Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Juffers

Op zoek naar juffertjes

‘k Was al een langere tijd niet meer op zoek geweest naar juffertjes. Over de locatie heb ik nog wel getwijfeld want in het Wijnjeterperschar, waar ik meestal naar juffers zoek, is door de grote verbouwing het één en ander verdwenen aan kreupelhout en dergelijke, zodat je bent aangewezen op de massaal aanwezige pitrussen en grassen rondom de vennen. Dat leidt vaak tot zeer onrustige fotografische achtergronden. Ik had mee daarom voorgenomen alleen foto’s te maken als de achtergrond redelijk rustig is en toch maar naar “it Skar” te gaan. Bovendien wilde ik me concentreren op de rode juffers. Dat liep anders. De eerste waar ik echt tegen aan liep was een Lantaarntje.

Lantaarntje

Met op achterlijfsegment 8 een helder blauw “lantaarntje” terwijl de rest van die segmenten aan de bovenkant helemaal zwart is. Dan valt dat blauw op en daar heeft deze soort zijn naam aan te danken. Deze soort heeft ook tweekleurige pterostigma’s, de gekleurde vlekjes achterin de vleugels. Mede daardoor is hij redelijk eenvoudig te herkennen.

ptereostigma Lantaarntje

Nog beter te herkennen zijn de Koraaljuffers, behalve het rugschild is bij deze soort zo ongeveer alles rood, de snuit, de ogen, de poten en het achterlijf. Zelfs die pterostigma’s zijn rood.

Koraaljuffer

Het kostte zoals verwacht veel moeite ze tegen een redelijk rustige achtergrond vast te leggen en helemaal goed is dat ook niet gelukt, maar hier moest ik het dan mee doen.

Koraaljuffer

Met de laatste ben ik nog even in conclaaf geweest, “rustig maar, rustig maar” zodat ik ook die rode snoet goed kon vastleggen. Misschien toch de volgende keer maar eens ergens anders gaan zoeken.

Advertenties

Azuur & Goud

Ik vervolg mijn wandeling door het Wijnjeterperschar met nog een aantal eerstelingen. De afgelopen dagen lieten de eerste juffers zich niet zien, maar eind vorige week, toen het een stuk warmer was vlogen ze weer rond. Altijd een soort van mijlpaal voor mij in de natuur. Deze keer heb ik de rode Vuurjuffers eens overgeslagen maar heb me geconcentreerd op de blauwe juffers. Tenminste, de mannetjes worden uiteindelijk helemaal blauw. De vrouwtjes kunnen diverse kleuren krijgen maar zijn soms ook helemaal blauw. De onderstaande is een jonge Azuurwaterjuffer (vrouw) die waarschijnlijk ook blauw wordt. Het roze moet nog bijkleuren.

Azuuwaterjuffer (v)

De volgende lijkt wel bijna een kopie van de eerste. Omdat er bijna een kwartier tussen het maken van beide foto’s zit kan het net zo goed weer dezelfde zijn. In elk geval is het een jong vrouwtje Azuurwaterjuffer.

Azuurwaterjuffer (v)

De volgende is een jong mannetje Azuurwaterjuffer. Vroeger noemden we deze soort de Hoefijzerazuurjuffer. Dat heb ik onthouden en de losstaande “U” op segment twee van het achterlijf wijst duidelijk op zo’n hoefijzer. Daar is hij eenvoudig aan te herkennen. Als dat hoefijzer maar los staat en niet met een donkere streep aan de onderliggende segmentrand is “bevestigd”. De “U”vindt je alleen maar op de mannetjes.

Azuurwaterjuffer (m)

Als hij helemaal is uitgekleurd ziet zo’n mannetje Azuurwaterjuffer eruit zoals hieronder.

Azuurwaterjuffer (m)

Genoeg azuur voor deze keer, want er was ook nog vers “goud” aanwezig. Er vloog een Gaasvlieg rond, een soort die als bijnaam “Goudoogje” heeft.

Gaasvlieg (Goudoogje)

Als je de kop van dichtbij bekijkt kun je duidelijk zien waaraan deze die bijnaam dankt.

Gaasvlieg (Goudoogje)

Ook nu ben ik nog niet rond met mijn wandeling, dus de volgende keer nog meer kruipend en vliegend klein spul, nog meer eerstelingen.


Natuurbegraafplaats Friesland

Op één van m’n zwerftochten kwam ik langs de Achtste wijk in Nieuwehorne. Aan die straat ligt de Natuurbegraafplaats Friesland waar (volgens de folder) een graf nooit weer wordt geruimd, maar ook niet wordt onderhouden. Men laat de natuur z’n gang gaan. De grafruimte voor elk graf is 25 vierkante meter. De begraafplaats bestaat uit twee delen, een bosdeel en een gebied dat nog in ontwikkeling is, maar na verloop van tijd ook zal verbossen. De paden worden wel enigszins onderhouden. Als je de begraafplaats oploopt geeft een groot bord bij de ingang veel informatie en halverwege mijn rondje stond een bankje. Als je die twee combineert weet je waar je bent.

Natuurbegraafplaats Friesland

Op het bord bij de ingang staat de uitnodiging om de tijd te nemen voor een wandeling door het opengestelde gebied. Die uitnodiging heb ik aangenomen.

slak op boom

Bij het fotograferen heb ik me in hoofdzaak beperkt tot de natuur en, het klinkt in deze context misschien wat vreemd, tot zoveel mogelijk stillevens. Dan kunnen slakken op een boomstam bijna als kunstwerken worden gezien.

slak op boom

Erg stil hing ook een pantserjuffer, dat zal meer van de kou zijn geweest, om maar niet teveel energie te verspelen.

pantserjuffer

De paden zijn nog vrij vers en als er in nieuwe paden leem of iets dergelijk is verwerkt wil er nog wel eens een Grote oranje bekerzwam op gaan groeien. Dat was hier ook het geval, het waren er zoveel dat je moest uitkijken om ze niet kapot te trappen.

Oranje bekerzwam

In het bosdeel heb ik slechts deze Gele aardappelbovist gefotografeerd, de eerste druppels vielen en om me te laten natregenen, nou nee, dat maar niet.

bovist

En toch nog snel een foto van een bordje gemaakt waarop wordt aangegeven dat een bepaald deel van het bos beter niet kan worden betreden omdat er een dassenburcht is gevonden. Een dassenburcht op een begraafplaats, dat kan alleen maar op zo’n natuurbegraafplaats.

afgesloten i.v.m. dassenburcht

Zoals op het welkomstbord staat aangegeven, deze begraafplaats heeft het in zich om een prachtig natuurgebied te zijn en te worden. Waar men eventueel begraven wil worden, dat moet ieder maar voor zichzelf bepalen.