Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Libellen

Kiekenberg (2)

In het natuurgebied Kiekenberg onder Oudehorne zijn twee op enige afstand van elkaar gelegen heideveldjes opgenomen. De eerste heb ik al laten zien met bloeiende heide. Ik kwam er weer langs en besloot het tweede gebied ook nog vast te leggen. Op een tijdstip echter dat de heide al is uitgebloeid. Het tweede gebied dat westelijker ligt is ook meer vergrasd, maar heeft op zich ook wel iets.

Kiekenberg

Daar is het “berg” in de naam ook duidelijker, je loopt bij de parkeerplaats direct tegen een oude zandduin aan, overigens geheel begroeid.

Kiekenberg

Erg druk met insecten was het er op dat moment niet, de enige die zich liet fotograferen was een zweefvlieg, het is me niet helemaal duidelijk, dus het blijft hier bij zweefvlieg.

Zweefvlieg

Veel bijzonders was er verder niet te zien, dus besloot ik me te concentreren op de naderende herfst. Onderstaande foto geeft het best de situatie van het moment aan. Aan de ene kant is alles nog groen, maar aan de andere kant breken de herfstkleuren door. Aan de tak zit ook al weer de knop voor een nieuw blad in het komende seizoen.

herfstbladeren

Het begin van de herfst kwam het best in beeld bij onderstaand afgestorven blad.

herfstbladeren

Ook de heidelibellen waren erg tam. Dat zie je wel vaker in de herfst, dan proberen ze nog zoveel mogelijk zonnewarmte te absorberen en kunnen lang stil zitten in de zon. Deze deed dat op een houten afsluitboom, geen goede achtergrond voor een detailfoto, maar daar was hij, dus vooruit maar. Zo te zien heeft deze gele strepen op de poten, maar dat is onvoldoende om een goede naam te geven, dus slechts heidelibel. Het worden zo langzamerhand de laatste restjes van mijn macrofotografie in dit seizoen.

heidelibel

Tenslotte staat er tussen de beide heidegebieden langs de zandweg ongeveer halverwege een dode boom. Een natuurlijk kunstwerk. Volgens een bewoner waarmee ik even sprak is er onlangs nog een stuk vanaf gewaaid.

dode boom

Kaler dan deze kan een boom niet zijn. Op naar de herfst dan maar.


Thuiswerk

Thuiswerk, een in 2020 noodgedwongen ingevoerde werkwijze. Zelf was ik twintig jaar eerder al aan het thuiswerken en ik vond het een ramp. De hele dag niemand zien, geen collega om mee te overleggen, zelf tussendoor koffie zetten en drinken, een maaltijd in elkaar flansen, thee zetten, thee drinken, geen enkel contact, ik vond het een verschrikking, ook al omdat er verder niemand in huis was. Even is misschien nog wel leuk, maar jaar na jaar na jaar na jaar ….., bedenk het zelf maar. Maar ja …. In de afgelopen week was ik weer aan het “thuiswerken”, nu in de natuur, in eigen tuin. Een beetje als afscheid van de zomer. Er kwam nog een Citroenvlinder langs,

Citroenvlinder

die heel lang op dezelfde plant bleef foerageren zodat ik z’n slingerende roltong ook nog mooi in beeld kon brengen.

Citroenvlinder (detail)

Bovendien kwam er een Bruinrode heidelibel langs (geen hangsnor) die ook nog van de laatste restjes zonnewarmte aan het genieten was.

Bruinrode heidelibel

Omdat het al redelijk koud was zat er ook weinig beweging in de libel, deze had echt warmte nodig en bleef stil zitten.

Bruinrode heidelibel (detail)

En tenslotte kwam er op een trieste, grijze dag regelmatig een Gaai inspecteren of de eikels al “gaar” waren. Nog niet helemaal, dus maar even afwachten.

Gaai

Het tekent wel het beeld van de laatste week, nog wat zonnewarmte, nog hier en daar een vlinder, nog een libel en uitkijken naar de herfst. Dit soort “thuiswerk” bevalt me dan wel.


Boerenwormkruid met (1)

De bermen zijn momenteel vaak geelgekleurd. De reden is vooral het Jakobskruikruid, maar er is een andere plant die ook hier en daar in grote hoeveelheden voorkomt, het Boerenwormkruid. Een eigenaardige naam, een naam met historie, want de plant werd vroeger onder anderen gebruikt om wormen uit het darmkanaal te verdrijven. In de plant zit het giftige thujon, dat worm afdrijvend is. Overigens niet alleen bij boeren, maar die zullen de werking wel ontdekt hebben. En zoals met alles, teveel gif is nooit goed. Dus ook hier geldt inname met mate.

Ik zag een mooi partijtje van dit wormkruid staan en ben maar eens gaan kijken. Eerst kwam ik langs een afsluitboom, opgehangen aan een thermisch verzinkte paal. Op die paal zat een Bloedrode heidelibel. Normaal zou ik deze foto niet laten zien, maar op de achtergrond staat een groene jerrycan. Gedumpt in de vrije natuur. Denkelijk zit daar een veel zwaarder gif in, dus heb ik hem wijselijk links laten liggen (staan eigenlijk).

Bloedrode Heidelibel

Gauw door naar het wormkruid. Het was er een af- en aanvliegen van insecten en kruipers. Zoveel dat ik deze fotosessie in tweeën heb gesplitst. Eerst een kleine zweefvlieg, de Snorzweefvlieg (Episyrphus balteatus), de meest gebruikte naam. In het kleurpatroon van het achterlijf kun je tweemaal een soort van snor ontdekken.

Snorzweefvlieg

Het is maar een kleine zweefvlieg, maar als je hem vergelijkt met het knutje hieronder links onderaan op de foto lijkt hij wel een reus. De tweede naam die voor deze soort ook vaak wordt gebruikt is Pyjamazweefvlieg.

Pyjamazweefvlieg

Dan zijn we er nog niet, want ook Dubbelbandzweefvlieg en zelfs Cocacolazweefvlieg zijn namen die voor deze soort worden gebruikt. Omdat de onderstaande stil bleef zitten kon ik ook nog even voor de facetogen gaan.

Dubbelbandzweefvlieg / Cocacolazweefvlieg

Een volgende keer volgt de rest van de andere bloembezoekers. Toen ik weer vertrok zat de Bloedrode heidelibel intussen op de afsluitboom. Niet de mooiste plaats voor een natuurlijke omgeving, maar zo kon ik hem wel goed bekijken. Wel met veel schaduwwerking zodat het lijkt alsof de vleugels dubbel zijn uitgevoerd. Opvallend is het ingesnoerde achterlijf, waardoor zeker is dat het hier een mannetje betreft.

Bloedrode heidelibel (m)

Ik mocht zelf met de camera zo dichtbij komen dat er een detailfoto mogelijk was. Daardoor werden weer die facetogen zichtbaar en ook de fijne structuur van de vleugels.

Bloedrode heidelibel (m)

Wikipedia vermeldt dat volgens sommige soorten volksgeloof het Boerenwormkruid afweer zou bieden tegen hekserij, spoken en onweer. Dat zal wel, in elk geval kon het geen afweer bieden tegen het dumpen van een jerrycan met wie weet wat voor troep erin.