Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Zoogdieren

Een niet burlende bok

Het is kennelijk weer de tijd dat de bokken van de Edelherten aan het burlen slaan. Dat is zo langzamerhand een toeristische attractie aan het worden daar op de Hoge Veluwe. Een attractie die mijns inziens een bijna hilarische grootte aan het bereiken is. Met misschien wel vijftig of nog meer mensen op een rij gaan staan afwachten of er ergens bok wil gaan burlen. En als er geen edelherten in de buurt zijn, dan maar kijken wie de langste heeft, cameralens wel te verstaan. Maar het schieten van de beste plaat lijkt me onbegonnen werk, want meester Pieter wordt begeleid door boswachters naar de mooiste plaatsen geleid, daar waar de lange en korte lensjes nooit legitiem mogen verschijnen. Je hoort trouwens nooit iemand over de blaffende reebokken in juli, minstens zo spectaculair. Niets voor mij, die drukte rondom de edelherten. Daarom heb ik me in alle stilte maar eens geconcentreerd op de middelmaat, de Damherten. In het Katlijker schar is een forse kolonie aanwezig, groeiend en groeiend in aantal. Daar ben ik eens gaan kijken, ook leuk en je ontloopt de grote drukte. Deze keer liepen ze in de weilanden vlak naast dat schar, bijna tussen de koeien.

Damherten Katlijker schar

Ze lagen een beetje weggestopt in een slenk. Je zag het gewei van de bok  boven de rand van de slenk uitsteken, maar hij bleef liggen en maar liggen. De meeste hindes volgden zijn voorbeeld. Uiteindelijk, na lang wachten voor mij, gaf een van die hinden het sein om wat meer in beweging te komen. Eerst maar eens de stramme spieren uitrekken.

bok Damhert

Enige tijd later kwam de bok ook in beweging, ook eerst maar eens rekken en strekken. Vlakbij liep een melanistische (zwarte) jongeling. Daarna liep de bok tergend langzaam langs zijn harem. De hindes kwamen zo langzamerhand ook in de benen.

Damherten Katlijker schar

Er liep daar van alles, volwassen dieren, maar ook eerstejaars jonge dieren, waarvan er ook nog eentje bij moeders probeerde te drinken en tussen-maatjes. Totaal zeker meer dan 25 dieren, maar het kunnen er net zo goed 40 zijn geweest, een aantal bleef bijna onzichtbaar in die slenk en als ze zich wel lieten zien dan nooit allemaal tegelijk.

melanistische bok Damhert

Er liep ook nog een melanistische halfwas-bok tussen, zie hierboven. Uiteindelijk lukte het ook de oude bok met z’n imposant gewei in volle glorie vast te leggen.

bok Damhert

Zoals geschreven, ze liepen in een weiland, bijna tussen de koeien. Dat leidt tot verstoring van de foto’s door de overal aanwezige schrikdraad. Het is niet anders, het is zoals het is. Hoe dan ook, het was er rustig. Behalve een automobilist die ook nog even stopte om een korte blik op de damherten te werpen was ik er alleen. Om in alle rust te kunnen kijken naar een niet burlende bok.

Advertenties

Nationale vogel terug

Een paar jaar geleden is de Grutto uitgeroepen tot nationale vogel van Nederland. En dat terwijl ze hier maar een paar maanden per jaar zijn, zo ongeveer van april – juli. Daarom is het elk jaar een feestje als ze weer terug zijn uit verre oorden.

 

Grutto

 

Een stel landde redelijk ver bij me vandaan.

Grutto

Helaas nog wel in een door de winter vergeeld landschap.

Grutto

Dat kan mooier maar dan moeten we wachten tot de laatste resten van de winter weg zijn en alles weer helemaal groen is.

Grutto

Maar ondanks dat is het goed ze weer te zien en zeker ook om ze te horen.

Haas

Daar vlakbij zat een na-de-paas-Haas te bedenken of hij die brede wijk wel zou kunnen overbruggen met een sprong. Uiteindelijk besloot hij toch maar om te lopen. Hij verdween links uit beeld. Een leuk intermezzo, maar de Grutto was voor mij vandaag de uitschieter. Nu nog een groen stuk weiland vol bloeiende kruiden.


Oog in oog

Het gebeurt me zelden dat ik oog in oog kom te staan met een Ree. Meestal zijn ze al lang weg als ik in de buurt komt. Maar deze was druk aan het grazen en hield dat nog een poosje vol toen ik langskwam. Wel kijken natuurlijk.

Ree

Na een poosje kwam toch de kop omhoog en hebben we elkaar een tijdje staan aankijken.

Ree

Totdat de Ree besloot dat er een meer beschut plekje moest worden gezocht.

Ree

Dat vond hij in een rietzoom.

Ree

Daardoor verdween het dier compleet uit beeld. Een mooie ontmoeting, kort maar bijzonder.