Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Vlinders

Heideblauwtjes en Klokjesgentiaan en nog iets

Bij een wandeling door het Wijnjeterperschar, ingang westzijde, zijn er in deze tijd van het jaar een paar zaken waar ik extra op let. Eerst kijk ik of de Klokjesgentianen als bloeien. Dat viel tegen, in totaal zag ik slechts één van deze blauwe lichtpuntjes in het gebied omhoog steken. Er zullen er meer zijn geweest, maar dan veel verder van het pad af en daar begin ik maar niet aan met al dat hoge gras. Het bleef dus bij deze ene. Daarmee was het eerste deel van mijn zoektocht wel enigszins gelukt.

Klokjesgentiaan

Verderop, in het heidedeel bleken er redelijk veel Heideblauwtjes actief. Tenminste, als je in de buurt kwam. Meestal verstopten ze zich echter diep in de vegetatie. Dat zal vermoedelijk met de warmte te maken hebben. Op m’n buik liggend kon ik een vrouwtje van deze soort nog wel fotograferen. Hoewel ze “blauw” in het naam hebben ontbreekt die kleur nagenoeg bij die vrouwtjes. Alleen bij de aanhechting van de vleugels aan het lijf zie je nog wat blauw. De bovenkant van de vleugels is bruin bij de vrouwtjes.

Heideblauwtje (v)

Dat ging nog, maar om een mannetje vast te leggen kostte het veel meer moeite. Na diverse vergeefse pogingen en veel heen en weer kruipen lukte het dan toch. Een mannetje hangend aan dopheide, precies zoals het hoort. Ook bij een mannetje van deze soort is de aanhechting van de vleugels blauw, net zo als de bovenkant van die vleugels voor een groot deel. Dat kun je op de foto hieronder nog net zien. Als de vlinders wat ouder zijn slijt dat blauw echter en worden hun vleugels ook steeds bruiner.

Heideblauwtje (m)

Met het zweet op het voorhoofd na al dat gekruip ging ik maar eens uitblazen op het Pieter Postma-bankje

eieren van vlinder

en m’n oog viel toevallig op een aantal eitjes die aan een grasstengel waren geplakt. Vrij zeker zijn dit vlindereitjes, maar van welke soort, dat durf ik niet te zeggen. Bij deze eitjes moet je denken aan een doorsnede van misschien 1-2 millimeter.

Advertenties

Half nep

Het lijkt bedrieglijk echt, een vogel die verlekkerd zit te kijken naar een vlinder, een Atalanta. Ze zou bijna gaan denken dat hij zo direct gaat toeslaan. Het tafereeltje is echter half nep.

Atalanta op tuinposter

De vogel staat afgebeeld op een tuinposter maar de Atalanta is echt en is toevalligerwijze net zodanig gaan zitten dat het lijkt alsof hij aan een takje hangt.

Atalanta op tuinposter

Dat de vlinder echt is blijkt wel uit de onderstaande foto want een vlinder die op een tuinposter is afgebeeld kan niet wapperen met z’n vleugels.

Atalanta op tuinposter

Deze wel dus, een mooie Atalanta die een kleurige poster als zitplaats opzoekt. Dat heeft op zich ook wel wat ook al is het half nep.


La Belle Dame

Zij die naar Frankrijk zijn geweest met vakantie weten het misschien. “La Belle Dame” is de Franse benaming voor de Distelvlinder. De Engelse is “Painted Lady”. Sierlijke namen voor een sierlijke vlinder. Wel een beetje afstekend tegen het praktische maar erg droge “Distelvlinder”, de naam die in Nederland wordt gebruikt omdat deze vlinder de distel als waardplant heeft. De Duitsers doen met ons met met “Distelfalter”.

Distelvlinder

De vlinder hierboven bezocht een tuinplant, de naam daarvan weet ik niet.

Distelvlinder

Om de vlinder met uitgespreide vleugels te laten zien heb ik een foto uit het archief getrokken. Deze vlinder zit op een distel, precies goed dus. Veelkleurig getekend aan beide zijden van de vleugels en dus met recht “La Belle Dame” genoemd.