Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Juffers

Zomers allegaartje

Het was de week van de langzaam teruglopende temperaturen, van een hittegolf naar iets meer normaal. Wat mij betreft: gelukkig maar. In de volle zon vond ik het niet om uit te houden, ook niet langs de zeedijk. Maar gauw terug naar de schaduw en de airco in de auto, er zat niets anders op.

aan de zeedijk

Het werd de week van de plaknachten, met extreem hoge nachttemperaturen. Uiteindelijk ben ik eens midden in de nacht maar buiten gaan liggen om nog wat “vallende sterren” te scoren. En laat ik daar nu wel in slaap zijn gevallen, dus niets gezien. Na een paar uur werd ik wakker met jeuk, want de muggen sliepen niet.

zonsondergang

Een week waarin ik de vrije natuur voor mezelf in eerste instantie tot verboden gebied heb verklaard. Al zwetend allerlei steekmuggen en teken aantrekkend, dat zag ik eerst nog niet zitten. Bovendien moest je een paar liter water meenemen en dus een paar kilo gewicht en dat trok me ook niet.

Buizerd

Maar geleidelijk werd het beter en kreeg ik toch nog een Lantaarntje (v) voor de lens. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de airco niet ver weg was.

Lantaarntje (v)

Wie allemaal ook moeilijk zouden kunnen doen over die hitte, zeker de vlinders niet. Het zorgde er wel voor dat ze heel actief waren en nauwelijks stil wilden zitten. Behalve dit Oranje zandoogje dan.

Oranje zandoogje

Uiteindelijk heeft een weeromslag voor wat lagere temperaturen gezorgd, wel eerst met flinke onweersbuien. Vandaag met veel wind, maar buiten is het nu goed toeven. Gelukkig weer een beetje terug naar normaal.


Ge(s)paard

‘k Ben in de afgelopen week onder anderen bezig geweest wat meer grip te krijgen op een nieuw fotobewerkingsprogramma. Een voorwaarde voor zo’n programma is dat het al m’n oude foto’s moet kunnen lezen. Die foto’s bewaar ik in RAW-vorm.  Misschien achteraf niet de meest gelukkige keus want dan ben je aan enkele speciale maar slecht verkrijgbare programma’s gebonden. Omdat er ook nog van alles anders te doen was ben ik nog niet erg opgeschoten. Maar gelukkig, ik heb in de afgelopen tijd het een en ander aan foto’s gespaard. Toevalligerwijze wordt er op veel daarvan gepaard. Meestal noem ik dat in dit weblog de uitbreidingsmodus. Het zal niet zo lang meer duren of we zien de kleine insecten veel minder op bladeren rondlopen en dan moeten we wachten tot volgend jaar om te kijken wat er precies is uitgebroed.

Als eersten een paar bladkevers. Aan namen begin ik vandaag maar niet.

bladkevers

De tweede foto beslaat een paringswiel van twee Azuurjuffers.

paringswiel

Als derde een aantal Elzenhaantjes.

Elzenhaantjes

Paring lijkt me niet echt meer nodig gelet op de volle mevrouw, maar je ziet ze vaak in deze toestand, ze blijven zeker bezig voor de hobby.

Elzenhaantjes

Vervolgens twee roofvliegen

roofvliegen

Het mannetje houdt het vrouwtje angstvallig vast om er in de forse wind maar niet af te kukelen.

roofvliegen

Op de foto hieronder kun je zien dat hij zich stevig vasthoudt aan haar ogen.

roofvliegen

Ja …, facetogen, weer die facetogen duidelijk in beeld. Zoals geschreven, volgend jaar maar weer afwachten voor het resultaat. Dan denk ik ook m’n nieuwe apparatuur wel weer onder de knie te hebben, hopelijk al veel eerder.


Tussendoortje

Tussen de storingen op m’n desktop door heb ik geprobeerd nog een aantal foto’s klaar te maken voor dit weblog. Om de haverklap bevriest het spul en dan wil er niets meer. Hopelijk gebeurt dat tijdens het maken van dit log niet, want dan kan ik weer opnieuw beginnen. Het wordt zo langzamerhand tijd voor een vervanger van dit oudje. Terwijl er nog genoeg te publiceren is. Zoals de onderstaande Azuurjuffer (m). Vroeger noemden we hem de Hoefijzerazuurjuffer omdat de mannetjes een zwarte U-vorm op achterlijfsegment 2 hebben staan. Ik vond het kleurcontrast met de zuring mooi.

Azuurjuffer

Nummer twee is een Gaasvlieg, zonder een specifieke naam te noemen want er zijn nogal wat soorten. De gaasvlieg heeft een bijnaam, want bij sommige soorten lijkt het net alsof ze goudgekleurde ogen hebben.

Gaasvlieg

Dat werd dus “Goudoogje”, hoewel je het “gouden” oog bij deze niet kunt zien door de andere lichtinval. Dit is meer een groenoogje..

Gaasvlieg

Hij verstopte zich half achter een eikenblad, deze onderstaande Groene snuitkever, hij bleef stokstijf stilstaan. Bij de naam houd ik het ook maar wat algemeen. Maar toch viel hij op.

Groene snuitkever

Ik heb z’n oog uitvergroot, niet dat de foto daar mooier van wordt, maar ook bij deze kun je dan z’n facetogen zien. Een zwart oog ter grootte van een speldeknop, maar wel weer onderverdeeld in honderden facetten.

Groene snuitkever

En tenslotte nog een bloempje.

bloemetje

Dat mag ook wel want als dit bericht op het weblog staat betekent het dat de desktop in de tussentijd niet is vastgelopen. Eindelijk gelukt.