Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Kevers

Zwartkopvuurkever & ogen

Het zag er gevaarlijk uit, twee scherp getande antennes met veel rood op het schild en een paar zwarte ogen die me indringend aankeken.

Zwartkopvuurkever

Ja, een insect met zelfs heel veel rood op het schild.

Zwartkopvuurkever

Dat kwam me bekend voor, het is de Pyrochroa coccinea, beter bekend als een vuurkever.

Zwartkopvuurkever

Daar heb je in Nederland twee soorten van, de Roodkopvuurkever en de Zwartkopvuurkever. Het verschil is wel duidelijk,

Zwartkopvuurkever

Deze heeft een zwarte kop, dus ook de bijbehorende naam.

kruisspin

En toen waren er nog een aantal oogjes die me aankeken. Een Kruisspin. Totaal hebben ze acht ogen in twee onder elkaar liggende rijen. Bij deze keken de beide middelste ogen van de bovenste rij me indringend aan.

Advertenties

Rondom een pingo (2)

Het vervolg van de wandeling door het Wijnjeterperschar rondom de pingoruïne. In het bosdeel bloeide het Robertskruid nog volop, allemaal roze puntjes in een vrij donker gedeelte. Dat is typisch voor deze plant, hij doet het heel goed in schaduwrijke gebieden.

Robertskruid

Verderop stond een grote stinkzwam die al verlost was van z’n sporen en geen bezoek had.

Grote stinkzwam

Net iets verder lag nog een tweede. Toen ik aankwam was de hoed zwart van de vliegen. Tijdens het maken van deze foto trokken ze zich terug, behalve eentje, maar die zat half verscholen achter een op de grond gevallen blad. ’t Is jammer dat deze zwam zo ontzettend stinkt maar op zich gezien is hij het bekijken wel waard. Voor vliegen is die stank echter zeer aantrekkelijk, het is maar net waar je van houdt.

Grote stinkzwam

Op een voor hem enorm groot blad zat dit minispinnetje rustig te poseren.

spinnetje

Vlak bij de pingo zat deze zeer forse kever waarvan ik eerst geen naam kon bedenken en al aan het filosoferen was over joekelkever of zoiets. Een centimeter lang of drie was deze zeker.

Kettingschalebijter

Maar uiteindelijk kon ik toch z’n naam ontdekken, het is de Kettingschalebijter. Dat van die ketting in de naam is begrijpelijk. De tocht was nog niet voorbij, volgende keer meer.


Soldaatjes

De soldaatjes worden ze vaak genoemd, deze weekschildkevers. Dit omdat hun kleuren wel wat lijken op die van soldaten uit een ver verleden. Afhankelijk van hun kleur is het dan al gauw een Zwart of rood soldaatje. De eerste heeft echter ook een wat specifiekere naam, het is de Kleine rode weekschildkever alias Rhagonycha fulva.

Kleine rode weekschildkever

Kleine rode weekschildkever

Altijd onderweg, altijd op zoek naar voedsel.

Kleine rode weekschildkever

Kleine rode weekschildkever

Ondanks die beweging is het toch nog gelukt een portretje te maken.

Kleine rode weekschildkever

Kleine rode weekschildkever

De tweede is een Zwart soldaatje, hij wordt Cantharis pellucida genoemd.

Zwart soldaatje Cantharis pellucida

Zwart soldaatje Cantharis pellucida

Ook deze had geen rust, bloem op, bloem af.

Zwart soldaatje Cantharis pellucida

Zwart soldaatje Cantharis pellucida

Tenslotte een ander Zwart soldaatje, de Cantharis obscura,

Zwart soldaatje Cantharis obscura of paradoxa

Zwart soldaatje Cantharis obscura of paradoxa

ook wel Cantharis paradoxa genoemd, ik kan echter het verschil niet zien.