Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Vogels

Novemberblik in de weilanden

Tussen alle zwamrondjes door ben ik in de afgelopen weken nog wel een keer de weilanden ingetrokken, op zoek naar wintergasten. Dat was in de tweede week van november. Het werd echter een rondje met onverwachte gasten. Er was nog een grote groep wulpen in een weiland aan het foerageren. Zeker twintig stuks. Die verwacht je niet meer in november. Ze zullen zeker op doorreis zijn geweest. Toch wel apart, een stel Wulpen in november.

Wulp

Maar mooi als altijd, dat wel.

Wulp

Nog meer verbaasd was ik toen ik een Graspieper zag. Die zou al lang weg moeten zijn. Maar deze stond nog vrolijk op de uitkijk. Weer iets bijzonders.

Graspieper

Minder bijzonder is dat er nog jongvee buiten liep. Ze waren in het gezelschap van een grote groep Spreeuwen. Hoewel de Spreeuw hier het hele jaar door aanwezig is zijn dit toch trekkers uit het noorden, die soms met grote groepen, vooral in deze tijd van het jaar, de weilanden kunnen bevolken. Op de foto kon ik lang niet alle spreeuwen kwijt, ze waren overal rondom me heen.

jongveen met Spreeuwen

En hoewel de Buizerd hier ook het hele jaar door aanwezig is, zijn er ’s winters toch meer als ze vanuit het koude noorden afzakken naar warmere oorden. Misschien was de onderstaande daar ook eentje van. We konden het zoals bijna altijd niet eens worden over het maken van een foto waarbij de vogel op een paal staat. Dus dan maar als hij wegvliegt.

opvliegende Buizerd

Het was de tweede week van november, een beetje vreemd was het wel dat er nog wulpen waren en zeker die Graspieper. Een beetje van alles wat, nog zomergasten en ook wintergasten. Die mix verwacht ik in oktober, maar het kan dus ook nog in november.


Majestueus

Tja …, als er een belangrijke doorgaande weg hier in de buurt is afgesloten, dan zoek je wel eens een alternatieve route, wat je dan brengt op een plaats waar je normaal gesproken niet vaak komt. Die route bracht me op de Tsjerkebuorren langs de Koarte Wyk in Drachtstercompagnie, hier meestal “de Kompenije” genoemd. In een intussen gemaaid maïsveld stond een kunstwerk gemaakt van wilgentenen. Het betrof “Majestueus”een creatie van tientallen “Kompenijsters” inwoners van Drachtstercompagnie dus. Reden om even stil te staan. Helaas was de achtergrond voor het maken van een foto eigenlijk te rommelig om het kunstwerk helemaal tot z’n recht te laten komen, maar het is niet anders.

vliegende zwanen in wilgentenen

Een informatiebord verhaalt de betekenis. Het betreft hier twee vliegende zwanen. Op een tweede informatie bord staat een gedicht van Wieke de Boer, zeer waarschijnlijk ook een Kompenijster, maar denkelijk ken ik haar niet, met een ode aan de zwaan in it Frysk en met Nederlandse vertaling, waaronder het feit dat zo’n paar in principe een leven lang bij elkaar blijft. Het betreft een project in het kader van WOODLandart. Hieronder slechts een deel van het gedicht, de liefhebbers moeten zelf maar even gaan kijken.

informatieborden vliegende zwanen

En dat het majestueus kan zijn, zo’n vliegend zwanenpaar, dat laat ook onderstaande foto wel zien.

vliegende Knobbelzwanen

Je kunt ze bijna horen vliegen.


Korte kuifjes en meer

Wat me opviel in de afgelopen week was dat er op veel plaatsen was gemaaid. Dat zal alles met de weersverwachting voor het zonnige weekend te maken hebben denk is. Overal vond ik rechte maailijnen in het veld. Dan ben je blij met die ene boer die net even “uitschoot” bij het draaien van een bocht met z’n tractor en grasmaaier. Dat breekt direct de eentonigheid van het uitzicht.

gemaaid gras

Onderweg zag ik een veld waarop allerlei soorten maïs werden verbouwd, per soort aangegeven met een bordje. Nu ben ik niet iemand die zonder toestemming een stuk akkerland inloopt om te kijken hoe dat precies in elkaar steekt.

gemerkte maïs

Maar vanaf de weg werd het me wel duidelijk via een groot bord waarop letterlijk stond:

“Maisteelt met minder chemie. Project: Verduurzaming van maisteelt op puur veen. Praktijkonderzoek naar verduurzaming van maisteelt op puur veen, gericht op het terugdringen van bestrijdingsmiddelen en kunstmest en met toepassing van niet-kerende grondbewerkingen (NKG). Daarbij wordt ingezet op het tegengaan van oxidatie van veenpakketten (CO-2 reductie) en het terugdringen van chemiegebruik in de maisteelt op veen, in het bijzonder het zoeken naar (biologisch afbreekbare) alternatieven voor glysofaat.”

Het was me duidelijk, ook de boerenstand zoekt, samen met deskundigen, naar oplossingen voor milieuvraagstukken. Dat wist ik al, maar zo vaak wordt het niet gezegd. Laten we hopen dat het onderzoek bruikbare resultaten oplevert.

project maïs op veen

In een weidegebied gaat het mij echter fotografisch gezien natuurlijk in de eerste plaats om weidevogels. Er was een stel Kieviten bezig “fet op de bonken te krijen” (aan te sterken) voor de grote trektocht. In de groep zaten opvallend veel jonge vogels die dit jaar zijn uitgebroed.

jonge Kievit

Je herkent ze vrij eenvoudig aan de korte kuifjes en het vele wit aan de randen van de vleugels.

jonge Kievit

Dezen hebben de predatoren overleefd. Al met al was het een positieve week: oplossingen zoeken in milieuvraagstukken, een flink stel jonge kieviten en leuke lijnen in het landschap.