Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Insecten

Verrassing bij de Diakonievene

Ik liep een rondje Diakonievene, een natuurgebied onder Nijeberkoop. Al gauw werd achter me de vraag gesteld: “Wat doet U daar?” want van afstand leek het net alsof ik een grote boodschap aan het afleveren was in het lange gras. Maar nee, ik was gras aan het plukken, want als je een Grote parasolzwam wilt fotograferen moet de lange steel toch wel een beetje duidelijk in beeld komen. Dat moet wel voorzichtig gebeuren want deze paddestoel is broos en instabiel, zeker door die grote hoed. De meeste van deze soort die ik vond hadden hun hoed nog niet helemaal uitgespreid.

Grote parasolzwam

Kenmerkend zijn die bruine vlokken op de hoed, de beharing daarop en de losse ring rondom de steel

Grote parasolzwam

Aan de onderkant van de hoed zie je de grote plaatjes.

Grote parasolzwam

Het mooist toonden deze tweeling zich, alles was zichtbaar, plaatjes, losse ring, vlokken, beharing en een lange steel.

Grote parasolzwam

Maar dat was nog niet alles wat me opviel tijdens deze wandeling. Iemand had een partij appels in het gebied gedumpt. Die hadden zich zodanig ver ontwikkeld dat je ze van enige afstand kon ruiken, ofwel ze waren al behoorlijk rot. Daarmee waren ze aantrekkelijk voor insecten. Maar er waren weinig soorten insecten zichtbaar, eigenlijk maar één soort, de Hoornaar. Zij zullen de andere insecten wel op afstand hebben gehouden. Tientallen kropen er rond, vooral op de meest vergane appels.

Hoornaar

Ik heb nog nooit zoveel Hoornaars bij elkaar gezien, wat me overigens wel voorzichtig maakte. Als je er eentje op z’n tenen trapt heb je kans dat de hele familie wraak komt nemen en daaraan had ik geen behoefte.

Hoornaar

Dus heb ik er slechts een paar, die zich aan de rand bevonden, uitgepikt. Weer eens wat anders deze wandeling, de parasolzwammen had ik verwacht maar die Hoornaars kwamen er als een verrassing bij.

Advertenties

Afscheid nazomertje?

Op bepaalde dagen was het gewoon lekker weer in de afgelopen week. Bijna nog een nazomertje. Via radio of tv hoorde / zag ik dat er momenteel nog erg veel lieveheersbeestjes worden waargenomen. Dat komt omdat ze nog de gelegenheid hadden in het warmere weer een goede / eventueel betere schuilplaats voor de winter op te zoeken. Opvallend is dat ik in de afgelopen week ook nog een aantal lhb-tjes kon fotograferen, dat sluit dus aan bij de algemene waarnemingen.

Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje

Het waren alleen maar Veelkleurig aziatische lieveheersbeestjes die ik zag. In oranje-bruin,

Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje

in oranje, hier met duidelijke deuk achterin het schild.

Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje

of in donkerrood.

Veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje

Ik vraag me af wanneer de bulknaam van deze verschillende kleuren zal worden veranderd in een specifieke naam.

Maar het lijkt erop dat we nu echt de herfst in gaan duiken, het wordt een stuk kouder en ook natter. Vandaag was het ook weer raak. Terwijl ik dit bericht zit te schrijven valt er ook weer zo’n felle bui. Gevolgd door een scherpe regenboog als de bui voorbijgetrokken is. Deze keer was het zelfs een dubbele regenboog.

Regenboog

En als je goed keek zag dat er onder de laatste paarse baan nog twee van die paarse banen zichtbaar waren. Dat is een vrij zeldzaam verschijnsel. Een Nederlands woord daarvoor weet ik niet. In het Engels zijn het ” Supernumerary Rainbows”, zoiets als bovennormale bogen (kleuren), meer dan het normale aantal. Dat komt alleen maar voor als de de regendruppels klein zijn en allemaal dezelfde grootte hebben.

Regenboog

Dus, op naar de diepe herfst, hopelijk met veel mooie herfstkleuren. De macrolens kan zo langzamerhand wel weer de kast in.


Rondom een pingo (3)

Vandaag het laatste bericht uit een serie van drie met foto’s gemaakt in de buurt van de pingoruïne in het Wijnjeterperschar. Eerst een Boswants alias Roodpootschildwants.

Roodpotige schildwants

Boswants

Als het kouder wordt trekken de kikkers zich in het bos terug en kruipen onder bladeren om er pas vroeg in een volgend voorjaar weer uit te komen en het water op te zoeken. Dat had de onderstaande ook gedaan, maar ik kwam kennelijk te dichtbij. Verderop zal hij wel weer een nieuwe hoop bladeren hebben gevonden.

Bruine kikker

Braamstruiken bloeien niet allemaal tegelijk en de onderstaande was nog wat laat met het vormen van de braambessen. Een vlieg kon het niet laten om lekker van de bessen te smikkelen. Lekker gezond zulke bramen …….. toch?

vlieg op braam

Er zat een piepklein zwart puntje op een blad. Voorzichtig als ik ben dacht ik allereerst aan een teek. Maar het bleek anders te zijn.

Viervleklieveheersbeestje

Een zwart lieveheersbeestje met vier rode stippen. Piepklein was deze, een millimeter of drie lang. De voorste vlekken zijn een beetje kommavormig. Precies zoals stippen.nl deze soort beschrijft. Het is een Viervleklieveheersbeestje.

Viervleklieveheersbeestje

Daarna kwam er weer een Grote stinkzwam op m’n pad met de slijmerige zwarte sporen nog op de hoed. Die hoed zat helemaal vol met vliegen, dezelfde soort die ook op de bramen zat. Voor de foto even niet. Maar ja, die bramen zijn gezond …. toch?

Grote stinkzwam

Zo, deze wandeling was bijna voltooid. Een verslag in drie delen van een fototocht in de herfst. Er was was nog genoeg te zien, nu nog wel. Straks, diep in de herfst en in de winter wordt het weer rustig.

dode boom Wijnjeterperschar

Nog een blik op die dode boom daar in het veld en op naar huis voor een welverdiend bakje troost.