Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Insecten

Boktorren

’t Is eigenlijk niet te doen om momenteel de natuur in te trekken. Bij huis in de schaduw zittend denk je dat het wel kan, maar eenmaal buiten in de volle zon slaat de warmte je tegemoet. Dus heb ik het deze week maar heel dicht bij huis gezocht. Veel was er niet te fotograferen. Behalve de onderstaande boktor, die vanwege zijn grootte en kleurenpakket de naam Kleine Wespenboktor heeft gekregen. Hij ziet er gevaarlijk uit, maar doet niets dat je zou moeten beangstigen. ’t Is gewoon een mooi insect.

Kleine Wespenboktor

Een stuk groter is de onderstaande, de Distelboktor met die enorm lange voelsprieten. Verder met veel goud in het kleurenpakket.

Distelboktor

Het is ook al zo’n mooi insect. Heel erg vaak zie ik ze niet, des te mooier is het als er dan eentje wil stilzitten voor de foto. Daarbij komt dat ze in de hitte meestal niet aan de zonkant van een blad rondhuppelen. Dat geldt niet alleen voor deze soort maar ook voor veel andere soorten en dan is het moeilijk nog hier en daar iets te ontdekken.

Distelboktor

Het is nog steeds vakantietijd. Maar de eerste bruingebrande thuiskomers liepen vandaag ook al weer rond in de supermarkt. Dus we lopen weer naar het eind.

vakantiegevoel

Als u me de komende week hier mist dan heb ik zelf ook een weekje blogvakantie genomen.

_____________

Hieronder plaatst wordpress waarschijnlijk weer een stamp advertenties. Daar ben ik niet voor verantwoordelijk. Daaronder kunt u desgewenst reageren op dit blog, dat hoort wel weer bij dit weblog. Het is gewoon vervelend dat wordpress het net doet lijken alsof die advertenties bij mijn weblog horen. Onderaan het blog verschijnt vaak al een popup en hier soms wel 9 advertenties, het is net allemaal een beetje teveel van het goede. Ik begin me eraan te ergeren.

_____________


Bloedcicade & gefloeps

De bloedcicade, wie kent hem niet zou ik zeggen. Dat is echter relatief, zo vaak zie je hem niet. De nimf van deze soort leeft onder de grond in een schuimpakket en die krijg je dus bijna nooit te zien. Alleen het imago komt boven de grond en dan niet erg lang, dus om het te zien moet je wel net op het juiste moment daar zijn.

Bloedcicade

Bovendien, zodra ze gevaar bespeuren gaan ze er met een grote sprong vandoor en dan ben je ze meestal kwijt ergens in het struikgewas. Ze kunnen wel vliegen die bloedcicades maar dat doen ze alleen maar om een plek met beter voedsel te zoeken. Bij deze moest ik ook opschieten want hij kroop weg achter de stengel en toen ik dat probeerde te volgen ….. floeps …..weg ….

Bloedcicade

Heel anders reageerde onderstaand insect, het drukte zich plat tegen de tak. Het is een vlieg, maar ik heb geen idee welke.

onbekend insect

Tenslotte nog als afsluiting van deze week de ogen van een goudvlieg.

Goudvlieg

Zo’n bloedcicade is snel weg bij gevaar en als je net als deze Goudvlieg “duizend” ogen hebt zal een dreiging je ook niet gauw ontgaan. Dat gebeurde dus ook, evenzo floeps … en een leeg blad beleef achter. Tijd voor mij om aan de koffie te gaan na al dat gefloeps.


Alle beetjes helpen

Het is vaak maar een wrede bedoening in de natuur. Niets wordt ontzien als het om overleven gaat. De meeste prooien worden rauw opgepeuzeld. Slechts een enkele soort verdooft zijn prooi eerst, maar dan alleen maar om te verlammen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er verdedigingsmechanismes zijn. Soms hebben insecten de kleuren van een “gevaarlijke” soort zoals de wesp. Die kan zich goed verdedigen. Er zijn dan ook een aantal soorten die minder snel worden aangevallen als ze kleuren van gevaarlijke insecten aannemen. Zo eentje is de Gewone pendelzweefvlieg, geheel in de kleuren van de wesp.

Gewone pendelzweefvlieg

Maar ze hebben geen lange antennes zoals wespen, en ze missen ook de ingesnoerde taille die echte wespen wel hebben, het heeft dan ook geen zin om te gaan molenwieken als een zweefvlieg zich laat zien. Hoe klein ook, wel weer uitgerust met facetogen zodat ze eventuele aanvallers wel goed in de gaten kunnen houden.

Gewone pendelzweefvlieg

De onderstaande pakt het heel anders aan, hij lijkt heel veel op een wesp, heeft zelfs een ingesnoerde taille. Maar de kleuren zijn toch net iets anders, minder zwart en meer rood. Ik ga ervan uit dat het een Gewone wespbij is, een koekoeksbij die parasiteert op andere soorten. Maar hij ziet er dermate gevaarlijk uit dat hij niet gauw zal worden aangevallen. Deze is wel wat gehavend, hij mist het onderste deel van zijn rechter middenpoot.

Gewone wespbij

Een aantal jaren geleden kon ik ook al eentje fotograferen. Wat die aan het doen was weet ik niet, rekstokoefeningen of zoiets. Helemaal zeker dat dit ook een Gewone wespbij is ben ik niet, zo te zien heeft deze meer zwart op de rug.

Gewone wespbij

De signaalkleuren zijn echter wel duidelijk “blijf van me af”. Dat heeft de volgende niet nodig. Hij is wel wat rood gekleurd,

Rode bosmier

het is de Rode bosmier. Ooit ben ik in mijn argeloosheid ergens op de knieën gegaan om een mooie wants te fotograferen. Midden op de snelweg van deze mieren bleek me al gauw. Binnen de kortste keren lieten ze me weten dat ik niet welkom was daar, het “jeukte” overal. Deze bosmier heeft allemaal bladluizen gevonden. Daarvoor geldt hetzelfde. Door hun groene en soms bruine kleur hopen ze niet op te vallen op de bladeren en stengels. Maar zoals altijd en overal, het kan ook wel eens mis gaan. Echter, als een vermomming kan helpen om te overleven dan kun je toch zeggen dat alle kleine beetjes helpen.

__________________________________________

Hieronder staan waarschijnlijk weer een grote hoeveelheid advertenties die niet door mij zijn geplaatst en waarvan de inhoud buiten mijn verantwoordelijkheid ligt. Daaronder kunt u reageren op deze pagina.