Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Vogels

Majestueus

Tja …, als er een belangrijke doorgaande weg hier in de buurt is afgesloten, dan zoek je wel eens een alternatieve route, wat je dan brengt op een plaats waar je normaal gesproken niet vaak komt. Die route bracht me op de Tsjerkebuorren langs de Koarte Wyk in Drachtstercompagnie, hier meestal “de Kompenije” genoemd. In een intussen gemaaid maïsveld stond een kunstwerk gemaakt van wilgentenen. Het betrof “Majestueus”een creatie van tientallen “Kompenijsters” inwoners van Drachtstercompagnie dus. Reden om even stil te staan. Helaas was de achtergrond voor het maken van een foto eigenlijk te rommelig om het kunstwerk helemaal tot z’n recht te laten komen, maar het is niet anders.

vliegende zwanen in wilgentenen

Een informatiebord verhaalt de betekenis. Het betreft hier twee vliegende zwanen. Op een tweede informatie bord staat een gedicht van Wieke de Boer, zeer waarschijnlijk ook een Kompenijster, maar denkelijk ken ik haar niet, met een ode aan de zwaan in it Frysk en met Nederlandse vertaling, waaronder het feit dat zo’n paar in principe een leven lang bij elkaar blijft. Het betreft een project in het kader van WOODLandart. Hieronder slechts een deel van het gedicht, de liefhebbers moeten zelf maar even gaan kijken.

informatieborden vliegende zwanen

En dat het majestueus kan zijn, zo’n vliegend zwanenpaar, dat laat ook onderstaande foto wel zien.

vliegende Knobbelzwanen

Je kunt ze bijna horen vliegen.

Advertenties

Korte kuifjes en meer

Wat me opviel in de afgelopen week was dat er op veel plaatsen was gemaaid. Dat zal alles met de weersverwachting voor het zonnige weekend te maken hebben denk is. Overal vond ik rechte maailijnen in het veld. Dan ben je blij met die ene boer die net even “uitschoot” bij het draaien van een bocht met z’n tractor en grasmaaier. Dat breekt direct de eentonigheid van het uitzicht.

gemaaid gras

Onderweg zag ik een veld waarop allerlei soorten maïs werden verbouwd, per soort aangegeven met een bordje. Nu ben ik niet iemand die zonder toestemming een stuk akkerland inloopt om te kijken hoe dat precies in elkaar steekt.

gemerkte maïs

Maar vanaf de weg werd het me wel duidelijk via een groot bord waarop letterlijk stond:

“Maisteelt met minder chemie. Project: Verduurzaming van maisteelt op puur veen. Praktijkonderzoek naar verduurzaming van maisteelt op puur veen, gericht op het terugdringen van bestrijdingsmiddelen en kunstmest en met toepassing van niet-kerende grondbewerkingen (NKG). Daarbij wordt ingezet op het tegengaan van oxidatie van veenpakketten (CO-2 reductie) en het terugdringen van chemiegebruik in de maisteelt op veen, in het bijzonder het zoeken naar (biologisch afbreekbare) alternatieven voor glysofaat.”

Het was me duidelijk, ook de boerenstand zoekt, samen met deskundigen, naar oplossingen voor milieuvraagstukken. Dat wist ik al, maar zo vaak wordt het niet gezegd. Laten we hopen dat het onderzoek bruikbare resultaten oplevert.

project maïs op veen

In een weidegebied gaat het mij echter fotografisch gezien natuurlijk in de eerste plaats om weidevogels. Er was een stel Kieviten bezig “fet op de bonken te krijen” (aan te sterken) voor de grote trektocht. In de groep zaten opvallend veel jonge vogels die dit jaar zijn uitgebroed.

jonge Kievit

Je herkent ze vrij eenvoudig aan de korte kuifjes en het vele wit aan de randen van de vleugels.

jonge Kievit

Dezen hebben de predatoren overleefd. Al met al was het een positieve week: oplossingen zoeken in milieuvraagstukken, een flink stel jonge kieviten en leuke lijnen in het landschap.


Verzamelen en opruimen

Het viel niet mee om in de afgelopen week nog wat vogels vast te leggen. Als het wel lukte dan slechts van ver, heel ver. Op een bepaald moment leek het wel alsof het veld compleet leeg was, behalve de duiven, kaaien, eksters en dergelijke. Ik kon nog een Roodborsttapuit (m) vastleggen, het zal wel zo ongeveer de laatste in dit seizoen zijn geweest.

Roodborsttapuit (m)

En nog eentje, zeer waarschijnlijk een vrouwtje Roodborsttapuit, hoewel ik het in de herfst wel eens moeilijk heb met de vrouw-vogels, dan beginnen ze steeds meer op elkaar te lijken.

Roodborsttapuit (v)

Het lijkt er een beetje op dat de laatste zomergasten zich aan het verzamelen zijn om te vertrekken. Heel lang heb ik op die dag geen enkele zwaluw gezien en ik kreeg het idee dat ze allemaal al weg zijn. Totdat ik in de buurt van het Ketliker skar toch nog een aantal rond zag vliegen. Maar alleen daar nog, verder nergens meer. Dat Ketliker skar brengt me natuurlijk weer bij de daar aanwezige Damherten. Eentje (helaas van ver) demonstreerde een steeds groter wordend probleem.

Damhert

Dit hert was aan het “haffeljen” (kauwen) op een stuk plastic. Op de een of andere manier probeerde het hert dat stuk plastic naar binnen te werken. Dat lukte niet en zo af en toe liet ze de “buit” vallen. Maar zolang ik keek bleef het dier maar doorgaan. Tja, je kunt een hert niet vertellen dat dit onverstandig is en in het beroerdste geval bij verstopping zelf tot de dood kan leiden. Jawel, “plastic here, plastic there, plastic everywhere”.

Damhert

Tevens brengen deze herten me bij een tweede “probleem” o.a. vermeld in de SA!, een regionaal weekblad, in de afgelopen week. In de provincie Fryslan leven een aantal populaties damherten, bij Elsloo een groep van ongeveer 30 stuks, in het Lauwersmeergebied circa 50, bij Dokkum een groep van 40 stuks en bij het Ketliker skar de grootste groep namelijk circa 150 stuks. Vanwege gevaar voor aanrijdingen en natuurschade heeft de provincie besloten dat de populaties in Elsloo, in het Lauwersmeergebied en bij Dokkum moeten gaan verdwijnen.

Damhert

De groep bij het Ketliker schar moet worden “uitgedund”. In andere woorden: er moeten nogal wat Damherten in heel Fryslân worden “opgeruimd”. Overigens staken er een paar maand geleden ook in Nijeberkoop een paar Damherten vlak voor m’n auto de weg over. Het schijnt dat men nog bezig is met de afronding van de procedure. De “plastic-haffelder”hierboven brengt zichzelf in gevaar, maar een heleboel anderen gaan ook een slechte winter tegemoet. Hopelijk krijgt in elke geval de bovenstaande wel een kans, dat is een bijzonder mooie (vind ik).