Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Vogels

Fleurige koning

Het was tot voor enige jaren geleden voor mij het belangrijkste weidegebied als ik Grutto’s wilde zien, langs de Sodumerdyk onder Nes (v/h Utingeradeel, nu gemeente Heerenveen). Op de één of andere manier is daar de klad wat in gekomen, het aantal Grutto’s loopt daar van jaar tot jaar terug. Enkele jaren lang moest ik echt moeite doen om daar nog een Koning van het Weidelandschap te ontdekken. Maar het is daar wel elk jaar een bloemenfestijn met kilometerslang bloeiend raap- of koolzaad in de bermen van die weg, verderop Soarremoarre geheten. Als je er op het goede moment bent is het een paar kilometer lang allemaal kleur en fleur. Zelf kan ik het verschil tussen raap- en koolzaad niet zo goed ontdekken, maar RTV Drenthe had laatst een onderwerp waaruit voor de specialisten wel duidelijk kan worden wat precies het verschil is, klik hier. Zelf weet ik het nog steeds niet.

bermen met raap-/koolzaad

En warempel, er stapte ook nog een Grutto parmantig door het gras.

Grutto – Skries

Even hadden we contact zo te zien,

Grutto – Skries

totdat de vogel doorliep en voor een pol van dat raap-/koolzaad stil bleef staan.

Grutto – Skries

Even leek het alsof de vogel, de Koning van het weidelandschap, een gouden kroon droeg.

Grutto – Skries

Een kilometerslange gele berm, een goudgekroonde koning, het was toch weer de moeite waard om er even langs te rijden.


Kieviten

Na de Grutto’s van vorige week vond ik het wel eens tijd om een Kievit van dichtbij vast te leggen. Het was niet de meest zonnige dag dat ik daarvoor op pad ging en het leek eerst niet of ik ze van dichtbij zou gaan zien. Nou, dan eerst maar een Dotterbloem van dichtbij, die past ook precies bij deze tijd van het jaar.

Dotterbloem

En ja …., daar waren ze dan toch, hier en daar een paar Ljippen alias Kieviten. Maar het aantal viel me heel erg tegen, het lijkt wel alsof er elk jaar minder komen opdagen.

Kieviten

Uiteindelijk vond ik er eentje die wel dichtbij was.

Kievit

Deze stond in een gewas dat net is opgekomen. Ik heb geen idee welk gewas, maar er zullen vast kenners onder de lezers van dit blog zijn. Veel zin om op de foto te komen had hij niet, hij ging er met gezwinde spoed vandoor. Ondanks dat de zon achter de wolken schuil ging kun je nog wel mooi het iriseren van de vleugelkleuren zien. Met z’n lange kuif denk ik dat dit een mannetje is, op z’n Fries / Frysk “in âld hij”.

Kievit

In het gras stond nog een andere Kievit, ook al zo mooi op kleur. Vanwege de rommelige achtergrond heb ik deze een kader gegeven, dat maakt het net wat minder wild.

Kievit

Mooi om weer een paar uurtjes buiten te zijn. Dan kun je toch even dat voorjaarsgevoel ervaren.


Skries & Co

‘k Ben in de afgelopen week nauwelijks op pad geweest, ik probeer zoveel mogelijk thuis te blijven. Door natuurgebieden wandelen, dat sla ik eerst maar even over. Toch ben ik één keer alleen op pad geweest om toch maar even in de Mieden te kijken of er al zomergasten waren gearriveerd. Nou …, dat waren ze, een aantal Kieviten en Grutto’s. Ze waren nogal ver van de weg vandaan. Daarom eerst maar de Co, die net iets minder ver weg zat. Het is een Kemphaan, een soort die vaak met Kieviten meetrekt.

Kemphaan

Zo langzamerhand kwamen de Grutto’s wel wat dichterbij. De onderstaande ging eens lekker pootjebaden

Grutto – Skries

en daarna wormen zoeken met de snavel diep in de grond. Zo kon ik hem ook eens boven op de kop en rug bekijken.

Grutto – Skries

Maar het hoogtepunt kwam toen er eentje vlak voor me landde.

Grutto – Skries

Deze wilde mij denkelijk een poepje laten ruiken. Misschien wel gedacht … wat doe je hier, je hoort thuis te zitten ….

Grutto – Skries

Nou, zoals blijkt is dat poepje gelukt. Daarna moet je de boel flink luchten natuurlijk.

Grutto – Skries

Ze zijn terug, deze zomergasten. Mooi om weer te zien en te horen. Toch kan ik er minder van genieten dan normaal. De natuur gaat gewoon door, maar dat gebeurt momenteel in een vreemde en gevaarlijke wereld.