Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Planten

Bloeiende struikheide

Half juli, het kan dat de struikheide in bloei staat. Niet dat ik daarnaar op zoek was, maar ik kwam langs de Kiekenberg onder Oudehorne en het was verleidelijk om toch even te kijken. Ja hoor, de struikheide bloeit daar.

bloeiende struikheide

Het gebied waar ik was ligt aan de Siebe Annesweg, particulier bezit maar wel opengesteld onder voorwaarden. Verderop ligt een groter stuk heide, ook behorend tot de Kiekenberg. Op het deel waar ik was staat een soort van monument van zwerfstenen met daarop een gedicht op een aangehechte plaquette. Samen met het huis op de achtergrond levert dit deel een rustieke aanblik.

zwerfstenen op de Kiekenberg

In het midden ligt normaal een plas, maar tijdens de zomer en zeker dit en vorig jaar staat de “plas” droog en is het een groene oase in de paarse heide.

Kiekenberg

Even verderop staat een dode stam met daarin gekerfd het jaartal 2013

Kiekenberg met kunst

Dit stukje afgestorven natuur is bewerkt en nu staan er twee vogels op de beide stompen van takken. Zo te zien een Valk en een Uil die de boel wat in de gaten houden. Weer eens wat anders, niet alleen maar meer een dode boomstam maar nu een aandachttrekker.

kunst op de Kiekenberg

Het was de moeite waard, dit bezoekje. Bloeiende struikheide, altijd een prachtig gezicht. Er was meer, daar kom ik morgen nog op terug.

Advertenties

de Blaustirns (3)

Nog een laatste bericht uit de vogelkijkhut “Blaustirns” aan de oever van de Leijen, na het eerste over de Zwarte stern en het tweede over de Boerenzwaluw deze keer met “echte” watervogels. Want op redelijke afstand van de kijkhut was een stel Fuuten elkaar het hof aan het maken. Of ze waren aan het ruziën, dat zou ook nog kunnen natuurlijk, maar hofmakerij lijkt mij aannemelijker.

Fuut

Kuifjes omhoog, om elkaar heen draaien en elkaar stijf aankijken, het was een leuk gezicht.

Fuut

Een andere Fuut was tussen de Waterlelies en de Gele plomp voor de kijkhut zijn kostje aan het opscharrelen en dook regelmatig onder om op een totaal onvoorspelbare plaats weer op te duiken. Na langere tijd dook bij vlak voor de kijkhut op.

Fuut

Een goed moment om hem eens van heel dichtbij vast te leggen.

Fuut

Verder vloog er een paar keer een Koekoek vlakbij de kijkhut, één keer zelf vlak voorlangs en een keer zat hij denkelijk zelfs boven op de hut, zo duidelijk was z’n roep hoorbaar. Maar de ene keer dat ik hem voor de lens kreeg, hoog zittend in een boom in het rietveld, “ontsnapte” hij me, want toen ik de ontspanknop wilde indrukken na enig scherpstellen vloog hij  weg. Helaas …..

Dagkoekoeksbloem

Nou ja ……., dan maar een Dagkoekoeksbloem gefotografeerd, dan koekoekt het toch nog een beetje en langs het pad naar de hut staan er vele. Geen wonder, deze plant is een vochtindicator en vocht is er genoeg rondom de Leijen. Maar het toegangspad was deze keer zo goed als droog. Dat wil in de winter wel eens anders zijn, nu werd het een leuk bezoek met droge voeten aan een kakelverse vogelkijkhut met toch wel als hoogtepunt die Zwarte stern alias Blaustirns.


Tipjes ontmoeting

Er hing een op het oog wit vlindertje aan een plant. Zo op het eerste gezicht denk je al gauw aan een koolwitje, maar de doorschijnende “griemels” op de achtervleugels deden me toch iets anders vermoeden,

Oranjetipje (v)

toen de vlinder zich iets verplaatste kon ik een deel van de onderkant van die achtervleugels zien, jawel ….., gemarmerd. Het is dus een vrouwtje Oranjetipje maar er is geen greintje oranje aan de vrouwtjes van deze soort te vinden,

Oranjetipje (v)

die kleur draagt alleen het mannetje, oranje aan de tipjes van de voorvleugels.

Oranjetipje (m)

De vleugels van deze soort zijn aan de onderkant “gemarmerd”, hieronder een mannetje. Bij de vrouwtjes ontbreekt dus het oranje, maar ze zijn net zo “gemarmerd”.

Oranjetipje (m)

Het zijn geen echte stilzitters deze vlinders, altijd maar onderweg. Dus was het even afwachten wat er ging gebeuren. Het duurde niet lang of ze hadden elkaar gevonden. Het vrouwtje stak haar achterlijf in de lucht en wat er volgde was een wilde bedoening, met een camera nauwelijks of niet te volgen.

Oranjetipje (m+v)

De ontmoeting eindigde aan een grasstengel, maar voor het “moment suprème” was ik net te laat om het vast te leggen. Bij de onderstaande foto was het mannetje net weer aan het opstijgen.

Oranjetipje (m+v)

Beide vlindertjes waren al enigszins op leeftijd en hier en daar wat beschadigd, het weerhield hun niet en nu zullen er wel ergens aan een Pinksterbloem vlindereitjes hangen.

Waterviolier – Wetterpinksterblom

Mooi waren die Pinksterbloemen ook al niet meer, maar ik heb een goede vervanger gevonden. In het Fries noemen de bovenstaande Wetterpinksterblom, vertaald “Waterpinksterbloem”, in het Nederlands de Waterviolier en daar was hij ook te vinden, met de voeten midden in een sloot met water staand. Eigenlijk is deze nog mooier dan de normale pinksterbloem. Het was weer een leuk uitje in het Wijnjeterperschar.