Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Insecten

Azuur & Goud

Ik vervolg mijn wandeling door het Wijnjeterperschar met nog een aantal eerstelingen. De afgelopen dagen lieten de eerste juffers zich niet zien, maar eind vorige week, toen het een stuk warmer was vlogen ze weer rond. Altijd een soort van mijlpaal voor mij in de natuur. Deze keer heb ik de rode Vuurjuffers eens overgeslagen maar heb me geconcentreerd op de blauwe juffers. Tenminste, de mannetjes worden uiteindelijk helemaal blauw. De vrouwtjes kunnen diverse kleuren krijgen maar zijn soms ook helemaal blauw. De onderstaande is een jonge Azuurwaterjuffer (vrouw) die waarschijnlijk ook blauw wordt. Het roze moet nog bijkleuren.

Azuuwaterjuffer (v)

De volgende lijkt wel bijna een kopie van de eerste. Omdat er bijna een kwartier tussen het maken van beide foto’s zit kan het net zo goed weer dezelfde zijn. In elk geval is het een jong vrouwtje Azuurwaterjuffer.

Azuurwaterjuffer (v)

De volgende is een jong mannetje Azuurwaterjuffer. Vroeger noemden we deze soort de Hoefijzerazuurjuffer. Dat heb ik onthouden en de losstaande “U” op segment twee van het achterlijf wijst duidelijk op zo’n hoefijzer. Daar is hij eenvoudig aan te herkennen. Als dat hoefijzer maar los staat en niet met een donkere streep aan de onderliggende segmentrand is “bevestigd”. De “U”vindt je alleen maar op de mannetjes.

Azuurwaterjuffer (m)

Als hij helemaal is uitgekleurd ziet zo’n mannetje Azuurwaterjuffer eruit zoals hieronder.

Azuurwaterjuffer (m)

Genoeg azuur voor deze keer, want er was ook nog vers “goud” aanwezig. Er vloog een Gaasvlieg rond, een soort die als bijnaam “Goudoogje” heeft.

Gaasvlieg (Goudoogje)

Als je de kop van dichtbij bekijkt kun je duidelijk zien waaraan deze die bijnaam dankt.

Gaasvlieg (Goudoogje)

Ook nu ben ik nog niet rond met mijn wandeling, dus de volgende keer nog meer kruipend en vliegend klein spul, nog meer eerstelingen.

Advertenties

Eerstelingen (2)

Dit is het vervolg van een wandeling door het Wijnjeterperschar, waarbij ik op zoek was naar eerstelingen. Je kunt er de klok bijna gelijk op zetten, zo rond de tweede week van mei komen de eerste orchideeën in dat gebied in bloei. Dat was nu ook zo. Nog niet erg veel maar zo hier en daar in het veld en langs het pad waren de eersten weer zichtbaar. Bij goed weer staat het er over een dikke week weer vol mee,denk ik.

Brede orchis

Volgens mij stonden er twee soorten, de Brede orchis en de Rietorchis. De tweede soort heeft ongevlekte smallere bladeren, maar de onderstaande had z’n beste tijd al weer gehad zo te zien. Het was ook maar een enkeling.

Rietorchis?

Zo ongeveer gelijkertijd komt het Heidekartelblad ook in bloei. Het zijn er veel dit jaar. Het viel me op dat ze niet (of nog niet) in het natte land stonden, maar allemaal langs het voetpad.

Heidekartelblad

De Friese naam is Heiderinkelbel en het plantje staat op de rode lijst van bedreigde planten. Ik heb nog lopen denken om hem dit jaar maar eens over te slaan op deze site, maar omdat het een bijzonder plantje is heeft hij toch weer een plaatsje gekregen.

Heidekartelblad

Als laatste vandaag een Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje.

Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje

Daarmee ben ik aan de kruipers en vliegers toegekomen. Daarover een volgende keer meer.


Verrassing bij de Diakonievene

Ik liep een rondje Diakonievene, een natuurgebied onder Nijeberkoop. Al gauw werd achter me de vraag gesteld: “Wat doet U daar?” want van afstand leek het net alsof ik een grote boodschap aan het afleveren was in het lange gras. Maar nee, ik was gras aan het plukken, want als je een Grote parasolzwam wilt fotograferen moet de lange steel toch wel een beetje duidelijk in beeld komen. Dat moet wel voorzichtig gebeuren want deze paddestoel is broos en instabiel, zeker door die grote hoed. De meeste van deze soort die ik vond hadden hun hoed nog niet helemaal uitgespreid.

Grote parasolzwam

Kenmerkend zijn die bruine vlokken op de hoed, de beharing daarop en de losse ring rondom de steel

Grote parasolzwam

Aan de onderkant van de hoed zie je de grote plaatjes.

Grote parasolzwam

Het mooist toonden deze tweeling zich, alles was zichtbaar, plaatjes, losse ring, vlokken, beharing en een lange steel.

Grote parasolzwam

Maar dat was nog niet alles wat me opviel tijdens deze wandeling. Iemand had een partij appels in het gebied gedumpt. Die hadden zich zodanig ver ontwikkeld dat je ze van enige afstand kon ruiken, ofwel ze waren al behoorlijk rot. Daarmee waren ze aantrekkelijk voor insecten. Maar er waren weinig soorten insecten zichtbaar, eigenlijk maar één soort, de Hoornaar. Zij zullen de andere insecten wel op afstand hebben gehouden. Tientallen kropen er rond, vooral op de meest vergane appels.

Hoornaar

Ik heb nog nooit zoveel Hoornaars bij elkaar gezien, wat me overigens wel voorzichtig maakte. Als je er eentje op z’n tenen trapt heb je kans dat de hele familie wraak komt nemen en daaraan had ik geen behoefte.

Hoornaar

Dus heb ik er slechts een paar, die zich aan de rand bevonden, uitgepikt. Weer eens wat anders deze wandeling, de parasolzwammen had ik verwacht maar die Hoornaars kwamen er als een verrassing bij.