Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Zoogdieren

Veel geel

Eindelijk weer eens een week met veel zon, het werd warm. Zo warm dat ik even dacht dat de tropische wilde dieren Nederland hadden bereikt. In een weiland was een Zebra aan het grazen. Maar, deze had een halster om en zal dan ook wel een getemde Zebra zijn. Heel langzaam brengt zij me wel naar het hoofdonderwerp van deze week. In het betreffende weiland stond hier en daar een groepje Paardebloemen te bloeien.

Daarvan waren er veel, weilanden vol. In het veld werd geel bijna de hoofdkleur.

Een stel Reeën liep ook tussen de paardebloemen. Wel heel ver bij de camera vandaan.

Een Gele kwikstaart stond mooi te wezen boven op een dampaal. Op de achtergrond nog enkele gele “bollen”.

Ooievaars struinden een gemaaide strook in een veld vol Paardebloemen af

Kortom: het was een week met veel geel. Dat zal niet lang meer duren, binnenkort zal al dat geel wel zijn weggemaaid.

Overigens: Ik kan geen bijschrift meer bij een foto plaatsen, dus daar moeten we het maar even zonder doen, vervelend is dat, geweldig gedaan van WordPress, niet dus.


Vergeefse veldtocht (bijna dan)

Het is voorjaar, het is weidevogeltijd. Dat zou dan niet zo moeilijk moeten zijn om hier en daar weidevogels te vinden. Maar in de afgelopen week bleek dat niet waar te zijn. Ik ben uren door het veld gedwaald en heb in al die uren slechts twee Kieviten gezien. Twee maar, en ook nog eens ver weg. Een foto maken zat er zeker niet in. Of ik doe iets verkeerd en ben op de verkeerde plaatsen of er gaat iets erg fout met de weidevogels. Het werd een vergeefse veldtocht. Bijna dan, want er is natuurlijk altijd wel wat te zien in het veld. Zoals deze twee Damherten, bokken, die een potje aan het geweiworstelen waren. Nu nog onschuldig, maar na de zomer, in de bronstijd zal het er wel serieuzer aan toegaan.

“sparrende” damherten

Of deze twee ezels die tussen het jongveen liepen. Deze boer heeft wel vaker ongebruikelijke kostgangers. Het schijnt dat ezels een goede bescherming van een kudde bieden tegen wolven.

ezels tussen het jongvee

Een stel Scholeksters beschermde zich op een heel andere manier. Ze stonden binnen het hek van een gaspomplokatie. Voor hen geen probleem, ze vliegen zo weg over het hek, maar tegen ongewenste viervoeters biedt het wel voldoende bescherming.

Scholeksters achter hek

Uiteindelijk kreeg ik nog wel een paar kleinere “weide”vogels voor de lens, Graspiepers. Daarvan zijn er voorlopig eerst nog wel genoeg te vinden.

Graspieper

Helaas was het die dag erg grijs, de foto’s missen net dat beetje extra kleur.

Graspieper

Voor het eerst na de winter had ik ook weer een macrolens meegenomen. Onderwerpen daarvoor lagen nog niet voor het grijpen. Het is nog vroeg in het voorjaar en nog erg koud. Dan blijven de kleine kruipers liever onder in het struweel zitten. Maar een lieveheersbeestje was al wel onderweg. Denkelijk een Aziaat, gelet op de “kattenpoot” op z’n nekschild.

veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje

En een drekvlieg, die zie je overigens het hele jaar door.

vliegje

Maar als het niet beter gaat lukken met de weidevogels zal ik de macrolens in de komende tijd veel vaker gebruiken. Maar ik hoop toch dat ik minder vaak zo’n bijna vergeefse veldtocht moet gaan maken.


Zoek zoef

Er zijn hier momenteel bedroevend weinig kieviten. Als dit zo doorgaat dan wordt 2021 een ramp voor de Kievitstand in deze omgeving. Maar er is gelukkig nog wel wat meer te vinden in het veld. Zoals deze Roodborsttapuit, een soort die ook weer gearriveerd is.

Roodborsttapuit

Daarna kwamen de lentekriebels, niet zozeer bij mij, maar een stel hazen had er duidelijk zin in en had een hardloopwedstrijd georganiseerd, het is immers rammeltijd. Als je dan zo bezig bent let je niet meer zo goed op gevaar. Eentje zat er midden op de weg. Door een autovoorruit met gelaagd glas kan ik daar geen goed beeld van maken, de onderstaande is slechts een bewijs van hoe het er uitzag.

Haas op weg

Na enige tijd vond deze het toch maar tijd om even aan de kant te gaan.

Intussen was het overal om me heen een drukte van belang met die rondrennende hazen. Dat ging snel. Op de foto hieronder zie je dat het gras op de goede plaats wel scherp op de foto staat maar zoef de haas niet, zo snel ging het.

rammelende Haas

Dan maar in de sportfotofografiemodus en de camera met het onderwerp meetrekken. Het resultaat was nog minder.

rammelende Haas

Aangezien ik geen filmcamera bij me had ben ik maar gestopt met het vastleggen van die rondrennende hazen. Wel een mooi gezicht, maar niet te fotograferen. Totdat ik die oversteker weer in het vizier kreeg. Deze zat – intussen lag- nog steeds op ongeveer dezelfde plaats en deed niet mee aan het gedraaf. Deze had geen zin denk ik.

Haas

Na enige tijd ging deze compleet in de verstopmodus en verdween bijna in de oneffenheden van het land.

zoekplaatje Haas

Zo werd het min of meer een zoekplaatje ofwel zoek zoef.