Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Insecten

Rouwvliegen

Rouwvliegen, ook wel bekend als Zwarte vliegen, ook dezen zijn er in diverse soorten en maten. De “bulk” van deze vliegen zie je in het vroege voorjaar maar ook nu zijn ze er nog. Vandaag twee verschillende soorten. De eerste staat bekend als de Kleine Rouwvlieg. Hij kan in grote aantallen tegelijkertijd voorkomen.

Kleine Rouwvlieg – Bibio varipes

De natuurgeleerden noemen deze de Bibio varipes en uit onderstaand detail blijkt dat ze behoorlijk behaarde ogen hebben.

Kleine Rouwvlieg – Bibio varipes

Z’n grote neef noemen we de Grote Rouwvlieg, officieel Bibio marci.

Grote Rouwvlieg Bibio marci

Deze wordt ook wel Maartse vlieg genoemd omdat hij in maart meestal al wel actief is.

Grote Rouwvlief – Bibio marci

Het schijnt dat mannetjes en vrouwtjes verschillend gekleurde vleugels hebben, mannetjes roomkleurig en vrouwtjes doorzichtig. Helemaal zeker weet ik dat niet. Een overeenkomst met de Kleine …. zijn die sterk behaarde ogen. Beide soorten, maar zeker de Grote …. vallen tijdens het vliegen op omdat ze hun pootjes dan een beetje zielig lijkend laten hangen.

Advertenties

Weekschildkevers

Nee, hier vindt geen militaire oefening plaats, maar het stikt hier momenteel wel van de soldaatjes. In allerlei kleuren, globaal gezien zeggen we dan Rood soldaatje, Geel Soldaatje, Zwart soldaatje, afhankelijk van de kleuren van het dekschild. Dat zijn zachte schilden en daarom noemen we de soorten ook wel meer officieel weekschildkevers. Daarin heb je dan soorten weer met schilden over de volle lengte van het achterlichaam en soorten met een te kort schild om dat achterlichaam volledig te bedekken, dat zijn de bastaard-weekschildkevers. Vandaag alleen maar de “normale” jongens.

Eigenlijk zijn er te veel soorten om ze allemaal alleen maar als “soldaatje” aan te duiden. Maar om ze een precieze naam te geven, dat valt nog niet mee. De verschillen zijn soms erg klein. Sommigen lijken bijna identiek te zijn maar hebben ineens geen egaal gekleurde poten maar zwarte knieën en/of zwarte dijen. en ga zo maar door. Ik heb geprobeerd om ze allemaal de juiste naam te geven, maar of dat ook is gelukt?

De hieronder staande staat bekend als de Kleine rode weekschildkever. Zo ongeveer alles aan deze kevers is rood / roodbruin behalve het achtereind van de dekschilden en de voeten. Een naam voor deze is redelijk eenvoudig, het is de Rhagonycha fulva.

Kleine rode weekschildkever / Rhagonycha fulva

De volgende is een stuk moeilijker, met een roodachtig gezicht in een verder zwarte kop, een compleet rood halsschild, zwarte dekschilden en geheel roodbruine poten. Ik houd het maar op de Cantharis thoracica, maar helemaal zeker ben ik niet.

Zwart soldaatje / Cantharis thoracica?

De volgende is er eentje die wel op de vorige lijkt maar zijn halsschild is zwart met brede rode randen en hij heeft zwarte poten. Het is het Zwartpootsoldaatje alias Cantharis fusca.

Zwartpootsoldaatje / Cantharis fusca

Dan volgt een geel soldaatje, met en zwarte kop, een zwarte vlek op het halsschild en zo ongeveer compleet gele poten. Het is waarschijnlijk de Metacantharis clypeata.

Geel soldaatje / Metacantharis clypeata

De volgende lijkt veel op de vorige, hij heeft echter zwarte dekschilden en geelbruine dijbenen en de rest van de poten is zwart. Daardoor lijkt hij veel op de Cantharis nigricans, maar of het hem ook is?

Zwart-geel soldaatje / Cantharis nigricans

Ten slotte nog een zwart-geel soldaatje met zo ongeveer compleet gele poten, om de naam heb ik me maar niet meer bekommerd, het ging me bij deze over die apart gevormde monddelen.

Zwart soldaatje

Poeh …, ik denk dat ik het verprutst heb met die namen, dat kun je misschien toch maar beter aan een specialist overlaten. Het enige wat voor mij overblijft is als je denkt “hé …. een soldaatje” dat het voor mij dan ook ineens duidelijk wordt dat een simpel soldaatje allerlei uitvoeringen kan hebben. Gelukkig doen ze niet aan rangen en standen, geen kolonels en geen sergeant-majoors, alleen maar soldaten.


grand jeté développé

Je hebt schuwe insecten die zich zich soms maar moeilijk laten fotograferen omdat ze nogal gauw onder een blad kruipen of wegvliegen, zoals deze Schorpioenvlieg. Dit is een vrouwtje, een mannetje heeft aan het achtereind van z’n lijf een grote rode knobbel die een beetje op de knobbel van een echte schorpioen lijkt, vandaar die naam.

Schorpioenvlieg (v)

En je hebt alerte vliegen, zoals onderstaande. We hadden een kortdurende ontmoeting en het werd een probleem om deze op de foto te zetten. Niet omdat hij schuw is maar omdat hij zeer alert is. Ik maak dit soort foto’s met een macrolens op een spiegelreflex camera. Voordat de sluiter in de camera kan openen en sluiten moet eerst de spiegel in de camera omhoog. Dat geeft bij mijn camera een flinke klap en hoe ouder hij wordt hoe duidelijker het geluid. Op die klap reageerde deze vlieg steeds weer.

Poecilobothrus nobilitatus

Bij elke klap sprong deze jongen omhoog om daarna ook weer op hetzelfde blad te landen. Je had het moeten zien en horen: klap spiegel omhoog-> vlieg omhoog -> klik van de sluiter -> klap spiegel naar beneden-> vlieg weer op dezelfde plaats geland en dat in de herhaling. Geen vlieg op de foto, steeds maar weer, het begon komisch te worden. Totdat ik besloot er bij te gaan blazen. Dat hielp, de vlieg was waarschijnlijk ietwat afgeleid en twee keer kon ik hem toch nog vastleggen, de eerste keer zoals hierboven en de tweede keer zoals hieronder en dat tijdens het omhoog springen.

Poecilobothrus nobilitatus

Ik vind het in het algemeen moeilijk om al die verschillende vliegensoorten aan een naam te helpen, maar doordat deze witte vleugelpunten heeft is het wat eenvoudiger. Het is een mannetje Poecilobothrus nobilitatus, een langpootvlieg alias slankpootvlieg, net weer iets anders dan een langpootmug. Ze kunnen op water zitten en de mannetjes dansen soms voor de vrouwtjes. Daarom heb ik de sprongen van deze alerte vlieg maar gekwalificeerd als “grand jeté développé”. Als dat niet klopt en dit wordt een lachertje, het maakt mij niet uit, de voorstelling op zich was al komisch genoeg.