograferen. Behalve de onderstaande boktor, die vanwege zijn grootte en kleurenpakket de naam Kleine Wespenboktor heeft gekregen. Hij ziet er gevaarlijk uit, maar doet niets dat je zou moeten beangstigen. ’t Is gewoon een mooi insect.

Kleine Wespenboktor

Een stuk groter is de onderstaande, de Distelboktor met die enorm lange voelsprieten. Verder met veel goud in het kleurenpakket.

Distelboktor

Het is ook al zo’n mooi insect. Heel erg vaak zie ik ze niet, des te mooier is het als er dan eentje wil stilzitten voor de foto. Daarbij komt dat ze in de hitte meestal niet aan de zonkant van een blad rondhuppelen. Dat geldt niet alleen voor deze soort maar ook voor veel andere soorten en dan is het moeilijk nog hier en daar iets te ontdekken.

Distelboktor

Het is nog steeds vakantietijd. Maar de eerste bruingebrande thuiskomers liepen vandaag ook al weer rond in de supermarkt. Dus we lopen weer naar het eind.

vakantiegevoel

Als u me de komende week hier mist dan heb ik zelf ook een weekje blogvakantie genomen.

_____________

Hieronder plaatst wordpress waarschijnlijk weer een stamp advertenties. Daar ben ik niet voor verantwoordelijk. Daaronder kunt u desgewenst reageren op dit blog, dat hoort wel weer bij dit weblog. Het is gewoon vervelend dat wordpress het net doet lijken alsof die advertenties bij mijn weblog horen. Onderaan het blog verschijnt vaak al een popup en hier soms wel 9 advertenties, het is net allemaal een beetje teveel van het goede. Ik begin me eraan te ergeren.

_____________


Enige nostalgie

Het is vakantietijd en ook ik heb me in de afgelopen week rustig gehouden. Het werd een week met vooral in het begin visite. Erg veel behoefte om eropuit te trekken had ik dan ook niet. Zeker niet omdat momenteel de wedstrijden van het Skûtsjesilen rechtstreeks op TV worden uitgezonden. “Vroeger” trok ik eropuit om de wedstrijden ter plekke te bekijken. Dat lukt me niet echt meer, zeker niet in de plaatsen dichtbij zoals De Veenhoop en Eernewoude, waar het zicht vanaf de wal op het wedstrijdwater heel beperkt is, waar je lange einden moet lopen en je meer mensen ziet dan skûtsjes.

De vlinders waren mijn beste vrienden in de afgelopen week in de tuin, zoals deze Dagpauwoog. Vlinders die ik al sinds het eerste begin van mijn fotografiehobby heb kunnen vastleggen. Toen nog in zwart-wit en daardoor minder spannend om hier te laten zien. In kleur zijn ze veel mooier.

Dagpauwoog

Toch was daar wel het verlangen om de IJsselmeerkust weer eens te bezoeken.

IJsselmeer

De foto’s hierboven en hieronder zijn genomen vanaf Reaklif en op de achtergrond ligt Stavoren, of Staveren of Starum, het is maar net waar je vandaan komt hoe je deze plaats noemt. Op deze foto is het IJsselmeer leeg, maar dat was vandaag anders. Vandaag werd daar een wedstrijd gevaren met de skûtsjes.

IJsselmeer

Weer bekroop me dat nostalgisch gevoel. Lang geleden ging ik af en toe op een wedstrijddag naar zo’n zeilwedstrijd toe. Een auto had ik nog niet, dus de reis werd gemaakt op mijn brommertje. Dat zo’n reis een paar uur duurde, dat deerde niet. Met mijn eerste Praktika spiegelreflex-camera heb ik overal foto’s gemaakt van die zeilwedstrijden. Voor mijn gevoel waren het toen nog echte skûtsjes, de werkpaarden van het water. Nog uitgevoerd met zeilen van katoen en verder redelijk origineel.

Skûtsje Grou (oud)

Tegenwoordig hebben ze allemaal kunststof zeilen en de schepen zijn zodanig verbouwd dat het snelheidsmonsters zijn geworden. Bovendien hebben ze nu allemaal een bruin grootzeil en een witte fok. Dat was vroeger anders, wit- wit kwam ook voor. Het originele is er wel vanaf. Van die oude schepen heb ik voor vandaag een paar foto’s bij elkaar gezocht. Toevallig wel de koplopers uit het klassement van dit jaar. Hierboven het skûtsje van Grou

Skûtsje Lemmer (oud)

en hierboven die van Lemmer, wij zeggen hier De Lemmer, met op de achtergrond weer Grou. Momenteel staat De Lemmer hoger in het algemeen klassement maar de verschillen zijn minimaal. Heel anders is het verschil tussen vroeger en nu qua uitvoering, dat is als dag en nacht verschil. En om eerlijk te zijn, die oude schepen hebben toch mijn voorkeur. Tja …….., dat noem je nostalgie.

________________________

Hieronder zal wordpress wel weer een heleboel advertenties plaatsen. Daarvoor ben ik niet verantwoordelijk. Daaronder vindt u weer te mogelijkheid om op dit bericht te reageren. Dat hoort dan wel weer bij dit bericht.

____________________


Majestueus afscheid

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Zeker voor de koning van het weideland, de Grutto. Voorlopig zijn ze hier weer klaar en trekken ze zich terug in hun winterresidentie, ergens in Afrika. In de korte periode dat ze in Nederland zijn laten ze zich wel zien en horen.

Grutto – Skries

Het is eind juli en nergens kon ik nog een Grutto ontdekken, een teken dat ze werkelijk afscheid hebben genomen.

Grutto – Skries

Bij zo’n afscheid hoort een koninklijke uitstraling, het moet een majestueuze uittocht zijn. Daarom deze twee foto’s, beter kan ik deze mooie vogel niet laten zien.

Grutto – Skries

Goede reis en hopelijk tot volgend jaar.

Klokjesgentiaan

Het is al weer bijna augustus en dan is er op dit weblog altijd een plaatsje voor een bloemetje. Deze keer een Klokjesgentiaan, een prachtig blauw accent gevend aan het landschap.

_________________

Hieronder zal wordpress wel weer een stapel advertenties plaatsen. Daar ben ik niet voor verantwoordelijk. Daar weer onder kunt u reageren en dat hoort dan wel weer bij dit bericht.

_______________________________